Αργάμιση για το Radio Friday, αλλά πάλι καλά προλάβαμε τη μέρα πριν αλλάξει!
Η μέρα μου ξεκίνησε με τους Anonymous και το χακέρεμα που κατάφεραν για πολλές ώρες είναι η αλήθεια στο υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η μέρα πάει να τελειώσε, αλλά ο πυρετός είναι υψηλός. Και σε μέλη της οικογένειας μου, λόγω ίωσης, αλλά και στις διαπραγματεύσεις. Αλήθεια είναι διαπραγμάτευση αυτό που γίνεται ή είμαστε και λόγω του ψύχους – τόταλι παγωμένων εγκεφάλων υποκείμενα? Τι διαπραγματεύεται και ποιος; Γιατί, νομίζω ότι όποιος διαπραγματεύεται κάτι έχει διαφορετική άποψη από τον απέναντι του.
Στην προκειμένη περίπτωση ποιος διαφωνεί? Κι αν διαφωνεί κάπως … είναι γιατί είναι βαθιά του πίστη το θέμα της διαφωνίας ή για να πάρει μισό κιλό (ή να λέμε οκά, να συνηθίζουμε τα παλιά) ψήφους?
Κανείς δε θα μάθε ποτέ την αλήθεια.
Άλλωστε σε λίγες μέρες τι σημασία θα έχει?
Η μέρα φεύγει. Η Νύχτα αρχίζει να γίνεται κυρίαρχη. Οι κύριοι με τα γκρι, καταφέρνουν να κερδίσουν αυτό το γύρο – τουλάχιστον. Ελπίζω να υπάρξει και δεύτερος και να είμαστε εκεί να τον διεκδικήσουμε. Όχι όπως τώρα. Μα τι στο διάολο μας ψεκάζουν … είπα γι' αστείο. Και κάποιος μου απάντησε σοβαρά ότι ναι, κάθε απόγευμα ένα αεροπλάνο πετάει και ψεκάζει. Δεν έκανε πλάκα. Οπότε καταλαβαίνεις . Ο ψεκασμένος … το φλιτ του ονειρεύεται.
Θέλω να τιθασεύω τα "θέλω" μου. Αλλά θέλω να ελπίζω ότι θα μπορώ να "θέλω" και να επιλέγω αν "θα" ή όχι!
Καλό σου-κου, καλή ξεκούραση, καλή Ανάσταση
και φυσικά Καλές Απόκριες – η εποχή του μασκαρά ανατέλει!
