Το ταξίδι μου στο Περού ξεκίνησε όταν η δασκάλα που μου έκανε ιδιαίτερο αγγλικών, η Ολυμπια στο πλαίσιο του μαθήματος, μου έβαλε να ακούσω Simon and Garfunkel, το El condor Pasa, ανάμεσα σε άλλες μουσικές. Μου εξήγησε τι έλεγε το τραγούδι, ρώτησα που είναι το Περού, τι σημαίνει ο κόνδορας … Ήμουν μικρό παιδί.
Στα 26 το έκανα το ταξίδι παρέα με τον κολλητό μου, Δημήτρη Σούλτα. Ένα εικοσαήμερο στην άλλη πλευρά του κόσμου. Γυρίσαμε.
Το ταξίδι δεν τελειώνει με την επιστροφή του ταξιδευτή. Οι διαδρομές αλλάζουν – μαζί μας.
Τώρα, σε μια στροφή του ταξιδιού, το σύμβολο των Ινκας, το Tumi θα είναι για πάντα μαζί μου.
Το ταξίδι συνεχίζεται.
Το τούμι λοιπόν ήθελα να το χτυπήσω πάνω μου πολλά πολλά χρόνια. Ποτέ δεν το τόλμησα. Βλέπεις η δική μου γενιά μεγάλωσε με τα τατουάζ εξορισμένα, παρεξηγημένα και πολύ έντονα φορτισμένα. Τώρα που μαθαίνω να χτυπάω τατού κι εγώ, ήρθε φαίνεται η ώρα του. Ελπίζω να το δω να γερνάει … στο ποδάρι μου, κι ελπίζω να το πάω κάποια μέρα στην πατρίδα του!
Ευχαριστώ τον Αντρέα Κιντόνη που το χτύπησε, και περιμένω να γυρίσει από τις διακοπές του για να του ανταποδώσω – ελπίζω να είμαι ανταξιος του καταπληκτικού σχεδίου που "έβαλε" στο πόδι μου – και όχι μόνο!
