T-shirt Stories: “μοιράστε” (spread) τα νέα!!!

April 13th, 2010

 

 

Share on Facebook

T-shirt Stories: Δε Νομιζω Τελικα…

April 11th, 2010

 

… όλα να μπερδεύονται γλυκά …

 

ή … λες?

Share on Facebook

Μελιτζανοσαλάτα της Φιλιτσούλας

April 9th, 2010

 ένα βίντεο … μμμούρλια

αγνό, βιολογικό, γευστικό και λαχταριστό

Share on Facebook

T-Shirt Stories: SPREAD my ass

April 9th, 2010

 

εχω δύο παραλλαγές: μια καθώς πρέπει και μια … του κώλου!!!

 

Share on Facebook

Radio Friday: του απιστεύτου και του απίστου

April 9th, 2010

 Καλημέρα, καλημέρα

ετοιμάσου για το απίστευτο … περίπου αυτό που δεν πίστεψε ο Τόμας, Θωμάς και χρειάστηκε να βάλει το δάχτυλο στην τρούπα από τα καρφιά του δασκάλου του και Χριστού αναστάντα για να πιστεί! Εγώ δεν πιστεύω τίποτα πια. Αν και "γίνεται" ό,τι είναι δυνατόν για να πιστέψουμε σε ενα spread ακριβό και άμωμο. Θυμάμαι ότι μετά το πάσχα στο σχολείο αντί του "πατερ-ημών" λέγαμε μια άλλη προσευχή την "ανάσταση χριστου θεασάμενοι". Δύσκολη. Ποιος τη θυμόταν … η παπαγαλία στα χάι της. Και όσο τη λέγαμε και φτάναμε στο τέλος τόσο γκαζώναμε. Λες και πιο γρήγορα αν πεις το μπλα-μπλα ευκόλοτερα αποφεύγεις το λάθος. Λάθος! αλλά τότε ποιοις τό’ξερε και ποιος έδινε σημασία.

Στο γενικότερο κλίμα "τσοντας" που παίζουμε όλοι αλλά μόνο η Τζουλάρα πληρώνεται είδα το παρακάτω βίντεο: κομμένες άσεμνες σκηνές από μαυρόασπρες ταινίες. Τι ναϊφ θεέ μου!!! Αχ βρε Θωμά που μέχρι πέρσυ αναρωτιόμασταν αν ήσουν σπίτι που σ’ επαιρνε και μιλούσε …

 

Γνώρισα τον Τέντ (Sourvino)όταν αυτός ήταν versace widow αν θυμάμαι καλά, κι εγώ παραγωγός στον Rock Fm. Πολλές χηρείες και γκρουπ και κάτι Λονδίνα μετά ο φιλαράκος Τεντ – που κρατήσαμε επαφή – είναι πλέον σε "μαυρο Κόκκινο" παίζοντας μουσικές ως σαπορτ σε γκρουπάρες όπως οι Stranglers και η αφεντιά του κάνει τον dj αλλά ακόμη δεν κατάφερα να παω να τα πιω ενα χεράκι μαζί του. Το "Μαυρο-Κοκκινο" πάντως το συστήνω. Στο βίντεο ακούς το track 9 "ας φύγουμε" αλλά εμένα αγαπημένο μου είναι το track 2 "διδάσκει η ζωή" που όμως δεν το εντόπισα βιντεακώς

 

Μια κι έρχεται το σαββατοκύριακο του απίστου θυμηθηκα τώρα τους Faith No More κι ένα τραγουδάκι που ήταν πόλύ της μόδας εκείνα τα χρόνια (όχι του άπιστου Θωμά μπρε κανιβαλάκια, δεν είμαι δα και τόοοοσο μεγάλος)

 

Μια κι έρχεται το σαββατοκύριακο του απίστου θυμηθηκα τώρα τους Faithless κι αυτή την τραγουδάρα που πάντα βρίσκω ευκαιρία όταν παίζω μουσική να τη χώσω!!! Άκου στίχο, δώσε βάση και … Χοροπήδα!!!!!!!!!!!!!!

 

Μια κι έρχεται το σαββατοκύριακο του απίστου θυμηθηκα τώρα τη Marianne Faithfull στο As tears go by που βεβαίως το έχει πει και πιο σπαρακτικά μερικά χρονια μετά την εκτέλεση που θα σκούσεις παρακάτω.Είχε σπαράξει κι η ίδια βεβαίως στο μεταξύ, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που δε θα την πούμε τώρα.

 

Φινάλε με μια υπενθύμηση: απόψε πάμε ΦΙΛΙΠ για  Kabuli Kid συμπαράσταση με όποιον τρόπο -του οικονομικού συμπεριλαμβανομένου της οικογένειας του 15χρονου παιδιού που δολοφόνησαν οι μάι αss-τρομοκράτες-μάι άss again!!!

Kαι να που με αφορμή το σαββατοκύριακο του απίστου θυμήθηκα … πάλι τους Netrina …

 

 Καλό σου-κου

Πιστευτό ή Απίστευτο,

Πίστης ή Απιστίας,

καλό νά ‘ναι!!!

 

 

 

 

Malcom Mclaren died… μόλις το διάβασα 64 ετών από καρκίνο σε κλινική της Ελβετίας. (Κι ο Φρέντι Μέρκιουρι σε κλινική στην Ελβετία πέθανε, τι έχουν πάθει οι βρετανοί ρόκερς με την Ελβετία … για τρανζιτ στον άλλο κόσμο την έχουν). Τέλος πάντων ο Μάλκομ είναι υπεύθυνος για πολλά πράγματα στη μουσική βιομηχανία. "godfather of punk" τον αναφέρουν τα ρεπορτάζ των βρετανικών εφημερίδων.

Το Rest in Peace δε νομίζω ότι του ταιριάζει … Rest like U Like!!!

Share on Facebook

Kabuli Kid – Μια προβολή για καλό σκοπό

April 8th, 2010

 

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ “KABULI KID” ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΦΙΛΙΠ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010, ΩΡΕΣ: 18:30, 20:30, 22:30, (οδός Θάσου 11 , τηλ: 210-8612476 περιοχή Πλατεία Αμερικής)

Σκοπός της προβολής είναι η συγκέντρωση χρημάτων για την οικογένεια του νεαρού Αφγανού, Χαμί Νατζαφί, που σκοτώθηκε απο την έκρηξη βόμβας στα Πατήσια την 28 Μαρτίου 2010

Η είσοδος θα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ ωστόσο θα υπάρχει ένα κουτί που ο καθένας θα μπορεί να συνεισφέρει ό,τι μπορεί. Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα δοθεί εξ ολοκλήρου στην μητέρα του θύματος, κυρία Ζάχρα Νατζαφί.

Η άτυπη ομάδα πρωτοβουλίας απο το facebook:

Ρίτσα Μασούρα ( αρχική ιδέα)
Γιώργος Καραχάλιος (επικοινωνιακά fb)
Αρετή Καλεσάκη (επαφή με ιδιοκτήτη Σινε ΦΙΛΙΠ)
Πέγκυ Καρατζοπούλου-Βάβαλη (ιδέα προβολής ταινίας)
Στράτος Σαφιολέας ( ιδέα για άνοιγμα λογαριασμού )
Δημήτρης Σπύρου (προσέφερε τον κινηματογράφο)
Και πολλοί φίλοι που προστέθηκαν μετά.

Λίγα λόγια για την ταινία
KABULI KID ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ

Πώς τα βγάζεις πέρα όταν βρίσκεσαι μόνος σ’ ένα ταξί στους δρόμους της Καμπούλ, και είσαι μόλις 6 μηνών άνθρωπος?

Σκηνοθεσία: Barmak Akram
Σενάριο: Barmak Akram & Jean Claude Carriere
Ηθοποιοί: Hadji Gul, Valery Shatz, Helena Alam
Μουσική: Barmak Akram
Διάρκεια: 97’

Υπόθεση
Καμπούλ σήμερα. Η πόλη πασχίζει να συνέλθει μετά από 25 χρόνια πολέμου. Στο ταξί του Κάλεντ μπαίνει μια γυναίκα με το μωρό της. Το πρόσωπό της είναι κρυμμένο πίσω από τη μπούργκα. Παζαρεύουν την τιμή, τα βρίσκουν, φτάνουν στον προορισμό της, πληρώνει, φεύγει. Ο επόμενος πελάτης, βρίσκει στο πίσω κάθισμα το μωρό, παρατημένο. Παρατάει ο Κάλεντ το ταξί και τρέχει να την προλάβει, με το μωρό στα χέρια. Εκείνη έχει χαθεί ανάμεσα στο πλήθος και στις μπουργκοφόρες συμπατριώτισσές της. Μένει σύξυλος μ’ ένα αρσενικό μωράκι έξι μηνών. Ρωτά φίλους και γνωστούς τι πρέπει να κάνει. Πηγαίνει πίσω στο σημείο απ’ όπου την παρέλαβε. Μάταια. Πηγαίνει στην Αστυνομία, σε Ιδρύματα, στα τηλεοπτικά κανάλια. Μάταια. Η μάνα είναι εξαφανισμένη, κι αυτός, ένας μεροκαματιάρης ταξιτζής με γυναίκα και τρεις κόρες, νιώθει υπεύθυνος για αυτό το εξάμηνο αγοράκι.

Μια χαοτική, αστεία, περιπλάνηση σε μια πόλη που προσπαθεί να επιβιώσει, να συνεχίσει να ζει. Αιχμηρή, πλούσια σε δράση και συναισθήματα, η ανατρεπτική κωμωδία του Μπάρμακ Ακράμ, είναι ένα μοναδικό στο είδος του πορτραίτο της συναισθηματικής αφύπνισης ενός άντρα σε μια πόλη η οποία επιστρέφει στους τρελούς ρυθμούς της ζωής μετά από 25 χρόνια βίαιων συγκρούσεων.

ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ
18.30, 20.30 & 22.30
Τηλ Σινε Φιλιπ: 210-8612476
Οδός Θάσου 11, περιοχή Πλατεία Αμερικής

Η ταινία και ο κινηματογράφος προσφέρονται, αντίστοιχα, από τις εταιρείες ΠΕΓΚΥ ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ- P.C.V. A.E. και ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ (Δ.Σπύρου)

Share on Facebook

Ένας έρωτας … παράξενος

April 7th, 2010

Ο Μπάμπης είναι σκύλος της Βιολέτας. Η Γάτα, αλανιάρα-Παριανή-χωρίς αφεντες στο κεφάλι της.

Τα ζωντανά ζούνε έναν έρωτα δικό τους. Εκτός από αυτά που θα δεις στο παρακάτω βίντεο μοιράζονται ακόμη και το φαϊ. Για να ειμαστε ακριβείς … ο Μπάμπης κλέβει φαγητό από τα αποφάγια που η γειτονιά βγάζει για τη γάτα χωρίς να έχει χάσει μέχρι τώρα ούτε μάτι ούτε τίποτα. Κι η Γάτα όμως, μη νομίζεις … όλο και του τρίβεται.

Ο έρωτας λοιπόν την άνοιξη δεν καταλαβαίνει τίποτα!!!

Η βιντεοσκόπηση έγινε σε γνώση και με τη σύμφωνη γνώμη του ζευγαριου. Το ξεκαθαρίζω αυτό γιατί λιγα χιλιόμετρα πιο κάτω η Τζουλάρα μας ετοιμαζόταν για το ναουσέϊκο σόου της και μην γίνει καμιά παρεξήγηση και μας μηνύσει…

Οι φωνές που ακούγονται "οφ" σου είναι άγνωστες. Οχι όλες. Αν εισαι αρκετά παρατηρητικός ή παρατηρητικιά θα αναγνωρίσεις μια πολύ ωραία φωνή που σου τραγουδά συνήθως … (και φυσικά αν τα καταφέρεις μην το κάνεις βούκινο … χε χε )

Share on Facebook

T-shirt Stories: οσο αξίζεις εσύ κι η ζωή μου η μισή …

April 7th, 2010

 

Share on Facebook

Μια βόλτα στο … πάρκο (με Καβαφική διάθεση)

April 6th, 2010

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με —
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται….


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1912)

 

Share on Facebook

Radio Friday: Μεγάλη Παρασκευή 2010

April 2nd, 2010

Καλημέρα, καλημέρα χρονια πολλά, δε λένε σήμερα λένε οι γνωρίζοντες. Λένε καλή ανάσταση. Άντε με το καλό και μονο καλά να έχετε όλοι σας!!! δουλευω το ποστ σε ενα μακ-ακι και παιδεύομαι λίγο, γιατί ο Γιάννης που με φιλοξενεί έχει πάει για καφέ κι εγώ με το ποδάρι και τον κηδεμόνα του δεν μπορώ να τρεχω στις πεζούλες, κι είμαι επί του καναπέως αγναντεύων το αιγαίο και είμαι πολύ χαρούμενος που και φέτος καταφέραμε να κάνουμε το πασχαλινό μας ταξίδι, έστω και με πατερίτσες!!! Καλή ανάσταση σε όλους!!!

Share on Facebook