Είχαμε να βρεθουμε καιρό.
Συνήθως έρχεται στην εκπομπή (Κοινωνία ώρα Μέγκα, που είμαι αρχισυντάκτης) όταν την καλούμε.
Την τελευταία φορά παρουσιάσαμε το βιβλίο της "Εγώ ο Ζάχος Ζάχαρης" (klik για να δεις το βίντεο στο 22:15) και αφού τελείωσε η παρουσιάση και πιάσαμε τα "τι κάνεις" "καλά, ας τα λέμε" "θα πας στους RHCP" κλπ της είπα ότι έχω αρχίσει να χτυπάω τατού και αμέσως μου είπε: θέλω μια μέλισσα βασίλισσα.
Και νάτη!
Τη Λένα Διβάνη τη γουστάρω ως συγγραφέα πολύ! Θα σου πω έναν επιπλεόν λόγο από τις σκέψεις και τις ιδέες που έχει αποτυπώσει στο χαρτί: την έβλεπα στο Ρόδον και σε άλλους συναυλιακούς χώρους, σε μπαρ και αυτό μου άρεσε πολύ!
.jpg)
Ήταν σαν κι εμάς, τους αναγνώστες της ρε παιδί μου! Κι εξακολουθεί να παραμένει έτσι.
Κουβεντιάσαμε για τα τατού και τη μανία που έχει πιάσει μικρούς και μεγάλους και μεγαλύτερους (τι μπανάλ διαχωρισμοί …) για να στολίσουν το σώμα τους.
Εμένα η απορία – που σιγά σιγά γίνεται πεποίθηση – είναι γιατί όποιος κάνει τόσο εύκολα ένα τατού δεν τολμάει να κάνει κάτι πιο προχωρημένο από ένα στυλιζαρισμένο σχέδιο, γράμμα κλπ.
Η Λένα, καπνίζοντας στο μπαλκόνι το είπε πολύ απλά: έλα όλοι θέλουν ένα τατού σαν ένα κόσμημα.
Ναι τελικά θέλουμε να στολίστούμε με κάτι όμορφο για όποιον το βλέπει και όχι κάτι μόναδικό για μας. Δεν είναι απαραιτήτως κακό αυτό αλλά ειναι μια απορία, δεν είναι;
Τόλμησα να κάνω ως πρώτο μου τατού τα ονόματα των παιδιών μου – τι πρωτότυπος κι εγώ …
Όταν όμως το είπα στον Γιώργο Καρακιουλάφη – του Dildo και του Sorry Mom Tattoo, που μπορεί να μην χτυπάει τατού, αλλά εγώ για τατουατζή τον λογάω – "να βρούμε ρε ΄σύ μια ωραία γραμματοσειρά" μου λέει: και γιατί να βρεις μια ωραία γραμματοσειρά; βάλε τα παιδιά σου να γράψουν το ονόμα τους. Το τατού αυτό έγινε "διάσημο" χάρη στην Ολίβια και το eimaimama.gr.
Όταν άρχισα να χτυπάω τατού, κανεις απ' όσους απευθύνθηκα δεν θέλησε να κάνει κάτι παρόμοιο.
Τώρα είμαι στο ψήσιμο ενός φίλου που τον ψήνω-παρακαλάω-εκλιπαρώ να βάλει το βλαστάρι του να φτιάξει το αστέρι που θέλει να χτυπήσει.
Προσπαθώ να του πω ότι ένα πολύ ωραίο και συμμετρικό αστέρι θα έχουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον πλανήτη, αλλά ένα αστέρι που θα έχει ζωγραφίσει το δικό του άστρο θα είναι μοναδικό. Το ΑΠΟΛΥΤΩΣ μοναδικό αστέρι που δεν θα δει ποτέ και πουθενά να κυκλοφορεί.
Μου απάντησε: μα είναι μικρός δεν κάνει ίσιες γραμμές.
Του είπα: ε, και! Ένας μικρός έχει μέσα του το φως που κρύβει ένα αστέρι. Οι ίσιες γραμμές σβήνουν το φως των αστεριών.
Δεν ξέρω αν με καταλαβε. Θα το δείτε εδώ προσεχώς αν τον έπεισα!
Θέλω να βρω έναν τολμηρό που θα μου φέρει σκαναρισμένη μια ζωγραφιά του παιδιού του, με τη ζωντάνια, τα χρώματα, την αθωώτητα τη Δύναμη που έχει η ζωγραφική ενός παιδιού και να την κάνουμε τατού. Βλέπω ότι παίζει στο εξωτερικό – μην νομίζεις ότι σου πουλάω καμιά μούρη με την πιο μπρίλιαντ idea – και θα θέλα πολύ να το δοκιμάσουμε.
Πόσα γράμματα, πόσα αστέρια και πόσα τράιμπαλ πια θα βλέπουμε εκεί έξω.
Το τατουάζ είναι κόσμημα, δήλωση, τόλμη, μια γλώσσα που βγαίνει κοροϊδευτικά, τι είναι τελικά; Είναι όλα αυτά μαζί, είναι ανάγκη;
Τέλος πάντων είμαι ευγνώμων σε όσους εμπιστεύονται το σώμα τους στα χέρια και εν τέλει το μυαλό μου! Και είναι μεγάλη η ικανοποιήση να βλέπεις μάτια να γεμίζουν λάμψη όταν βλέπουν τελειωμένο το σχέδιο που επέλεξαν.
Ξέρω πάντως ότι είμαι ακόμη στην αρχή. Και αν και μιας κάποιας ηλικίας τρελλαίνομαι που μαθαίνω πράγματα από νέους ανθρώπους που έχουν μεγάλη εμπειρία στην τέχνη και την τεχνική του τατού!
Δε θυμάμαι να έχω μιλήσει έτσι φωναχτά τις σκέψεις μου για την τέχνη του τατουάζ. Προσπαθώ να μπω σ' αυτή είναι η αληθεια, κι έχω πολλά χιλιόμετρα να διανύσω για να μπω στο πνεύμα, αλλά έχω την κακιά συνήθεια να βγάζω κάποια συμπεράσματα … συχνά γρήγορα αλλά διαθέτω και το σθένος να πω "λάθος βιάστηκα" αν προκύψει θέμα!
Το συμπερασμα που έχω αποκομίσει ως τώρα λοιπόν είναι ότι η τέχνη του τατουάζ είναι να μπορέσεις να οδηγηθείς με τον άλλον στο να επιλέξει τι σχέδιο θα χτυπήσει και πού στο σώμα του. Η τεχνική είναι να κάνεις σωστά το σχέδιο.
Νομίζω ότι το δεύτερο είναι πιο εύκολο … όσο δύσκολο κι αν είναι – δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε!
Περισσότερες σκέψεις για ο,τιδήποτε … άλλη φορά!
Καλό απόγευμα