(τραγουδάμε στο ρυθμό του "νιαου βρε γατούλα" – δεν κινδυνεύουμε να μας περάσουν για νούμερα, με τόσους εμπλεκόμενους στην ιστορία)
Έχω ένα usb
κρυμμένο μέσα στο συρτάρι
Το ξέρουνε οι κάποιοι
που τους ξέρεις και εσύ
Πήρα και το Cd
αλλά δε χώραγε στην τσέπη
γιατί ήτανε γεμάτη μ αξεσουάρ και τιμαλφή
Το μοίρασα σε όποιον
θα μπορούσε νά 'βρει άκρη
μα ήτανε μπλεγμενο όλο κόμπους το κουβάρι
Σίγα μην έκανα ότι
οι Γάλλοι και οι άλλοι
να τρέχω να μαζεύω απ' ανθρώπους το χαρτί
Πού δούλευαν μ' ίδρώτα
για να έχουν δύο δις πεντάρες
για μία ώρα ανάγκης, όχι εδώ αλλά εκεί!
Βαριέμαι, δε συνεχίζω να στιχοπλοκώ!
Είναι όλοι τους τόσο λίγοι!
Μας κουνάνε το δάχτυλο και τα μέλια που χρόνια τώρα βούτουσαν στάζουν και μαζεύουν σκατόμυγες.
Για την ώρα τσιμπάνε εμάς, αλλά πού θα πάει!
Για πόσο θα αντιδρούμε σα να έχουμε περάσει εγκεφαλικό και δεν έχουμε ακόμη συνέλθει!