Giannis Kafatos

…το έκανα στα 42 μου. Τώρα βρήκα τι μπορώ να κάνω και να μη το μετανοιώσω ποτέ.
Ήθελα να κάνω από έφηβος ένα τατουάζ. Τότε βεβαίως δεν ήταν τρεντιά, όπως σήμερα. Τότε που εγώ ήμουν έφηβος τατουάζ είχαν οι "αλήτες", οι ναυτικοί, όσοι έχουν κάνει φυλακή κλπ.
Αφού λοιπόν ήθελα … δεν αποφάσισα ποτέ να κάνω γιατί δεν ήμουν βέβαιος ότι αυτά που είχα στο μυαλό μου να χτυπήσω θα τα αποδεχόμουν και θα ταίριαζαν με την αισθητική και την ιδεολογία  ή την ιδεοληψία μου μέχρι να πεθάνω.

Βλέπεις κι αυτός ο Καββαδίας τά ‘χει γράψει τόσο ωραία αλλά και απόλυτα για τα tattoo!

Πριν κανα χρόνο μέσω του παλαιού μου φιλαράκου του Γιώργου που άφησε την Αθήνα κι έκανε το δικό του tattoo studio στις Σέρρες, γνώρισα τον Tzenio και τα άλλα παιδιά του Dildo studio που είναι στη γειτονιά μου. Στην οδό Νεφέλης. Επιτέλους είπα ένα μέρος στο Φάληρο που μαζεύει νεολαία. (Ξέρεις η γειτονιά μου έχει πολλά φαρμακεία, πολλά καταστήματα οπτικών 4 μαγαζιά με ορθοπεδικά και ένα Outlet ορθοπεδικών … dear Lord,  αλλά ούτε ένα μαγαζί με αθλητικά παπούτσια … ) Μου έκανε εντύπωση κάθε που πήγαινα να πιούμε ένα καφεδάκι και να πούμε διάφορες ιδέες ή απλώς μπούρδες ότι έβλεπα παιδιά, νέους, μεγαλύτερους και μεγάλους που ερχόνται από όλη την Αθήνα για να κάνουν ένα tattoo ή μια τρύπα (λένε, όσοι ξέρουν, ότι ο Τzenio είναι ο master  του piercing).

Πριν από λιγες μέρες είχα μια ιδέα: να τι θα κάνω για τατουάζ: τα ονοματα των παιδιών μου και τις χρονολογίες που γεννήθηκαν. Ο Γιώργος που τον ενημέρωσα, χάρηκε που το πήρα απόφαση να χτυπήσω tattoo. Προχώρησε όμως ένα βήμα παραπέρα την ιδέα μου: βάλτα να το γράψουν ρε συ,  να το έχεις με τα γραμμάτα τους!

Τα παιδιά μου όταν τους το είπα κάθησαν κι έγραψαν – η Μαρίνα μου ακόμη δεν πάει σχολείο, αλλά επειδή βλέπει από τον αδελφό της, τον Αντώνη που είναι πρωτάκι έχει μάθει να γράφει το ονομά της. Τους είχα πει ότι δεν θα το πούμε σε κανέναν και περίμεναν πώς και πώς να γυρίσω σπίτι.

πρώτη φορά τα ακούω τα παιδιά – μου τους σύστησε η συνάδελφος μου Νόρα. Ήτα φίλοι του αδελφού της. Ήταν … καταλαβαίνεις
Μου έκαναν καλή εντύπωση. Με τρόπους, ευγενικά όσο πρέπει και άλλο τόσο "κακότροπα" με την κιθάρα, δυναμικά στα drums, όσο πρέπει κακοί με το μπάσσο. Και μια πολύ ωραία σκηνοθετική ματιά! (Κυρικάκος Αντωνόπουλος). Τι ωραίοι … άγνωστοι (μου). Ελπίζω να γίνουν γνωστοί (σε όλους μας).

… καλημέρα, δεν είναι κακό πράμα η παράφραση. Δεν είναι κακή ούτε η μετάφραση. Το κακό είναι αυτό που μας περιτριγυρίζει, κοστουμαρισμένα σενιαρισμένο, αποφασισμένο να μας κάνει σαν και τη μούρη του.
Πού τον θυμήθηκα τον Ασωπό βραδιάτικο πριν ξημερώσει η παρασκευή και "εκπέμψω". Ίσως επειδή αντιπροσωπεύει το καρκινογόνο μέλλον μας … Ίσως. Ίσως πάλι όχι.

Μέτρα θα ανακοινώσει σε λίγο ο ΓΑΠ. Εις  βάρος μας προφανώς και πάλι. Αφού οι πολιτικοί έχουν αποτυχεί στην πολιτική … εμείς οι εύκολοι στόχοι θα την πληρώσουμε και πάλι. Εμείς και τα παδιά μας, όπως πριν από εμάς και οι πατεράδες μας. Οι δικοί τους, και τα δικά τους ατάραχοι θα συνεχίζουν το ταξίδι στην αιωνιότητα και το λαμπρό τους αύριο. Εσύ … κανονικέ άνθρωπάκο "ακου" και κολύμπα!

Χθες το κίνημα "δεν πληρώνω" κέρδισε τη μείωση των τιμών των διοδίων. Αυτοί το κέρδισαν για όλους μας. Κανείς υπουργίσκος δεν θα είχε τα ούμπαλα να το κάνει από μόνος του. Τι ωραία! Τι θα πουν τώρα αυτοί που μιλούσαν για τους "τζαμπατζήδες"; Ποιος ξέρει! Θα κάτσουν σε μια πανακρίβου πολυθρόνα, στο νεοκλασικό ή νεοκλασικίζον αγορασμένο μπιρ-παρά (άχρηστε εσύ που αγοράζεις στην εμπορική αξία) και να το αναλύσουν … το νόημα … του νοήματος!

Οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι, κυρίως στα κανάλια που υπηρετούν το Life style με το ίδιο πάθος που ο Παπακωνσταντίνου υπερασπιζεται το μνημόνιο, έπαθαν υστερία όταν είδαν τον Μικρούτσικο να εμφανίζεται μπροστά στην κάμερα. Πήγε μια κυρία να τον ρωτήσει για την οικονομική κρίση (με απώτερο στόχο να του το γυρίσει μετά για τη δική του οικονομική καταστροφή – λες και τους είχε ζητήσει δανεικά) κι αυτός απάντησε "δεν είμαι οικονομολόγος" και άρχισαν μετά οι αναλύσεις.
Μα καλά πείτε μου σας έλλειψε η ποιότητα της δουλειάς του Μικρούτσικου στην τηλεόραση; Καλά εγώ είμαι από χτύπημα στο κεφάλι και μπορεί να είμαι ακόμη εν συγχύσει. Σε ποιον έλλειψε ο Αντρέας Μικρουτσικος; Έλεος πλιζζζζζ

Α, γι’ αυτο να πω ότι μου έλλειψε. Το ‘ξερα και στην κιθάρα. Τώρα δεν ξέρω αν την ξαναπιάσω θα πηγαίνουν τα δάχτυλα μου στην ταστιέρα. Τι ωραίο τραγούδι! Και παράλληλα πώς ξεστατίζει ένας δημιουργός.
Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα!

Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει.
Η Μεγάλη Εβδομάδα του Ιησού. Γιατί η δική μας διαρκεί more than 7 days
Καλό pasqua συβλογκίτισσες και συβλογκίτες, καλό πάσκουα.

είμαι περήφανος για τη δουλειά μου
δεν είμαι περήφανος για τον κλάδο μου
έχω κι εγώ, όπως κι εσύ, τις ευθύνες μου,
παλιά έλεγα με περηφάνεια τη δουλειά κάνω όταν με ρωτούσαν – σήμερα απαντώ συγκαταβατικά και όχι πολύ δυνατά. Επίσης αν είμαι σε άγνωστο περιβάλλον και βαριέμαι να απολογούμαι για τον κάθε που δηλώνει δημοσιογράφος απαντώ: ιδιωτικός υπάλληλος και κλείνω την κουβέντα.
Δυστυχώς είμαστε – ως κλάδος – μέρος του προβλήματος και όποιος δεν το καταλαβαίνει … κακό του κεφαλιού ΜΑΣ!!!

… προφανώς και δε συνεχίζω την παροιμία. Ιστορίες φορολογικής τρέλλας, σε μια χώρα που πληρώνει όποιος δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, που κλέφτης είναι όποιος πιάνεται κλπ κλπ. Οπότε λέμε και καν’α ανέκδοτο να περνάει η ώρα!

ό,τι πρέπει τώρα που η άνοιξις εγκαταστάθηκε για τα καλά. Μαζί της και τα σκουπίδια. Οπότε το κάτωθι σκουτίον αφιερώνεται σε κάθε δήμαρχο, δημαρχεύοντα και δημαρχίζοντα που κάνει ό,τι μπορεί για να διατηρεί την πόλη του καθαρή.
Ομοίως μπορεί να φορεθεί κι από κάθε πολίτη που κάνει ό,τι μπορεί για να μη χαλάσει την παρέα. Κι αντί να έχει τα δικά του σκουπίδια σε καταθλιπτική μοναξιά στο μπαλκόνι του, τα στέλνει να παίξουν στην αλάνα με τα άλλα σκουπίδια …
Καλοφόρετο βρε!!!

Καλημέρα.
Κοίτα με, μπορεί να το φοράω, αλλά ειμαι σε καλύτερη μοίρα απ’ ό,τι είμαστε όλοι μαζί. Εννοώ ότι εγώ θα το βγάλω σε καμιά εικοσαριά μέρες. Αλλά ως έλληνες ξέρεις πόσο καιρό θα το φοράμε …
Άκου την τώρα να στανιάρεις

Φοβερή η Εμιλιάνα. την ανακάλυψε κι η κινητή τηλεφωνία  και τη γουστάρω τρελλά!!!

Λοιπόν, τι νέα; Ανευ δημοσιογραφικών εκπομπών κάνεις κυριακή από την Πέμπτη, αφού η απεργία των δημοσιογράφων κατάφερε το Time Warp! Αθάνατο RHPS

ΆΡΑ, αν χθες ήταν κυριακή, αφού κυκλοφόρησαν οι Κυριακάτικες εφημερίδες, σήμερα είναι δευτέρα, κι εγώ γιατί είμαι σπίτι και δεν είμαι στο γραφείο … Α, είπαμε είναι που απεργούμε!!! Σωστά το ξέχασα.
τελικά τι θα ευχηθώ στο τέλος του ποστ: Καλή βδομάδα ή καλό Σου-Κου? – Θα μου πεις μέχρι το τέλος του ποστ 1) ποιος ζει ποιος πεθαίνει. 2) με την ευχή ότι όλοι θα ζούμε κανείς δε θα έχει πεθάνει, θα δούμε εκείνη την ώρα πώς θα μας προκυψει ο αποχαιρετισμός

Λοιποοοον. Τώρα που ήμουν κρεβατάμπλ και κολαραμπλ κι αφού δεν μπόρεσα να "μοιραστώ" καμιά νέα ταινιούλα, έκανα ένα ριπετσιόν στον Νίκο Νικολαϊδη με "Γλυκειά Συμμορία" και "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα". Μεγάλη μούρη ο συχωρεμένος. Τεράστια. Νά ‘ναι καλά εκεί που είναι.
Ευχαριστούμε ε!!!

 … κατάλαβες ή να σου ξαναπώ την ατάκα του Τζούμα: Άκου πτώμα να μαθαίνεις!!!
Καλό σου-κου λοιπόν συβλογκίτες και συβλογκίτισσες!

Money And Run (feat. Nick Cave) by UNKLE