Πώς πήγες? (κλασική ερώτηση της ημέρας!)

May 20th, 2008

 

Το soundtrack των δικών πανελλαδικών εξετάσεων, το 1987, ήταν προφανώς το Final Countdown ένεκα του εθνικού μπασκετικού μας θριάμβου. Ο Μακρυγιάννης στην έκθεση για τα της πολιτιστικής μας κληρονομίας ήρθε ως “έυκολο” θέμα να ξορκίσει την “αρωγή και την ευδοκίμηση” που παλαιότερα (ευτυχώς τότε δεν υπήρχαν μεσημβρηνάδικα τηλεοπτικά υποπροϊόντα), δε θυμάμαι τι είχε πέσει ιστορία, κοινωνιολογία και πολύ περισσότερο μαθηματικά.

Σήμερα ξεκίνησαν οι εξετάσεις με το Secret Combination να παίζει υπόκρουση στα όνειρα των μαθητών και να ξορκίζει τις αγωνίες των γονιών.

Και μόνο στη νύξη της μάνας μου να έρθει στο σχολείο την πρώτη μέρα την κοίταξα στραβά και της είπα “ούτε την Αμφιθέας να μην περάσει”. Απείλησα να μην μπω για εξετάσεις. Κέρδισα. Πήγα στην Κοψαχείλα (Copsa-college για τους φίλους) με t-shirt, βερμούδα, ψάθινο παναμά, μαύρο γυαλί Reyban με τζάμια μυωπίας και τα chesterfield που μου έβρισκε ο πατέρας μου από το εξωτερικό στην τσέπη. Τα πάντα τότε, στα 17, είναι συμβολισμός. Κάτι θές να πεις αλλά δεν ξέρεις και πώς ακριβώς, και ποιος σ’ ακούει και στ’ αρχίδια σου όλα. Τέλος πάντων. Τότε είχε πρωτομεγαλώσει και το μούσι μου, που με συντροφεύει ως τώρα (άλλη φόρα θα σού πω πώς γλύτωσε αυτό το μούσι από τον κύριο Κυριακού, όταν δούλευα στον ΑΝΤ1). Τότε δεν υπήρχε γενιά των 700, δεν υπήρχαν κινητά, και περιμέναμε να τελειώσουν οι εξετάσεις για ν’ αρχίσει το πιο μεγάλο καλοκαίρι της ζωής μας. Ό,τι και να γινόταν, άσχετα αν μπαίναμε ή όχι στη σχολή που είχαμε διαλέξει, στο τέρμα των εξετάσεων άρχιζε η παραλία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πω πω έχουν περάσει είκοσι χρόνια από τότε! Τώρα το συνηδειτοποιώ! Καπνίζω είκοσι χρόνια – γαμώτο μου!

Και τώρα που σου γράφω ακούγεται από το u-hoo player I can’t escape myself.

Καλά αποτελέσματα … γενικώς!

Share on Facebook

T-shrit Stories – Life’s a … beach (2)

May 19th, 2008

aΝτιμετώπισε τους … παραλίες με τα δικά τους όπλα

saγιονάρααααααααaaaaa!

Share on Facebook

T-shirt Stories: Life’s a Beach…

May 16th, 2008

Share on Facebook

Κουλογλου – Ρεπορτάζ χωρίς … κανάλι (πλέον)

May 14th, 2008

 Λοιπόν, διαβάζω, ακούω, βλέπω όλο το χαμό που έγινε για τη διακοπή της συνεργασίας του κυρίου Στέλιου Κούλογλου με την ΕΡΤ.

Επειδή δουλεύω – και δεν το έχω κρύψει – σε κανάλι (Μέγκα) γενικά έχω αποφύγει σχολιασμούς συναδέλφων, ή “τηλεοπτικό” (βλέπε κουτσομπολίστικο) … ρεπορτάζ.

Όμως τώρα θέλω κι εγώ να πω τη γνώμη μου. Μια γνώμη που βασίζεται όχι σε δήθεν πληροφορίες αλλά σε γνώση του αντικειμένου. Κι επειδή δε μ΄ αρέσουν τα “σεντόνια” θα τα πω με … πόιντς

 

  • Η δημόσια τηλεόραση οφείλει να έχει εκπομπές τύπου Κούλογλου ακόμη και σε βάρος της τηλεθέασης

  • Τη δημόσια τηλεόραση την επιδοτούμε ΟΛΟΙ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ

  • Η κάθε εταιρεία, άρα και η δημόσια τηλεόραση οφείλει να συμμαζεύει το κόστος της.

  • Η διεύθυνση προγράμματος και το τμήμα Παραγωγών Ενημερωτικών οφείλει να ελέγχει το κόστος κάθε εκπομπής.

  • Ο κάθε δημιουργός εκπομπής είναι ελεύθερος, εφόσον τού τό επιτρέπει ο νόμος, να πληρώνεται είτε ως φυσικό πρόσωπο – όπως οι περισσότεροι εξ’ ημών, είτε ως “εταιρεία” (και άρα να φορολογείται διαφορετικά.

  • Ο κάθε δημοσιογράφος εκπομπών τυπολογίας ντοκιμαντέρ μπορεί να επιλέξει να κάνει εξ’ υπαρχής ένα θέμα με γυρίσματα, συνεντεύξεις κλπ κλπ, μπορεί όμως (πράγμα που γίνεται σε όλον τον κόσμο) να αγοράζει (μέσω του Τμήματος Αγοράς Ξένου προγράμματος) έτοιμες έρευνες και να τις συμπληρώνει με ό,τι θεωρεί αναγκαίο ώστε να δώσει καλύτερα αποτελέσματα στον τηλεθεατή. (εννοείται βεβαίως ότι όταν γίνεται αυτό δεν κρύβεται γιατί άλλωστε δεν είναι ντροπή!)

  • Πολλές από τις εκπομπές του Στέλιου Κούλογλου ήταν φτιαγμένες με τον τρόπο που περιγράφω παραπάνω (κι εννοείται ότι δεν ήταν κρυφό – προς τιμήν του δημοσιογράφου – άλλωστε στην ΕΡΤ υπάρχουν τα σχετικά τιμολόγια αγοράς)

  • Η πρακτική αυτή – με τα αγορασμένα format γίνεται για να μειωθεί το κόστος των καναλιών και παράλληλα να έχουν σοβαρά προγράμματα. (Καταλαβαίνεις ότι μια εταιρεία που κάνει μόνο αυτό και το πουλάει σε όλον τον κόσμο έχει μικρότερο κόστος από το να πας εσύ μόνος σου – να στήσεις εννοώ μια παραγωγή στο εξωτερικό)

  • Κυνικά λοιπόν, μιλώντας με όρους αγοράς, η εκπομπή του Κούλογλου ήταν ακριβή και άρα (με όρους ιδιωτικής τηλεόρασης=επιχείρησης) θα μπορούσε να κοπεί

  • Ακόμη πιο … κυνικά, η εκπομπή του Κούλογλου δεν είναι η πιο ακριβή και με χαμηλή τηλεθέαση της δημόσιας τηλεόρασης

  • Ειναι επίσης μια εκπομπή που δεν προσβάλει τον τηλεθεατή – σε αντίθεση με άλλες, αλλά παράλληλα ΤΙΜΑ το κανάλι που την προβάλλει.

  • Επίσης πρόκειται για μια ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗ εκπομπή.

  • Ο τρόπος διακοπής είναι τουλάχιστον άγαρμπος και δημιουργεί ένα secret combination …ηρωικό και …πένθιμο και θλιβερό!

  • Ελπίζω το κενό στο πρόγραμμα να μη γεμίσει με “φραπελιές” κι επιπλέον ντιριντάχτα

  • Εύχομαι στον Στέλιο να βρει νέα συχνότητα και να κάνει ακόμη πιο συναρπαστικές εκπομπές

 

και μην ξεχνάτε: (κι εδώ αντιγράφω το απαράμιλλο ύφος της Κοπτοραπτούς)

Οπίνιονς αρ λάικ ασχολς – εβριμπαντι χεζ ουάν

 

Share on Facebook

To maρτύριο tηs staγόνas – ποίημα

May 13th, 2008

Περιδιαβαίνω τα βλογκς κι εσχάτως παρατηρώ μια κλίση προς την ποίηση. Γιομίσαμε ποιητάς. Αυτό από μόνο του δεν είναι απαραιτήτως κακό, ούτε και καλό όμως. Απλώς υπάρχει … "κι άμα δε γουστάρεις ρε φίλε μη τα βλέπεις μη τα διαβάζεις και μη μας πρήζεις τα παπάρια" θαμ ου πεις κι εσύ με τα δίκια σου. Τέλος πάντων απόφασισα κι εγώ να συνεπαρθώ από τον ποιητικό άνεμο που "πνεέι" στη βλογκογειτονιά πνέει και στην καρδιά μου. Κι επειδή ζω από την ενημέρωση ιδού λοιπόν το ποίημά μου (που "πατάει" στη μελωδία του γνωστού άσματος)

Βενζίνη μου αμόλυβδη και σούπερ κι οκτανάτη

σε βλέπω με το κυάλι πια

σα νά ‘σουν η χιονάτη

 

Κι εγώ ο νάνος στέκομαι

κοιτώντας την αντλία

να χύνει τις σταγόνες σου

στον … προηγούμενο …"παραλία"

 

Σταλιά σταλιά κι αχόρταγα

αδειάζει το ρεζερβουάρ σου

Βουλιάζεις σαν αδύναμο

16βάλβιδο στην άμμο της ασφάλτου

 

Σταλιά σταλιά κι αχόρταγα

στην κάθε τη γκαζιά σου

πληρώνεις πενηντάευρω στα 4 επί-τέσσερά σου

 

Σταλιά σταλιά "τελειώσαμε"

φωνάζει ο μπενζινοπώλης

και τώρα τι θα κάνουμε

… βουρ για την κατηφόρα

Share on Facebook

T-shirt Stories: Gas Killer

May 12th, 2008

ki aυτό το t-shirtάκι ως "υστερόγραφο" στο προηγούμενο ποστ μαζί με το … κάτωθι άσμα ηρωικόν της νιότης μας!

[audio:DavidBowie-Putting_out_fire(Gasoline).mp3]


Share on Facebook

Kai tώρa τι θα κάνουμε “χωρίς” βενζίνη?

May 12th, 2008

 έτσι χωρίς σχόλια, αν και πολλά σχολιανά μπορούν να ειπωθούν για τις μπενζίνες!

α, κι ένα ωραιότατο βιντεάκι

How To Steal Gas
A funny sketch about how to steal gas and get away with it. Of course you will need a friend who is about 2 feet tall to pull this off. If gas prices go any higher we might all have to find a friend who is that short. LOL
Share on Facebook

Χειρόγραφα ποστάκια – με την πιότητα (αλά Σημίτη προφορά) του χειροποίητου

May 9th, 2008

Είδα την ιδέα στον AlluFun Marx και γούσταρα τρελλά, μάλιστα είχα σκεφτεί να αυτοπροσκληθώ, μετά με χαρά ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση του FuzzyBurlesque και νάτος ολογράφως ο καφάτος!

Παρά τα φοβικa web-σύνδρομα, ότι κάποιοι θα πλαστογραφήσουν το γραφικό χαρακτήρα όλων μας και θα μας φάνε τις κληρονομιές, καλώ κι εγώ όσους γουστάρουν ακόμη το χαρτί και το μολύβι να … παίξουν μαζί μας!

Λοιπόν, τα πράγματα είναι απλά:
1. Γράψε
2.Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )
3. Πόσταρε.
4. Ειδοποία! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com

Share on Facebook

T-shirt Stories: Akoύνε οι τοίχοι?

May 8th, 2008

Share on Facebook

T-shirt Stories: TV-ίλα & ξερό ψωμί

May 6th, 2008

Share on Facebook