Giannis Kafatos

Η πιο μεγάλη ώρα είναι τότε

Ποιος αποφάσισε το πλάτος του χαρτιού υγείας και ποιος έκανε τις συνεννοήσεις με τις εταιρίες ειδών υγιεινής να φτιάξουν τις σχετικές βάσεις?

Η βροχή φέρνει γλίτσα, γκρίνια και μποτιλιάρισμα

Πότε θα κάνει ξαστεριά?

Θυμήθηκα τώρα ότι στην τρίτη δημοτικού όσοι μαθητές έκαναν καλά γράμματα στο τετράδιο της αντιγραφής – εκείνο το μισό με ρίγες, μισό λευκό για το σχετικό “ζωγραφιστό” φωτορεπορτάζ – η δασκάλα μας, η κυρία Δήμητρα, μας επιβράβευσε αφήνοντας μας να γράφουμε με στυλό – μπλε!

Γιατί είναι … “καφέ”? Ρώτησε ο γιος μου τη μάνα του αφού πέρασε πολύ ώρα παίζοντας με την αφρικάνα Βάιολετ στο κρεββάτι του στο Παίδων!

Τους σιχαίνομαι τους φιλόζωους που χεζοβολάνε τα πεζοδρόμια (αυτοί γιατί δε μπορώ να ρίξω ευθύνη στα σκυλιά)! Μόνο το φίλο μου τον Χάρη Μαυρουδή ξέρω να βγάζει βόλτα το σκύλο του, την Κάλη, και με το γάντι του μαζεύει τις κουράδες τις βάζει σε μια παλιά εφημερίδα και τις πετάει στον πιο κοντινό κάδο!

Θά ‘ταν ωραία η Κυριακή αν ήταν πιο μεγάλη? Δυστυχώς δε θα το μάθουμε ποτέ! (gmtmoy!)

Όλοι οι δυσκοίλιοι που μας περιτριγυρίζουν πίνουν τσάι χύμα ή σε φακελάκια? Μαύρο ή πράσινο?

Ποια δευτέρα θα αρχίσω δίαιτα? (Έλενα σταμάτα να φέρνεις γλυκά από τη Θεσσαλονίκη – είμαι επιρρεπής!)

Όταν (ελπίζω) θα έρθουν οι Red Hot Chili Peppers για συναυλία θα πάρω άδεια μια μέρα πριν και μία μετά και από τα παιδιά μου – εκτός αν αργήσουν πολύ οπότε θα πρέπει να παρακαλέσω τα παιδιά να με πάρουν μαζί τους!

Γιατί με το νοτιά μυρίζει το τζάκι μου ακόμη και το καλοκαίρι που προφανώς είναι σε αχρηστία?

Όταν ήμουν μικρός σιχαινόμουνα τις κάμπιες που – τέτοια εποχή – κατέβαιναν ουρά από τα πεύκα στις αυλές, τα πεζοδρόμια και οι ποιο ριψοκίνδυνες έμπαιναν και από την ανοιχτή πόρτα της κουζίνας μέσα στο σπίτι. Τώρα μου λείπουν!

Ωραία δεν είναι που βγήκε ένας ωραιότατος παρασκευιάτικος ήλιος μετά τόση βροχή?

όπως Κουβερ-λι, Μιζαν-πλι, το πλ’ σ’ βρωμάει Μήτσο μ’

Δείτε το και κάντε σκώτι!

δες το βίντεο για να συμφωνήσεις (ελπίζω) ότι τέτοιου είδους "΄τεχνη" δεν είναι μόνο για τα σκουπίδια – είναι Επικίνδυνη!!!

Καλό μήνα. Πόσοι χωράνε στο "όλοι" του πρωτομηνιάτικου μπλουζακίου μου? Πόσους ξέρεις που πουλάνε φούμαρα κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα? Πόσες φορές έχεις πέσει θύμα τους? Πόσες φορές έχεις σκεφτεί να ακολουθήσεις το παράδειγμά τους? Πόσες φορές τα κατάφερες? Πόσες φορές έγινες ρόμπα ακολουθώντας τη δική τους πεπατημένη? Πόσα ψέματα έχεις αντέξει βαφτίζοντας τα "κατα συνθήκη ψεύδη" για να μη χαλάσεις … ο,τιδήποτε? Ποια ψέματα συγχωρείς? Σε ποιον ή ποιαν δε θα έλεγες ποτέ ψέματα?

Καλό μήνααααααααααααααααααα

Simon Bloom, a Sagittarius was born, in Athens, on the 6th of December. At the age of 15 Simon began his musical quest by learning to play drums and percussion. At 19 he began his major in Communication Studies at the Mediterranean University, it was at this time he switched to… acoustic guitar in order to fulfil his expression of love and disappointment, fear and happiness of this world. The inspiration flowed and he started writing lyrics composing music and soundscapes. By the age of 21 Simon’s love for the analogue sound’ and the music of the ’60s / ’70s (from Bob Dylan through to Bob Marley) led him to the decision to make a studio for his recordings and production of demo songs from people with an alternative musical outlook. In ’97 Shakti Studio was born. Simon Bloom became a self-taught audio engineer, his introduction to film work started with the recording of the "See You in Hell my Darling"(Nikos Nikolaidis-1999) soundtrack (music by Nikos Touliatos) where he worked as a recording engineer. He played live with various bands ranging from alternative to reggae music, while continuing to write songs and record lots of bands in his studio. He played a role in the film "Loser takes all"(Nikos Nikolaidis) and wrote two songs that went into the soundtrack of the movie (Greek production 2003 music by Yannis Agellakas). Challenged by the experience Simon went on to compose a whole soundtrack for the movie "Zero Years" (Nikos Nikolaidis-Greek production 2005). Out in DVD. Between the work on the two movies he wrote and recorded his first album titled "Real Shadows". Simon Bloom has released his first album Real Shadows which is sung in English.There are 9 songs which could be characterised as psychedelic, blues, folk rock. The album was recorded in Simons own Shakti Studio. The CD is for sale in Greece (Metropolis, Fnak) and on the net through cdbaby.com. The music of Simon Bloom is influenced by the 60s and 70s, or as he would say its like Pink Floyd meeting Nick Drake and going to J.J Cales trailer to jam!. Simon Bloom has started a series of gigs around Athens for now. Played in the "celebration of music" festival, small music theatre, An club, support for sophie solomon, Isobelle Cambell & Mark Lanegan, Jeff Martin, Pavlov’s dog, The Earthbound and there is more to come….. CURRENTLY A NEW ALBUM IS BEEN RECORDED AT SHAKTI STUDIO AND WAREHOUSE STUDIOS IN KYPSELI…. THE ALBUM IS FINISHED…..MIXED BY VAGELLIS ZISIS AND MASTERED BY TED JENSEN! SOON TO BE HEARD IN MY SPACE!!! THE ALBUM IS CALLED "HOLLOW BUTTERFLY"

Ένα ευχαριστώ είναι άλλοτε λίγο κι άλλες φορές το μόνο που μπορείς να δώσεις, άρα είναι πολύ. Έτσι αισθάνομαι για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές στο Παίδων Αγία Σοφία. Περάσαμε εκεί τις μέρες μας από την 25η Μαρτίου. Εφημέρευε εκείνη τη μέρα το νοσοκομείο και γινόταν χαμός. Πολύς κόσμος με τα παιδιά/μωρά στα χέρια. Η αγωνία περίσευε. Ο καθένας μας προφανώς θεωρούσε ότι το δικό του παιδί είναι το πιο σοβαρό περιστατικό κι άρα έπρεπε να αντιμετωπισθεί άμεσα. Ευτυχώς για όλους μας στην υποδοχή υπάρχει γιατρός που εξετάζει στα γρήγορα το κάθε παιδί κι έτσι κανονίζει αυτός ποιος θα πάει σε ποιον γιατρό και πότε. Εμείς δυστυχώς αντιμετωπισθήκαμε ως σοβαρό περιστατικό που ήθελε άμεση εισαγωγή και πολύ γρήγορα βρεθήκαμε στον 5ο όροφο.Ωραία η θέα από το δωμάτιο – πώς θα μπορούσε να μην είναι αφού βλέπει την Ακρόπολη! (σα τη διαφήμιση αισθάνομαι τώρα που το παιδί είναι καλά, έχω κέφια και ευχαριστιέμαι τη θέα, έστω κι από το δωμάτιο του νοσοκομείου!) Από το ισογειο μέχρι εκεί το παιδί μου είχε εξεταστεί ήδη δύο φορές. Μια στα γρήγορα όπως σου είπα  – "στη διαλογή" με την είσοδο – και μια από τον γιατρό εφημερίας. Όταν φτάσαμε στον 5ο δύο γιατροί έπεσαν απάνω του και με πολύ τρυφερότητα, χιούμορ, πλάκα (ό,τι δηλαδή χρειάζεται ένα παιδί για να εμπιστευθεί έναν γιατρό) και τον εξέταζαν για αρκετή ώρα. Μετά μας έβγαλαν έξω, τους γονείς, ήταν η ώρα να του πάρουν αίμα και να του εφαρμόσουν την "πεταλούδα" (για όρό και ενδοφλέβια αντιβίωση). Προφανώς έγινε της κολάσεως από τους αλλαλαγμούς του υιού. Όταν άνοιξε η πόρτα και τον πήραμε αγκαλιά πρώτα μας μάλωσε που τον αφήσαμε μόνο του και μετά μας ζήτησε να "κάνουμε μάυ-ους στο τσίλο τους γιατ-ους που με τσίμπησαν". Οι άνθρωποι εκεί δούλευαν 24ωρες σερί κι όμως είχαν το χαμόγελο στα χείλη ακόμη κι όταν μωρά ή και μεγαλύτερα παιδιά σπάραζαν στο κλάμα (όχι πάντα λόγω της ασθένειας τους. Τα παιδιά στους θαλάμους μπορούν να πλακωθούν ανά πάσα στιγμή για δεκάδες λόγους – πάντα πολύ σοβάρούς για τη δική τους ιδιοσυγκρασία – και σχεδόν πάντα ο καβγάς καταλήγει σε σπαρακτικές κραυγές. Ντρέπομαι -δε ντρέπομαι σου λέω ότι εγώ με δύο παιδιά να κλαίνε στο σπίτι ρετάρω πολύ γρήγορα. Αρα οι γιατροί που δεν έχασαν το χαμόγελο και είχαν και το μυαλό τους στη δουλειά τους – δηλαδή στην υγεία των παιδιών μας – κέρδισαν το θαυμασμό μου και συγρόνως με έκαναν να μετανοιώνω για κάθε φωνή που βάζω όταν τα παιδιά μου αλυχτάνε!

Είπε προχτές ο Οικονομέας στην εκπομπή (Κοινωνία ώρα Μέγκα) ότι για να γίνει καποιος υπουργός Οικονομικών ή Εργασίας θα πρέπει να περάσει ένα μήνα πίσω από ένα γκισέ για να εξυπηρετεί πολίτες. Προσθέτω ότι για κάθε μελλοντικό υπουργό υγείας πριν πει χαμογελώντας για τους απλήρωτους (τις εφημερίες) επί 4 και βάλε μήνες "εντός των ημερών θα καταβληθούν ε, μην κάνουν κι έτσι" – καλό θα ήταν να περνούσε ένα σερί 2 εφημεριών σε ένα νοσοκομείο της αρεσκείας του!

Ο γιος μου χαιρετισε την τελευταία γιατρό που τον είδε με ένα χαμόγελο κι ένα – μέσα από τα δόντια του – "ευχα-ιστώ γιατ-έ που με ε-τσετάσατε"!

Όπως σου είχα υποσχεθεί επιστρέφω στη γειτονιά μου, που την αγαπώ την πόρνη, αλλά που πολλές φορές με κάνει και βγαίνω από τα ρούχα μου. Αυτό λοιπόν το παθαίνω συχνά όταν βγάζω τα παιδιά μου βόλτα. Για πάρε ένα καρότσι , έστω και λαϊκής βρε αδερφέ, και βγες από το σπίτι σου και πήγαινε όπου θες. Από πού θα περάσεις, πώς θα κατέβεις από το ένα πεζοδρόμιο για να πας απέναντι? Αν το κάνεις αυτό την επόμενη φορά που θα ψάξεις να παρκάρεις – όσο κι αν βλαστημάς που δε βρίσκεις θέση – θα είσαι πιο προσεκτικός!

Αφίερωσε – αν τα διαθέτεις – έξι λεπτάκια για να δεις τι πέρασα την Παρασκευή το απόγευμα στο Παλαιό Φάληρο. Η διαδρομή είναι από την οδό Ναϊάδων στην Αγίου Αλεξάνδρου προς τη Ζησιμοπούλου (αντίθετα με την παραλία δηλαδή) κι επιστροφή.

Στο τέλος του βίντεο έκανα μια αφιέρωση – θα τη δεις αν αντέξεις να φτάσεις μέχρι εκεί.

Από αυτή εδώ τη θέση όμως θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω όλους μας που παρκάρουμε όπου βρούμε, τους Δημάρχους που φροντίζουν για όλα (γενικώς και ειδικώς), τη δημοτική αστυνομία, την πυροσβεστική, τη μαμά μου, το μπαμπά μου, και τον Σπύρο που μου έδωσε ένα φοβερό εξάρτημα για να "πιάσω" την κάμερα πάνω στο καροτσάκι!

Καλή "διασκέδαση"!!!

Ακούω χαμηλόφωνα Reflections του Μάνου Χατζιδάκι. Μόλις κοίμησα την κόρη μου, η γυναίκα μου κι ο γιος κοιμήθηκαν από μόνοι τους. Είναι φοβερό μουσικό έργο. Είναι φοβερό ότι το βρήκα σε ένα καλάθι του MediaMarkt  σε τιμή 1,99. Το είχα το cd (προφανώς και το βινύλιο) αλλά το πήρα. Από ντροπή? Δεν ξέρω. Το πήρα πάντως. Ήταν μέσα σε έναν κύβο από σύρματα γύρω στο 1 μέτρο η ακμή του. Εκατοντάδες cd, άτακτα ριγμένα. Πάρα πολλά άξιζαν να βρίσκονται εκεί. Πολλά όμως όχι. Το πιο ακριβό έφτανε τα 5 ευρώ (4,99!!!), το πιο φτηνό ήταν του Χατζηδάκι. Ντροπή δεν είναι? ή εγώ έχω γίνει λίγο ανάποδος? Αυτή η ρουφιάνα η πολυεθνική εκεί κατατάσσει αυτό το έργο? Στο καλάθι του 1,99? Μετά μ’ αρέσει που διάφοροι κατηγορούν το Γιαννίκο που εξαγόρασε τις ελληνικές ανεξάρτητες δισκογραφικές. Εγώ είδα λοιπόν παλιά διαμαντάκια σε κανονικές και λίγο φθηνότερες τιμές κανονικά στα ράφια. Όχι στα καλάθια. Δεν έχω καμία πρόθεση να υπερασπιστώ έναν επιχειρήματία. Ο κύριος Γιαννίκος άλλωστε προσωπικά με έχει βλάψει με μια απόλυση. Αλλά δε μπορώ και την κλαψο… τέτοια για τους "κακούς εμπόρους της τέχνης" και τις λοιπές εντεχνίλες. Ακούτε κυριοι των "σοβαρών" εταιρειών. Ο Μάνος Χατζιδάκις στο κλουβί με τα σκαρτάκια του 1,99 ευρώ! Μετά αναρωτιόμαστε για τη μουσική, τα ραδιόφωνα κλπ κλπ.

Αλλιώς ξεκίνησα όταν έφτιαξα το μπλουζάκι για το ποστ, αλλιώς με πάνε τα δάχτυλα. Τι σημασία έχει. Με τέτοια μουσική μπορείς να κάνεις ό,τι θες. Μπορείς να πετάξεις, να ταξιδέψεις, να ονειρευτείς. Μπήκα στον πειρασμό να ανεβάσω κάτι από το άλμπουμ σε Mp3, όμως καλύτερα όχι. Αν ξέρεις τη μουσική την έχεις μέσα σου και μπορείς να την ακούσεις με ένα πετάρισμα στα βλέφαρά σου. Αν δεν την ξέρεις τότε μάλλον είναι καλύτερο να την ψάξεις. Όχι στο ίντερνετ. Έξω!

…οπότε ? Διασκέδασέ το!

[audio:HFotiniPlevraTisZois.mp3]

(aκου το στα ελληνικά, δες το στα αγγλικά!)