Ρε, μπας και δεν είχαμε ποτέ αισθητική;

Κοίτα εδώ, στη φωτογραφία:

Το εμπέδωσες; Τι μπορεί να πιστέψεις για το DNA που κουβαλάει αυτό το πλάσμα. Ποια μοίρα σκληρή του έστειλε αυτή σταφυλένια σαγιονάρα ως κομμάτι της απόλαυσης του βαδίζειν;
Ποιος πιστεύει ότι θα τη βλέπει με τη σταφυλένια παρα θιν πισινός … και θα τη λιμπίζεται;

Με τέτοια σαγιονάρα πώς πιστεύεις ότι θα είναι χτισμένο το αυθαίρετο μέσα στα πεύκα -ποιος τα χέζει τα πεύκα θα μου πεις μπροστά στο λιλά διόροφο με πλάκα και αναμονές μπας "και καταφέρουν τα παιδιά να σηκώσουν ένα όροφο ακόμη".


Φρίκη

 

Καθημερινές ήττες της αισθητικής, της χαμένης μας αισθητικής.

 

Χαστούκια στο βλέμμα.

Εκεί που πας να κουλάρεις, μόλις τα παιδιά φίλιωσαν από τον καυγά που ξεσήκωσε ένα καμπινγκ στο πόδι, μετά τις αμοιβαίες εξηγήσεις και αγκαλιές βλέπεις τον ροζ σταφυλόκοκο να σου επιτίθεται.

Δεν έχει σημασία αν η φέρουσα ήταν ωραία, ασχημη, μοιραία, κλπ.

Με τέτοιο μαργαριτάρι στο ποδάρ΄ τι να κοιτάξεις παραπάνω!

Ο αισθητικός μας κατήφορος δεν έχει τέλος.

Μάλλον δεν έχει και αρχή. Χάνεται στα βάθη του χρόνου, τότε που η καγκουριά συνάντησε την αισθητική και της πέταξε τα μάτια έξω -με το συμπάθειο!

 

Καλά, θα μου πεις εσύ ω! καλοπροαίρετε αναγνώστη, τόση εμπάθεια και τόση σημασία για ένα ζευγάρι σταφυλένιες σαγιονάρες;

Ναι, γιατί, λογαριασμό θα σου δώσω τι με χαλάει και σε τι συμπεράσματα με οδηγεί; Είπα εγώ ότι έτσι είναι το σωστό;
Είπα, ό,τι εγώ σκέφτηκα, είναι δικές μου οι σκέψεις και δεν διεκδικούν πανανρθώπινη αναγνώριση.
Πάω να πάρω παγωμένη κορινθιακή σταφίδα (ευτυχώς δε βγαίνει σε ροζ)! Με τ’ς υγείες σας!

 

Share on Facebook

Leave a Reply