Giannis Kafatos

,

ο φιλαράκος μου, Σπύρος Τσακίρης, φωτογράφος και φωτορεπόρτερ πολλές φορές μου έχει παραχωρήσει φωτογραφίες του από το ρεπορτάζ που κάνει για το βλογκ μου!

Λοιπόν αν θες, πάτα στα λινκάκια κι αν σου αρέσουν οι φωτογραφίες του, Ψήφισε τες! Μπορείς να το κάνεις μία φορά τη μέρα.

Αξίζει τον κόπο τουλάχιστον να τις δεις. Εγώ δεν είμαι πολιτικός για να βάζω διλήμματα. Ψήφισε αν γουστά-

εδω & εδώ & εδώ & εδώ & εδώ & εδώ χωρίς … αιδώ!

το κάθε "εδώ" είναι διαφορετική φωτό και διαφορετική κατηγορία!

Καλημέρα καλημέρα, πέρα ως πέρα από τη βόρεια θάλασσα έως τη Γάυδο! Η Ευρώπη ξυπνάει μέσα μου και φουντώνει ο ευρωπαϊκός αέρας στα μεσογειακ-ο-βαλκανικά πανιά μου! 

Θα πάω να ψηφίσω! Όχι γιατί με έπεισαν τα σποτάκια! Όχι γιατί επέλεξα να ψηφίσω δίλημμα! Όχι γιατί με έπεισαν οι κλάψες των μπαλκον-ο-αρχηγών! Όχι!

Θα πάω να ψηφίσω έτσι … παραδοσιακά! Μια γαμημένη φορά στη έχω ως πολίτης την (ψευδ)αίσθηση ότι συμμετέχω. Θα πάω λοιπόν να το χαρώ! (κι επειδή έχω κοιλίτσα και λεπτά δάχτυλα … άρα δε μπορώ να κρυφτώ πίσω των … σου λέω σε μια κρίση ειλικρίνειας ότι την κυριακή θα δουλεύω … οπότε το μόνο δίλημμα που δε με άγγιξε ήταν να επιλέξω που να πάω εκδρομή … καθότι και άνθρωπος του πνεύματος …)

Politik – Coldplay

Tι θανατικό … με την καλή έννοια έχει πέσει ρε παιδιά! Η μία μετά την άλλη ακυρώνονται οι καλοκαιρινές μας συναυλίες! Στην αρχή νόμιζα ότι ο ιος χτύπησε τη Μαλακάσσα γιατί μετά τους Depeche – καρκίνος διεγνώσθη μπρε κακόπιστοι στον Dave – ακυρώθηκαν και οι προχθεσινοί Franz Ferdinand. Me λύπη μου όμως είδα ότι ακύρωσαν και οι Veils και το ξωτικό- Loreena McKenitt! Κρίμα ρε γαμώτι μου!  Ελπίζω η "οδύσσεια" των συναυλικων μας εξορμήσεων να έχει την ευτυχή κατάληψη μπροστά στη σκηνή … τουλάχιστον για τα υπόλοιπα!

Ulysses – Franz Ferdinand

Ti μούρη θεέ μου! Τον θυμάμαι από την εποχή που η τηλεόραση ήταν δικάναλη και … μαυρόασπρη. David Carrandine ή πιο απλά ο Kung Fu! Βρέθηκε κρεμασμένος στη ντουλάπα του δωματίου ενός ξενοδοχείου στη Μπανγκογκ. Τελικά ο Bill δεν … Kill … αυτοκτόνησε. Ποιος ξέρει!

 Γουστάρω τρελλά! Διάβασα πρωινιάτικα στην Ελευθεροτυπία ότι ο νομάρχης Μαγνησίας, Αποστόλης Παπατόλιας (παλαιός γνωστός μου από την εποχή της νομικής (αυτός) πολιτικού νομικής -εγώ) έριξε ένα ωραιότατο πρόστιμο στη μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου όρους. Για την ακρίβεια εισηγήθηκε να διακοπεί η επιδότηση με 250.000 ευρώ της μονής από την ευρωπαϊκή ένωση για ένα χρόνο γιατί? Γιατί η μονή που έχει στην κατοχή της (!!!) δύο νησάκια αντί να τα έχει σε αγρανάπαυση – όπως ορίζεται για να λαμβάνει το μπαγιόκο … τα είχε μετατρέψει σε βοσκοτόπια! Ελπιζω να πάει μέχρι τέλους η υπόθεση και να μην έχουμε καμια "θεια" παρέμβαση. Μπράβο ρε Απόστολε!

Εξ’ ου και θυμήθηκα την κάτωθι απίστευτη "μπλουζιά" για τη Μαιρούλα και το αρνάκι της

Mary had a little lamb – Stevie Ray Vaughan

Τι ειρωνεία! Ενα πολεμικό αεροπλάνο που το έχουμε πληρώσει και γαμώ τα εκατομμύρια κατέπεσε επειδή ένας αετός … βρέθηκε στο δρόμο του! Ευτυχώς ο πιλότος σώθηκε. Τι ειρωνεία. Τι συμβολισμός

 Kαλό σου-κου συβλογκιτες-συβλογκίτισσες! Καλά μπανια (μην ξεχάσετε το αντιηλιακό) και Καλή ψήφο (μην ξεχάσετε … δε χρειάζεται σταυρός – άρα οι παναγίες είναι αδικαολόγητες τη δευτέρα)!

κυκλοφόρησε το CD!

Τι ατμόσφαιρα, τι κομμάτια! το Hollow Buterfly, του "φίλου" του βλογκ,  Simon Bloom κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από την Archangel

try it!

και πίστεψε με, όπου ακούσεις για live του Simon … σπεύσε. Από τα πολύ όμορφα πράγματα που υπογράφει έλληνας καλλιτέχνης.

Να δες και το βίντεο από το Σταυρό του Νότου που είχε κάνει αμέσως μετά το Πασχα για να πειστείς!

Καλημέρα, καλημέρα!

Αποφράς η μέρα, ένεκα (556 έτη από) της Αλώσεως

Της Αγίας Υπομονής (λέει το εορτολόγιο)

Τα γεννέθλια μου! Έγινα 40 κι ακόμη δεν έχω γνωρίσει κάμια Υπομονή – πόσο μάλλον αγία – να της ευχηθώ. Οπότε, επιτρέψτε μου να μου ευχηθώ με ένα ζουμερό Χάπι Μπερθντεϊ

Σαράντα … saranta … forty …

Δεν ακούγεται και τόσο άσχημα τελικά ε!

Καταλαβαίνω … δημιουργεί κάποιες προσδοκίες κάποιες αναμονές … ερήμην! (που λέει ο κι ο Τζούμας)

Τι περιμένω δηλαδή, τι περιμένουν δηλαδή …

"Εγώ … δεν" (Βασίλης Αλεξάκης – θεατρικός μονόλογος)

Εγώ δεν … κι αν δε γουστά… ΖαμανΦου: στο λέω εγώ ο Ζαν Καφά!!!

H Ζέβρα στην ταινία "Μαδαγασκάρη" που θέλει να το σκάσει από τον ζωολογικό κήπο και προσπαθεί να πείσει τον Άλεξ το λιοντάρι, τη Γκλόρια την ιπποποταμίνα και την υποχόνδρια καμηλοπάρδαλη λέει κάποια στιγμή – παραλληρώντας: "εγινα δέκα χρόνων και δεν ξέρω αν είμαι μαύρος με άσπρες ρίγες ή άσπρος με ρίγες μαύρες"!

δε θα παρασυρθώ σε μελούρες αλλά μετά τον always classic & beloved Peter Pan έχω άρχίσει να ταυτίζομαι με τον ζέβρο της ταίνιας – που κοίτα να δεις την έχω δεί τις μισές από τις 9 εκατομμύρια φορές που την έχουν δει τα παιδιά και τώρα δε θυμάμαι πώς τον λενε – οκ μην προτρέξετε … ου γαρ έρχεται μόνον!

θέλω να πάω στη Μαδαγασκάρη από την εποχή που έμαθα τη χώρα και καταφερα να τη λέω χωρίς σαρδάμ, στη γεωγραφία στο δημοτικό.

Θέλω να δω τον πλανήτη από ψηλά και να έχω δίπλα μου τον Ντέιβιντ Μπόουι να τραγουδάει το Space Oddity

Θέλω να ρίξω ένα κατούρημα στον πορθμό του Μαγγελάνου

προφανώς δε θέλω άλλους "ηρωες"

τελικά το μόνο που πραγματικά θέλω είναι κάτι που δεν εξαρτάται από κανέναν, αλλά το εύχομαι σε όλους

Υγεία, για χρόνια πολλά και κυρίως Καλά!

και καλό σου-κου!

Οι φίλοι μου το ξέρουν, το ίδιο κι οι γνωστοί μου. Νομίζω ότι κατά καιρούς το έχω αναφέρει και στα ιντερνετικά γραφτά μου: όταν ένας κοντινός μου άνθρωπος πάει ταξίδι παίρνω τουλάχιστον τη μισή του χαρά και τον ενθουσιασμό.

Τα ταξίδια είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι αξίζει να κάνει κανείς "οικονομία"!

Τα Ταξίδια είναι είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί, σ’ έναν έφηβο, σε έναν ενήλικα, σε έναν μεσήλικα και σε έναν υπερήλικα!

Τις προάλλες ο συνάδελφος μου – καμεραμάν Simon, κατά κόσμον Θανάσης μου έδειχνε στο ίντερνετ την εκδρομή που σχεδίαζε με τις κόρες και τη γυναίκα του στη Σουηδία. Και χθες επέστρεψε από το ταξίδι του και σήμερα βρήκα στο μέιλ μου τη φωτογραφία που θα σου δείξω παρακάτω.

Ο ταξιδιώτης συνάδελφος λοιπόν μου έκανε αυτό το καταπληκτικό δώρο. Μια φωτογραφία για μένα! Εκεί που ήταν με την οικογένειά του και χαβαλέδιαζε και τέλος πάντων έκανε ό,τι του άρεσε σκέφτηκε να τραβήξει μια φωτογραφία για την πάρτη μου, γιατί ήταν σίγουρος – και είχε απόλυτο δίκιο – ότι θα μου άρεσε το στόρυ γύρω από τη σκηνή που κατέγραψε με την κάμερά του.

Δεν είναι καταπληκτικό! (πρίν από καιρό και άλλη μια φίλη που είχε πάει στη Βαρκελώνη μου έστειλε "καρεδάκια" που τράβηξε για πάρτη μου)

Πέραν όμως του ενθουσιασμού μου για τη χειρονομία του Simon, κοίτα τι έχουν στην πατρίδα του πολιτισμένου κόσμου!

Μέσα στο πάρκο "Σκάνσεν" υπάρχει ο χώρος που θα δεις παρακάτω:

Αυτό λοιπόν που βλέπεις είναι το πιο "γλυκό" πηγάδι που έχω δει  ή έχω ακούσει να μιλάνε γι’ αυτό!

Είναι το πηγάδι που πάνε τα παιδιά που … μόλις μεγάλωσαν και πετάνε μέσα την πιπίλα τους!

 Εκεί αποχαιρετούν την πιπίλα τους!

Δεν είναι πολύ τρυφερό?

Δεν είναι καταπληκτική ιδέα που ούτε που ξέρω ποιος μπορεί να τη σκέφτηκε! 

Δεν είναι συνντριπτική οποιαδήποτε σύγκριση με τα δικά μας πάρκα που υποτίθεται ότι μπορούμε να πάμε τα δικά μας παιδιά? (ας μείνουμε όμως με τη γλύκα: και της χειρονομίας και του θέματος – χρόνος για γκρίνια υπάρχει πολύς)

να, δες κι ένα βιντεάκι για το πάρκο

Σου έχω ξαναπεί για τη γειτονία μου,το Παλαιό Φάληρο!

Πώς ήταν, πώς εγώ τη θυμάμαι δηλαδή, και πώς μεταλλάσσεται σαράντα χρόνια τώρα που την ξέρω και με ξέρει.

Την ξέρω???

… πολλά ερωτηματικά γιατί δεν είναι και τόσο βέβαιο ότι την γνωρίζω και τόσο καλά.

Ξέρεις από πολύ παλιά με απασχολούσε το γεγονός ότι συνήθως περπατάμε με το κεφάλι κάτω. Δεν παρατηρούμε, μερικές  φορές ούτε καν κοιτάμε. Ίσα-ίσα βλέπουμε να μη σκουντουφλήσουμε πουθενά, μην πατήσουμε κανα σκυλοκούραδο, μη μας κόψει κανα αυτοκίνητο … τα βασικά της επιβιωσης.

Μ’ αρέσει να κάνω βόλτες στη γειτονιά μου. Να παρατηρώ, να βλέπω πώς στήνουν κουβεντολόι τα, διασωθέντα από την αντιπαροχή, σπίτια με τις πολυκατοικίες, οι αρχοντικές μονοκατοικίες με τα ταπεινά δυόροφα. Τώρα το καλοκαίρι μάλιστα έχει την πλάκα του γιατί κοιτώντας … ακούς και απογευματινές κουβέντες στα χαμηλά μπαλκόνια! Γύρω από το τραπέζι – αλλού ξεπεσμένο φερ-φορζέ, αλλού από ξύλο τικ …

Κάτσε αναπαυτικά και σε τρία λεπτά και είκοσι τρία δευτερόλεπτα θα σε πάω μια ωραία βόλτα από το Φλοίσβο μέχρι την Παναγίτσα. Η διαδρομή είναι Ναϊάδων, Νηριήδων, Αμφιτρίτης, Παρθενώνος, Τρίτωνος, Άρεως Αλκυόνης. Παρέα με τη μουσική του Simon Bloom – Hollow Butterfly!

Καλή βόλτα!

Την κυριακή που είχα βάρδια στο Μέγκα, έφαγα το ίντερνετ προκειμένου να βρω ένα βίντεο, ένα  τρέιλερ, κάτι τέλος πάντων για την ταινία Κυνόδοντας του Γιώργου Λάνθιμου.

Ούτε στα ελληνέζικα, ούτε στα εγγλέζικα! (τι άσχημη λέξη ο κυνόδοντας στα αγγλικα: dogtooth!  δεν έχει μια … βουλγκριτέ ???)

Πήρε βραβείο ο Λάνθιμος, το πρώτο! σε ένα παράλληλο – με το επίσημο –  διαγωνιστικό τμήμα με τίτλο "Un certain Regard"

Πουθενά Λάνθιμος βίντεο στις αναζητήσεις.

Εγώ όμως ήθελα να βρω κάτι.

Μμμμμ … μουμπλέ… μουμπλέ …

Α, ο Βάσος Γεώργας! Αυτός σίγουρα κάτι θα έχει κατά νου! Τον πήρα τηλέφωνο, μην υπολογίζοντας ότι είναι τρεις και μισή Κυριακή μεσημέρι …

"Ελα Γιάννη, είναι κάτι επείγον? ξέρεις τρώω με την οικογένειά μου" !

όσα χρόνια τον ξέρω, γνωρίζω καλά ότι κάθε Κυριακή μεσημέρι θα φάει με τους δικούς του!

Ρε Βάσο! "το και το" ! και χίλια συγνώμη …

Α, βρες στο Facebook το προφίλ Joseph Proimakis. Εκεί θα έχει ό,τι θέλεις!

Πήγα, αλλά έπρεπε να "γίνουμε φίλοι" (αυτά τα "κλειστά" προφίλ …)

Τελικά εγώ βρήκα το τρέιλερ τη Δευτέρα και τελικά το παίξαμε στο Μέγκα – ευκαιρία να ξαναπούμε την είδηση – την Τρίτη.

Όμως την ίδια μέρα, ο  Proimakis ή αλλιώς Movies 4 the masses, μου έστειλε απάντηση, κι έτσι κατάφερα να βρω και ιντερνετικώς το τρέιλερ, αλλά μου "παραχώρησε" κι ένα βίντεο που έφτιαξε με τους συντελεστές της ταινίας στις Κάννες!

Ο κούριερ ήταν πιο γρήγορος από το νετ, από τις ελάχιστες φορές!

Καλή προβολή λοιπόν!

Να μια χαρά ευρωπαϊκή, κανονική, όχι αυτή την άλλη την εκλογική χαρά που βασανιστικά πρέπει να βιώσουμε όλοι γιατί αλλιώς δεν είμαστε ευρωπαίοι και τρέεεεχα γύρευε!

Συγχαρητήρια κύριε Λάνθιμε!

Είδες τα τηλεοπτικά σποτάκια των κομμάτων?

…

Ναι?

…

Και …

τί είν’ τούτοι ρε ψηφοφόρε? Δηλαδή με το συμπάθιο, μετά την κιτσάτη εϊτίλα δεν υπάρχει κόσμος; Γαμήσαμε την αισθητική και πάπαλα? Έκλεισε το κατάστημα? Τι παπάρες είναι αυτές?

Ο ένας με τα παπαγάλια, ο άλλος με τα … πρόσωπα και τη φάτσα του, οι άλλοι με σημαίες και ταμπούρλα …

sorry σε ποιους απευθύνονται

σε μένα πάντως όχι! {και ξέρεις, δεν (θέλω να) ξέρω κανέναν που τα χάφτει αυτά τα … σποτ}

Δεν πρόκειται να ξεγυμνωθώ έμπροσθέν σου ω, αναγνώστη και να σου πω τι θα ψηφίσω, αλλά δεν αντέχω άλλο τη βλαχιά της πολιτικής αισθητικής!

Επίσης , εγώ δεν είμαι περαστικός από το Ελλάντα. Σαράντα χρόνια, βγάλε κάτι ταξίδια στο εξωτερικό, εδώ ζω και τους ακούω να αλυχτάν – κυρίως – και να μιλάνε – δευτερευόντως και πάντα δυνατά…

Αλλά τυχαίνει , ξέρεις, να ακούω και όσα λένε ψιθυριστά. Οπότε δε μασώ το μεστό τηλεοπτικό πολιτικό τους λόγο. Τρώω αμάσητα παγωτά, γλυκά, λιχουδιές κλπ αλλά τα λόγια τους δεν τα καταπίνω – και πάλι με το συπάθειο!

Δηλαδής ο κυρ Κώστας κινδυνεύει από ψιττακίαση και ο κυρ Γιώργος επειδή βάζει φόντο την Ακρόπολη διεκδικεί τη μόνη αλήθεια – τότε τι να πει το μονολιθικό παρεάκι του Περισσού?

(καλά , τις άλλες που είχαμε καλεσμένη την κυρία Αλέκα στην εκπομπή, και την είδα να χτυπά το χέρι στο τραπέζι και να λέει “σιγά μην πούμε ποιοι μας χρηματοδοτούν να τους περιλάβει το ecelon και η mossad …” … κωλόπαθα μιλάμε! Τέτοιος κυνισμός μαρίτσα μου! … κόκκινοι άρα άμωμοι, αλάθητοι και άσπιλοι συγρχόνως!)

Συγνώμη αλλά δε σας μπορώ. Αν σας μπορούσα θα ήμουν κάποιος άλλος απ’ αυτόν που είμαι! Δε μπορώ ρε ‘σύ! Πώς να το πω!

Μη νομίσεις ότι λέω πως αυτό που είμαι είναι η καλύτερη εκδοχή του μοντέλου! Πάντα υπαρχουν και καλύτερα!

Και μη νομίζεις επίσης, ότι μπορώ αυτούς που δεν αναφέρω και προχωρήσεις σε αυθαίρετα συμπεράσματα …

Μπορώ να αγαπάω την Ελλάδα χωρίς να κρατάω το χεράκι κανενός – όταν έπρεπε ευτυχώς είχα το χεράκι της μαμάς και του μπαμπά μου να με καθοδηγούν!

Μπορώ να είμαι οικολόγος χωρίς να χρειάζεται να διαλέξω μουσική σκηνή, ή θέατρο.

Μπορώ να έχω κοινωνικές ευαισθησίες χωρίς να αποτελώ συνιστώσα – έτσι κι αλλιώς όλοι , μ’ έναν τρόπο, χωνευτήρι είμαστε – δε χρειάζεται να περνάμε τη ζωή μας συνδιασκεπτόμενοι …

Δεν τους μπορώ kai όταν βλέπω και τις διαφημίσεις τους δεν τους αντέχω!

Προφανώς και κάποιον θα ψηφίσω – όχι τον ίδιο απαραιτήτως με την προηγούμενη φορά, αλλά αυτό θα το κάνω γιατί λόγω δουλειάς δε μπορώ να φύγω τριήμερο.Δε σου λέω να μην ασκήσεις το ύψιστο δημοκρατικό σου δικαίωμα …

Άσε που με τριήμερα δε λύνεται το πρόβλεμ!

Σκέφτομαι τη μετανάστευση αλλά δεν ξέρω αν τελικά γλυτώνεις ποτέ απ’ αυτούς! Τουλάχιστον όμως αν πάω αλλού δε θά ‘χω μνήμες.

Κατάλαβες?

Γιατί όταν είμαι εδώ θυμάμαι , σαν το σκυλί του Παβλόφ και αντιδρώ.

Βγάζω φλύκταινες, με πιάνει βήχας, κοκκινίλες και άλλα ψυχοσωματικά συμπτώματα.

Ξέρεις , δε λέω μπορεί να είμαι λίγο ή πολύ μαλάκας ή έστω κορόιδο, αλλά δε μ’ αρέσει να μου το χτυπάνε συνεχώς!

Καλή ψήφο, ή καλά μπάνια – έτσι κι αλλιώς στο τέλος πάλι στα ίδια σκατά θα κολυμπάμε παρέα!