Giannis Kafatos

έχουμε δει κι έχουμε δει βιντεάκια στο ου-τιουμπ. Τον νεότευκτο Σαλονικιό, τον γάλλο Ρεμί  κλπ κλπ

Ο τύπος (κατά κόσμον, Βασίλης) που ανακάλυψε ο gsus-saved, όμως είναι μακρά ό,τι καλύτερο έχω δει. Σιάξτε στομάχι.

εγώ πάντως αν ήμουν διαφημιστής θα του είχα κάνει αποκλειστικό συμβόλαιο.

Πτου-σου παλικάρι ‘μ

Καλημέρα, καλό μήνα, καλή άνοιξη! Υγεία, έρωτα, περιέργεια, έμπνευση και μακριά η οικονομική κρίση από τις τσέπες μας! (λέμε τώρα …)

(στό ‘χω ξαναπεί νομίζω) θυμάμαι τις προεφηβικές μου παραμονές της πρωτομαγιάς που βγαίναμε με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες (κυρίως αυτές) και κλέβαμε λουλούδιά από τους φαληριώτικους κήπους, έτσι για μια και καλά δικαιολογία για ν’ αφήσουμε τις ορμόνες μας να ξεχυθούν στους σκοτεινούς δρομους μαζί με τ’ αρώματα της άνοιξης. Πολύ τρεχάλα γιατί πάντα κάποιος κακότροπος ιδιοκτήτης περίμενε να απολαύσει τα τροφαντά τριαντάφυλλά του το πρωί με το καφεδάκι του και δεν άντεχε τα κωλοπαιδάκια που του ρήμαζαν τα καμάρια του. Πολύ τρεχάλα, πολλά γέλια, πολλά χρονια πριν!

Της μιας Δραχμής τα Γασεμιά – Δανάη

Μου έκανε εντύπωση που δεν είδα φέτος το Πάσχα πολλές παπαρούνες, παρά την οργιώδη βλάστηση – είχαμε πολύ βρόχα φέτος – στην Πάρο. Στην Αθήνα πού να δεις παπαρούνες? θυμάμαι μια ωραία, αν ασπρόμαυρη φωτογραφία που είχα τραβήξει κάποτε με τρεις παπαρούνες. Πού είχαν φυτρώσει οι ρουφιάνες? Πάνω σε μια μισογκρεμισμένη μάντρα, σε ένα κτήμα με πολλές φυστικιές στο Παλαιό Φάληρο. (γωνία) Θησέως και Αμφιτρίτης. Τι κόκκινο ήταν αυτό θεέ μου!

Παπαρούνα – Ευσταθία (cover)

Η πρώτη μου επαφή με τα "παιδιά των λουλουδιών" ήταν όταν κάποιες απόκριες των 70’ς η μαμά κι ο μπαμπάς μου ντύθηκαν χίπιδες για να πάνε σε κάποιο πάρτυ με τους φίλους τους. Ο μπαμπάς μου με κελεμπία και χαϊμαλιά, το σήμα της ειρήνης στο μάγουλο από το κραγιόν της μαμάς και η μαμά με το μαλλί ξασμένο όρθιο και κορδέλα στα μαλιά, σανδάλια κλπ κλπ. Όλα τα στερεότυπα της χίπικης εμφάνισης σε συσκευσία γονιού. Μου εξήγησαν τι είχαν ντυθεί, και όταν ρώτησα "καλά και τις μαργαρίτες τι τις θέλετε" έμαθα και για τα παιδιά των λουλουδιών. Αργότερα – λίγο – έμαθα λίγα περισσότερα πράγματα και για τα παιδιά και τη μουσικη τους!

San Francisco – Scott McKenzie

 Ε, κάποια στιγμή, μαθητής του δημοτικού ντύθηκα κι εγώ χίπις. Βάφτηκα, έσκισα παντελόνι για να του κάνω κρόσια, η γιαγιά μου τρόμαξε όταν με είδε και πολύ αργότερα για μεγάλο χρονικό διάστημα τα ρούχα μου τα ψώνιζα από την Πλάκα – αν με εννοείς! Μετά ήρθε και η ταινία woodstock στην Όπερα της Ακαδημίας(αφού είχε προηγηθεί η απαγόρευση της προβολής της), λίγο νωρίτερα είχα μάθει να γρατζουνάω και την κιθάρα μου και να παίζω δημόσια χωρίς να ντρέπομαι σε σημείο μάλιστα να βγάζω και καπέλο στο δρόμο και σε εκδρομές με τρένο και η γιαγιά μου εξακολουθούσε να φρικάρει για το "παιδί" και την πορεία του!

To you-tube έχει κόψει τους Mamas ‘n the Papas αλλά τελικά αυτός τύπος μ’ αρέσει πολύ! για άκου και άσε το μυαλό σου να τραγουδήσει!

California Dreamin’

 Έχω μια αίσθηση ότι αν ο κόσμος γαμούσε λίγο περισσότερο, χόρευε λίγο περισσότερο … μπορεί και να περνάγαμε λίγο καλύτερα …

Dancing in the streets – Martha & The  Vandellas

Θα μου πεις: γιατί να περιμένεις από τον "κόσμο" κάτι ενώ μπορείς να το κάνεις ο ίδιος?

Θα σου πω: οΚ, τζαστ ντου ιτ!

(s’ efxaristo, O eteria poy evales stin ypiresia sou tin "epanastasi"

Oι Ten Years After θα παίξουν στην Αθήνα το άλλο Σάββατο – χωρίς όμως τον Αλβιν)

imikimi – Customize Your World!

η κάτωθι φωτογραφία έφτασε στο μέιλ μου από τον Τάκη και την Ελένη και όπως καταλαβαίνεις δεν μπορούσα να μη τη μοιραστώ μαζί σου!

Καθημερινό ραντεβού, από το χειμώνα ξεκίνησε. Λίγο πριν τις πέντε το πρωί, την ώρα που την κάνω από το σπίτι.

Μια … χνουδωτή αλληλογραφία έχει βρει τη θέση της στο ξύλινο πολυγραμματοκιβώτιο της πολυκατοικίας μου – δηλαδή δεν είναι μου ακριβώς αλλά ξέρεις τώρα πώς το λέμε.

(Παλιά όταν εμείς κάναμε διακοπές κι ο πατέρας μας δούλευε, τύχαινε να δούμε από την παραλία του Ξυλοκάστρου στο καράβι στο οποίο δούλευε ο μπαμπάς – δεν ήταν ναυτικός αλλά είναι περίπλοκο να στο εξηγώ τώρα – και φωνάζαμε με την αδελφή μου: Μαμά … το καράβι του μπαμπά! Γυρνούσαν κάποιες κυρίες και κοιτούσαν περίεργα. Μ’ αυτόν τον τρόπο είναι “μου” η πολυκατοικία … μου!)

Η γατούλα λοιπόν από το χειμώνα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο μια ιδιαίτερη θαλπωρή. Στην αρχή κοιμόταν κουλουριασμένη στο χαλάκι της εισόδου, αλλά εκεί ήταν αδύνατον να μην την ενοχλήσει ο τρόμπας που αξημέρωτα έβγαινε σαν τρελός από την πολυκατοικία και μιλούσε στο τηλέφωνο. Ε, είδε κι απόειδε και βρήκε τη βολή της στο κάτω μέρος, εκεί που υπάρχει χώρος για τους μεγάλους φακέλους.

Όταν πρωτομετακομίσαμε στο σπίτι αυτό, ο ταχυδρόμος έφερνε τα γράμματα και τα τακτοποιούσε μέσα στα κουτιά με το όνομα της κάθε οικογένειας. Για όσες αποστολές δεν έβρισκε κουτί, τα έβαζε ή εκεί που κάθεται τώρα η γατούλα, ή από πάνω. Τώρα τελευταία τα ντανιάζει από πάνω και δεν ασχολείται.

Το κουτάκι που μας αντιστοιχεί είχε χαλάσει και αγόρασα μια κλειδαριά καινούρια για να μπορεί να κλείνει. Παραμένει στην γαλάζια τσάντα που μου έδωσε το πολεμικό ναυτικό στη θητεία μου και τώρα κάνει χρέη εργαλειοθήκης. Το προτιμώ ανοιχτό. Ένα κλειδί λιγότερο στο μπρελόκ. Άλλωστε πλέον η αλληλογραφία περιορίζεται (εντελώς σχήμα λόγου) σε λογαριασμούς, λογαριασμούς, λογαριασμούς, λογαριασμούς, λογαριασμούς, λογαριασμούς, διαφημιστικά, προσκλήσεις και τα κοινόχρηστα … άντε και καμιά ειδοποίηση από το ταχυδρομείο για κάνα συστημένο. Οπότε τι να κλειδώσω? Μπας και ζηλέψει κανείς και θελήσει να μου πάρει τους λογαριασμούς μου? (πού τέτοια τύχη …)

Η γατούλα λοιπόν, σήμερα που αποφάσισα να της χαρίσω ένα κλικ με το κινητό, ή ήταν ξύπνια και με περίμενε ή την ξύπνησα – δεν ξέρω ποια εκδοχή να διαλέξω. Παρά το γεγονός ότι έχει γλυκάνει ακόμη και το χάραμα ο καιρός εκείνη προτιμά τη θαλπωρή του ξύλινου ανοιχτού κουτιού.

Το πρωί, όταν φεύγει, τη θέση της παίρνουν διαφημιστικά φυλλάδια: από σούπερ μάρκετ, φαγαδικοντελιβεράδικα, και φυσικά καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών.

(από το νέο μου "κόλλημα")

LikeTelevision Embed Movies and TV Shows

Ένα καταπληκτικό site για τους μανιακούς της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Δες, κατέβασε δωρεάν ό,τι μπορείς να φανταστείς (που-χου: Ανδαλουσιανός Σκύλος, Φλας Γκόρντον, Ριφιφί -θα πάθεις πλάκα λέμε!!!). Ανακάλυψε το!

www.liketelevision.com

LikeTelevision Embed Movies and TV Shows

να κι ένα  "ραδιοφωνο" με ενα καθόλου ενοχλητικό playlist!

(μου το "γνώρισε" η … Γενοβέφα, από το FB) 

Good Evening Athens is the flagship drivetime English-language radio show on Athens International Radio 104.4. FM.

Without consulting with staff beforehand, radio management have decided to move the one-hour show from its usual spot (6-7pm) to a new half-hour slot starting at 2pm.

Good Evening Athens, which delivers a daily supply of political, cultural and sporting news as well as key interviews, is presented Barney Spender, who has been at AIR since its inception, Helen Skopis and Elinda Labropoulou.

Αν θες να βοηθήσεις τα παιδιά

στη διαμαρτυρία τους

 ΠΑΤΑ ΕΔΩ

περισσότερα για το Good Evening Athens … ΕΔΩ

                                               Καλή εβδομάδα λοιπόν

Η καρδούλα σου  δεν κάνει σαν

Jungle Drum …

εφόσον:

• δεν είσαι πρωθυπουργός της Ελλάδας και άρα δεν αγωνιάς τι θα γίνει στις εκλογές
• δεν είσαι πρωθυπουργός της Ελλάδας και άρα δεν αγωνιάς τι θα κάνεις μετά τις εκλογές
• δεν είσαι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και άρα δεν αγωνιάς τι θα γίνει μετά στις εκλογές
• δεν είσαι ο Αριστοτέλης Παυλίδης και άρα δεν αγωνιάς τι θα ψηφίσουν για την πάρτη σου οι συνάδελφοί σου βουλευταραίοι!
• δεν είσαι ο Γιώργος Καρατζαφέρης και άρα δε σε ενδιαφέρει ποιος θα αναλάβει διαχειριστής στη γαλάζια πολυκατοικία
• δεν είσαι ο δήμαρχος Αθήναίων και άρα δεν αγωνιάς τι θα γίνει με τα οικόπεδα που θα μπορούσαν να γίνουν πάρκινγκ
• δεν είσαι γουρούνι στο Μεξικό
• δεν είσαι γουρούνι … γενικώς

θα μπορούσες να μην αγωνιάς και για τόσα πράγματα που σε κάνουν να αγωνιάς, αλλά αυτό θέλει δουλειά πολλή! (και δεν μπορώ να βοηθήσω περαιτέρω!)

άσε λοιπόν την καρδούλα να χτυπάει, βάραει, σφυροκοπάει …

μόνο για ό,τι πραγματικά αξίζει!!!