Καλημέρα, καλό μεσημέρι!
Πώς να στο πω ακριβώς, δε θέλω και να σε τρομάξω… όχι πώς έχει κάποια σημασία τι θα σου πω, αλλά να … το σκέφτομαι: λοιπόν άντε μια ψυχή που ‘ναι να βγει …
Το πολιτικό σύστημα της χώρας, που εσύ κι εγώ και όλοι μας διαλέξαμε τα τεμάχια που το αποτελούν είναι για τον πούτσο καβάλα!
Καβάλα παν στην εκκλησιά,
Καβάλα προσκυνάνε
Καβάλα παίρνουν τα λεφτά
Καβάλα μας καβαλάνε.
Οι γενικεύσεις είναι φασισμός! Σωστά.
όπως και η μαζική εξόντωση των μοναδικών αγελάδων που κάνουν γάλα, αν λογίσεις τον εαυτό σου για αγελάδα και γάλα τα λεφτά που σου αρπάζει ένα κράτος … ψωλορουφήχτρα. ‘Ενα κράτος μαινάδα, που έπεσε στο καζάνι με το βιάγρα πριν το κάνουν χάπια και δε χορταίνει όσο κι αν σε γαμεί! Ένα κράτος που αποδεικνύει ότι η μαλακία τελικώς κουφαίνει, αφού δεν ακούει τίποτα απ’ όσα λέγονται στους δρόμους. Έχει προσωπα το κράτος, μη νομίζεις! Το κράτος προσωποποιείται: από τον κατώτατο υπάλληλο που εφαρμόζει μέχρι τον υπουργό που αποφασίζει (αυτά που του λένε)
Λες η μουσική να μας ηρεμήσει? Λετ’ σ τράι ιτ!
Καλά, με τέτοιο σοκ, ούτε οι πουτάνες στην τρούμπα με τον 6ο στόλο τόση δουλειά. Εκεί που βάζεις το βρακί σου… τσουπ σού’ρχεται άλλη μια κωλιά και όποιον πάρει ο χάρος.
Φταίς όμως κι εσύ! Είσαι ακόμη τρομαγμένος, λες και σε βιάζουν για πρώτη φορά. Τά ‘χεις ακόμη χαμένα. Κι αντί να πεις: ε, όπα! νισάφι, ‘εν μπορώ άλλο, δεν δύναμαι εσφίζετ’ η καρδιά μου – για να μη μιλήσω για το σφιχτήρα της τσέπης σου … είσαι ακόμη σαστισουάρ… κι ας σου σκίζουν τα βάρδουλα.
Η ανικάνοτητα είναι μισή αρχοντιά, και αν είσαι υπουργός σχεδόν προαπαιτούμενο στο βιογραφικό σου!!! Διαλέγεις δε κι άλλους ανίκανους γύρω-τριγύρω μη και σε ξεπεράσει κανείς – και έρχεσαι άρχοντα της χώρας να μας σώσεις.
Για να το πω με τα λόγια του Μπεν Βεζίρερ, όσο φτάνω να τα καταλάβω: άλλο η χώρα άλλο οι έλληνες.
Ε, αυτοί θέλουν να σώσουν τη χώρα ΤΟΥΣ. Χέστηκαν για μένα, τα παιδιά μου, για σένα, τη γκόμενά σου, κλπ. Πολύ απλά, τα μεγάλα αφεντικά δεν ενδιαφέρονται για μας. Ενδιαφέρονται να έχουν ένα μοντέλο δουλείας με ωραία φόρμα. Φορμαλιστικά πάμε καλά. Επί της ουσίας πάμε κατά διαόλου. Αλλά… είπαμε: να σωθεί η χώρα! (τους)
Να προσέξω να θυμηθώ μην αφήσω τα παιδιά μου να γίνουν σαν κι έμενα. Να τα μάθω να σκέφτονται σαν πολιτικοί. Αλλά ποιον να τους βάλω για πρότυπο: τον Αντωνη, τον Τζέφρι-ΓΑΠ, την Αλεκούλα, τον Τσιπριφιόγκο ή τον Καρα-τζα-φέρτοχαος? θα μου πεις πάλι γενικεύεις … Θα σου πω: δε με χέζεις! Και θα πω κι ένα τραγούδι. Αλλά πριν στο πω, να σου πω ότι η πλακίτσα με τους ζάπλουτους πολιτίσιανς που μας συμπονούν είναι πλέον πολύ πασέ, κι όποιος τσιμπάει είναι Ψαρούκλα! (που λέει κι ο πήτερ παν της Ντίσνεϊ που βλέπω όταν βλέπουν τα παιδιά μου να ξεχνιέμαι λίγο – λιγη αθωότητα δεν έβλαψε … μάλλον όχι ε?)
Εχω πολλά νεύρα και δεν μ’ αφήνει κανείς τους να ηρεμήσω. Θέλω να κάνω πράματα που συνήθως τα κάνει κάποιος πολύ νεότερός μου. Σκέφτομαι πολύ πιο άσχημα πράγματα για όλο αυτό το συσκατο κράτος και τα κομματάκια του παζλ που το αποτελούν και τρελαίνομαι! Και μετά σκέφτομαι ότι δεν πρέπει να σκέφτομαι αυτά τα άσχημα πράγματα που σκέφτομαι!
Εχω πολύ άγχος και δε μ’ αφήνει κανείς να ηρεμήσω.
Είμαι σα να παίζω στο "Ο Τζόνυ πήρε τ΄ όπλο του" Με κόβουν κομματάκια λίγο λίγο και μου λένε ότι φταίω για όλα τα καραπουτσαριά που αυτοί έκαναν. Οκ, τους γαμωψηφίσαμε, δεν τους γαμωσταυρήσαμε αλλά δεν τα κάναμε εμείς όλα σκατά! Πώς το λένε!
Θέλω ένα σοκ θέραπι! Κάτι που θα μας ταράξει αλλά θα τελειώσει. Δεν υπάρχει ένας γαμημένος να βάλει πάτο στο κωλοελλαδοβάρελο; Να τονε πιάσουμε και μετά να ελπίζουμε. Να έχουμε να ελπίζουμε ότι θα ανέβουμε.
Σας καταγγέλω και αποχωρώ που λέει και ο συνάδελφος μου ο Δημήτρης!
Και αν κάποιος δεν άντεξε τόσα βρωμόλογα … θα μου βάλω πιπέρι στο στόμα!
Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!
Πάρε και την ορίτζιναλ υβρεοπομπή από τον Φοίβο Δεληβοριά – αχρείαστη να σου είναι, αλλά πότε δεν ξέρεις! Έχε τη κατα νου, όπως πρέπει να έχεις και καθαρό βρακάκι κάθε που τα παλιόπαιδια τ’ ατίθασα μαζεύονται να πουν μεταξύ τους τι τους είπαν οι αλλοι να … ΜΑΣ κάνουν!