Giannis Kafatos

4 more Crazyness…

αχ αυτή η νέα λέξη που μπήκε στο λεξικό μας πέρσυ! Μένταλιστ! Μεντα-λιστ … αυτός που βάζει σε λίστα τις μέντες?

Τέλος πάντων!

Μια μικρή βόλτα στα βλογκ–ο-λημέρια  απέδωσε αυτό:

"δανεικό" από το enteka

για πάτα κι εδώ (να τ’ ακούσεις)

Λέει η παροιμία: θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει.

Την έχεις ακούσει?

Είσαι υπάλληλος? Αρα ως άλλη πουτάνα κι εμείς οι υπάλληλοι δεν μπορούμε να κρύψουμε ούτε τη χαρά μας (γι όποιο λόγο, δεν είναι της παρούσης τώρα να αναλύσουμε γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα) ούτε κυρίως(!!!) τα μιστά. Οπότε εκτός από χωρωπός πούτανος-υπάλληλος αποτελώ / αποτελείς / αποτελεί (να δω πότε θα μας αποτελείωσουν) και το στυλοβάτη της κοινωνίας γιατί με τους φόρους σου στέκεται στα πόδια του το κράτος.

Είσαι φίλος του Τρισέ και των άλλων ευρω-πέων τρελλόπαιδων κι ας έχεις χάσει τους φίλους σου και δεν το ξέρεις. Τι να τους κάνεις όμως! Είσαι φίλος, σύμμαχος και συμπαραστάτης της ευρωπαϊκής πορείας προς το τράιουμφ (όχι το σουτιέν μπρε, τον άλλο το μεγαλειώδη, τον πομπώδη εννοώ)

μιούσικ πλιζ γιατί τόση χαρά πια πώς να την αντέξω!!!

kai μέσα σε όλα έχουμε και το άργκιουμεντ περί των μεταναστών και των δικαιωμάτων τους. Και λυπάμαι που ακούω κι από άτομα που δεν το περίμενα να είναι κατά της απόκτησης ιθαγένειας – και άρα δικαιωμάτων γιατί γι’ αυτά είναι ο καβγάς – των παιδιών των μεταναστών κι ας έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Η βασική δικαιολογία που διακινείται είναι ότι δεν είμαστε Ελβετία. Ναι, αλλά δεν είμαστε ούτε Αφγανιστάν, αντιλέγω, χωρίς να υποτιμώ τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις. Κριτήρια όμως και προϋποθέσεις που θα οδηγούν στο στόχο, κι όχι να στοχοποιούν ακόμη περισσότερο ανθρώπους!

Και σε τελευταία ανάλυση όσο περνάει ο καιρός γινόμαστε πιο συντηρητικοί ή πιο φασίστες? Ας μου πει κάποιος παρακαλώ!!!

Δεν είναι δύσκολο να πεις συγνώμη. Το δύσκολο είναι να κάνεις πράξη τη συγνώμη.

Χίλια συγνώμη σας εύχομαι!

A kai μέσα στο γενικότερο κλίμα χαράς που μας πλημμυρίζει να σου πω, αν δεν το έχεις ακούσει , ότι οι αγκρίκολες ξαναβγαίνουν στους δρόμους. Όπως πέρσυ, που οι αρχηγοί των αγροτών άφηναν τις τζιπούρες που όπως είχε πει συνάδελφος στο Μέγκα, κάθε γκαζιά τρώει μια επιχορήγηση, κάπου απόμερα και μετά πήγαιναν στο μπλόκο. Και ξαφνικά στο βάθος του συρταριού βρήσκανε κάτι ξεχασμένα χιλιόευρα.

Να δω θα τα βρουν και τώρα ή ό,τι είχε ξεμείνει θα πάει υπέρ Ιδρυμάτων … παλαιών πρωθυπουργών???

Είμαι λαϊκιστής?

Ναι?

Ε, ναι λοιπόν γουστάρω τρελλά να λαϊκίζω την  ώρα που κόβονται παροχές από ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκες για να κάνουν πολιτική τα ιδρύματα των πρώην πρωθυπουργών. Τι ακριβώς παράγουν αυτά τα ιδρύματα? Γιατί αν παράγουν πολιτισμό, να τους πούμε χαιρετίσματα ότι μουσεία της γαμημένης πατρίδας των πρώην πρωθυπουργων παραμένουν κλειστά ένεκα έλλειψης χρημάτων. Έτσι για να λαϊκίσω λίγο ακόμη, γαμώ το κέρατό μου μέσα!!! (Φεγγάρω πάει άσυλο;;; σου θυμίζει κάτι)

 Απόψε παίζω μουσική στο BlackDuck

Καλό σου-κου, αλήθεια σού είπα καλημέρα όταν αρχίσαμε?

Καλημέρα και γεια σας!

Μιθριδατισμός: Μιθριδατισμός αποκαλείται η πρακτική της αυτοπροστασίας από τη δράση ενός δηλητηρίου μέσω της σταδιακής αυτοχορήγησης σε μη θανατηφόρες δόσεις.

Ο όρος χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει τη σταδιακή εξοικείωση και αποδοχή πραγμάτων που προηγουμένως θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνα.

και μετά από τα ενημερωτικά ας περάσουμε στα δικάαααα μας!

Θέλω να πω δηλαδή ότι ξεκινήσαμε πριν από ολίγα χρόνια να τον παίζουμε (τινές εξ ημών) με τις βυζάρες που ξελιγωμένα παρακολουθουσαμε στα κλειδαροτρυπικά ριάλιτι. Εν συνεχεία τα σπάγαμε στα μπουζούκια με τους νικητάς αυτών και ακόμη πιο εν συνεχεία το κέφι έγινε … τσακίρ με νικητάς ειδικών ριάλιτι που έβγαζαν τραγουδιστάς και τραγουδιάρες. Πώς ο Αμάραντος βγάζει κομμώτριες? Καμμία σχέση, γιατί ο ο Αμάραντος δεν κοιτάζει πώς είναι οι κοιλιακοί του μαθητού και τα βυζά της μαθητρίας.

(έλα σταματείστε την ιστορία "δεν είναι όλοι έτσι" … προφανώς!!!)

Επειδή η γη γυρίζει, η ιστορία προχωρά, η ζωή συνεχίζεται και η μαλακία πάει σύννεφο και το σύννεφο φέρνει βροχή, βροχή τα ριάλιτι που έβγαζαν επαγγελματίες της διασκέδασης, της αγροτιάς, κάθε πτυχής της ζωής μας κι έτσι το όνειρο από πλαστικούρα έγινε … design.

Kai φτάσαμε στην τηλεοπτική εξιλέωση του μαμόθρεφτου. Φτάσαμε στην εξύψωση του θεσμού της αποτυχημένης μάνας ίσαμε με το ψηλότερο κτίριο του κόσμου στο βυθιζόμενο Ντουμπάι.

Η αποτυχημένη μάνα (και πατέρας αλλά αυτός δε φαίνεται) γίνεται το σύμβολο της νέας γενιάς επαγγελματικού προσανατολισμού και βγάζει την αποτυχία της στο κλαρί, να του βρει μια σα και τη μούρη της για να κλείσει τα μάτια της ευτυχίσμενη που το υποπροϊόν μιας συνουσίας (ίσως και της μοναδικής που είχε) τριγυρίζει φλερτάροντας έναν τηλεοπτικό φακό αντί να καμακώνει κανά κορίτσι. Πεπεισμένη πλέον, η μάνα, ότι η μαλακία ούτε κουφαίνει, ούτε τυφλώνει και άρα τζάμπα τρόμαζε το μανάρι της ή και του τον έπαιζε για να είναι σίγουρη ότι το δικό της παιδί δε θα βγει στην κοινωνία με τρίχες στην παλάμη, βγαίνει αποφασισμένη στην τελεόραση να πουλήσει την πραμάτεια της.

Ντορή μη φεύγεις … θα φαρμακωθώ ….  α, ρε δόλια Χέλμη και νά ‘ξερες ότι εμείς δεν μπορούμε να χαρούμε ούτε το φαρμάκι ….

όσο φαρμάκι και να πιούμε δε γλυτώνουμε γιατί  κάναμε πολύ παρεα με τον Μιθριδάτη και η μόνη λύση είναι  … δε θέλω να το σκέφτομαι.

Ξέρεις … ζούνε ανάμεσά μας, τα υποπροϊόντα που λέγαμε παραπάνω: 

όλοι αυτοί που τους λες "μαλάκα" και γεμίζει ο στόμας σου, τέτοιοι είναι!

Απλώς δεν προλάβανε να βγούνε όλοι στας οθόνας. Υπάρχει όμως ελπίς … βλέπεις οι οθόνες όσο μεγαλώνουν τόσο … φτηναίνουν. Αλλά όλοι ξεχνανε ότι η φτήνια τρώει τον παρά!

Μέχρι να επανέλθει η μνήμη όμως είμαστε αναγκασμένοι να βλέπουμε μαμάδες που αντί να κρύβονται ή να κάνουν τριχιά να πνιγούν τη νταν-τέλα που πλέκουν on camera,  να στέκονται αγέρωχες και να ψάχνουν τους κλώνους τους για να το κάνουν με το γιοκα τους … για να μη χαθεί … η συνταγή!!!

Τρόμος με πιάνει μη βγάλω τέτοια παιδιά.

προσκαλώ τους φίλους μου και συμπολίτας μου στο Παρτυ των 100 ημερών … τα τρίμηνα πού ΄λεγε κι η γιαγιά Ξένη!

Είναι 1956 και ως κορασίς που έχεις να πας σε ένα πάρτυ πρέπει να κάνεις πολλά πράγματα παξιμάδια για να καταφέρεις να αγοράσεις το πολυπόθητο φόρεμα που θα σε κάνει ποθητή !!!

ένα ροκ εν ρολ χοροδραμα, που κυκλοφορεί ελεύθερο δικαιωμάτων στο ίντερνετ

Καλή προβολή

 … δανεική  από τον συνάδελφο La.Ga.Sta. και πάντως υπέροχη!!!

K.BHTA – Aura (Acoustic mix) by Last Gas Station

(αντιγραφή από το δελτίο τύπου)

Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινά σήμερα!

Ο Κ.Βήτα επιλεκτικός πάντα στις live εμφανίσεις του, επιστρέφει μαζί με το γκρουπ του, μετά από περίπου 2 χρόνια, σε έναν συναυλιακό χώρο, προ(σ)καλώντας μας στο δικό του μουσικό ταξίδι γεμάτο με παλιά αγαπημένα κομμάτια της πολυετούς πορείας του αλλά και με την πρώτη παρουσίαση του νέου του άλμπουμ, «Ένωση» – το 6ο στη σειρά- που μόλις κυκλοφόρησε. Επιπλέον, η εμφάνιση του πλαισιώνεται με visuals που επιμελείται ο ίδιος, δημιουργώντας μία μοναδική ατμόσφαιρα: ήχος, ποίηση, εικόνα… συναισθήματα!

Μία ‘Ένωση’ που όπως λέει και ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη του στον Δημήτρη Αναστασόπουλο:
«… αρχίζει να συμβαίνει την στιγμή που ένας άνθρωπος προσπαθεί να βρει μέσα του και γύρω του την αλήθεια. Είναι η στιγμή που αρχίζεις να διακρίνεις τη διαχωριστική γραμμή που είχες φτιάξει γύρω σου και ανακαλύπτεις πως όλα και όλοι είναι κομμάτια σου. Είναι η αγάπη που φοβόμαστε να δούμε, να βιώσουμε, ίσως γιατί ο κόσμος έχει γεμίσει από φόβο και μίσος».

Check:
http://www.kbhta.com/
http://www.myspace.com/kbhta
http://www.youtube.com/watch?v=Y6MCbGQmlPA

ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΙΤΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΠΩΦΕΛΗΘΕIΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ EARLY BUYER ΠΡΟΣΦΟΡΑ!

Οι πρώτοι 500 που θα σπεύσουν στα σημεία προπώλησης, μπορούν να αποκτήσουν το εισιτήριο τους στην τιμή των 18€. Με την εξάντληση αυτών, το εισιτήριο θα κοστίζει 20€.

Σημεία προπώλησης

Ticket House | www.tickethouse.gr

Αθήνα – Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς)

ONLINE SALES

www.ticketpro.gr 

καλημέρα, καλή χρονιά,

καλές 100 πρώτες πασοκομέρες και η απόσταση από τη Δανία παραμένει ως έχει.

kαλές κι οι περίπου 100 σαμαρομέρες και η απόσταση από την πραγματικότητα παραμένει επίσης ως έχει, έχει ίσως αλλάξει λίγο η απόσταση μέχρι τα σύνορα …

οι οκτώ πρώτες μέρες του 2010 δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από οποιεσδήποτε 0κτώ μέρες οποιουδήποτε έτους … μόνη διαφορά τα λαμπιόνια που όσο γουσταρω να τα "φορέσω" στο σπίτι πριν από τις γιορτές, αλλο τόσο τώρα βαριέμαι να τα αποκαθηλώσω και παράλληλα σιχαίνομαι να τα βλέπω.

τα φώτα που πέρασαν δεν φώτισαν τίποτα το σπουδαίο, και τα μηδενικά παραμένουν! όσα είχε το 2009, άλλα τόσα έχει και το 2010

Η περίοδος μετά τις γιορτές είναι σαν το Σεπτέμβρη, όλοι κάνουν σχέδια, αν και τελικά πιστεύω ότι οι περισσότεροι δεν κάνουν καν αυτοκριτική για τα σχεδιασμένα σχέδια που παρέμειναν σχέδια ενώ θα μπορούσαν να είναι η σχεδία για την ελευθερία … (τι λέω πάλι ο ποιητής …)

Το μηδέν εκτός από "μη" και "δεν" είναι και λόγω σχήματος … επικίνδυνο.

Εμένα με περιβάλλει

Εσένα?

Και ξέρεις? Πρωτίστως με περιβάλλουν

τα δικά μου "μη"

και τα ολόδικά μου "δεν".

Αν βάλουμε και των άλλων  …

μη και δεν καταλαβες?

Με όσους μίλησα για ευχές αυτές τις μέρες δύο θέματα έμπαιναν στο … ευχολόγιο: Υγεία και Δουλειά!

Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες! Και μη στενοχωριέστε που τα έχετε χαμένα (για διάφορους λόγους σε διάφορους τομείς). Εδώ ο καιρός εκτός απο γυρίσματα, βλέπω φορώντας τα καλοκαιρινά μου t-shirt, είναι σε μόνιμο τζετ λαγκ!

η φωτό είναι απο εδώ