Giannis Kafatos

«το παράσημο αποτελεί τιμή για τη διάσημη γαλλόφωνη και φίλη της Γαλλίας ηθοποιό, η καλλιτεχνική δράση της οποίας συμβάλλει στην ακτινοβολία του γαλλικού πολιτισμού στην Ελλάδα».

Η πω-πω τη(ς) Μη – μη (φτάνει δεν αντέχω άλλο)

Ο Δημήτρης πήρε καινούρια μηχανή και αφού "ξέσπασε" πάνω στα παιδιά μου (αυτές απαγορεύεται  να τις δημοσιεύσω) παίζαμε  με το νέο γκατζετάκι  και φυσικά κάποια στιγμή πήγαμε στο παράθυρο να κάνουμε ένα τσιγαράκι.

Και τι βλέπουμε από το παράθυρο της κουζίνας???

και μετά παίζαμε και με το φώτο-σοπ!

…

Μπορούσα να κάνω τα πάντα εκτός από ένα: να πειράξω μια πολύ εξωτική μηχανή, που έμοιαζε σα γραφομηχανή αλλά δεν ήταν, είχε μια κορδέλα χαρτί που περνούσε από μια ειδική εγκοπή κι έβγαινε διάτρητο και τύπωνε το ίδιο κείμενο σε 4 χαρτιά διαφορετικού χρώματος. Οι πιο παλιοί μάλλον καταλάβατε ότι μιλάω για το τέλεξ. Πολύ φασαριοζικο μηχάνημα. Πάντα ήθελα να το πειράξω και τελικά φυσικά και το έκανα παραβαίνοντας όλες τις οδηγίες και φυσικά όταν η εταιρεία έμεινε για πολλές ώρες χωρίς να μπορεί να επικοινωνήσει με Ιταλία – στα κεντρικά – υπέστην και τις συνέπειες.

…

Την επόμενη χρονιά που έκανα παλι κάτι μεροκάματα για το χαρτζηλίκι το καημένο τέλεξ αράχνιαζε σε μια γωνίτσα και στη θέση του είχε τοποθετηθεί ένα ωραιότατο φαξ! Εκεί να δεις χαβαλέ. Μόλις είχα αρχίζει να καπνίζω κιόλας και έκοβα το χαρτί   και μαλακιζόμουν μέχρι να με ζητήσει κάποιος για να τρέξω για καμιά δουλειά κάνοντας σχεδιάκια με την καφτρα του τσιγάρου σε μικρή απόσταση από το φωτοευαίσθητο χαρτί. Μιλάμε για "αλλού φαν παρκ" όχι αστεία!

…

Μετά λίγο ως πολύ την ιστορία τη γνωρίζεις. Αν είσαι νεότερος ίσως να μη θυμάσαι  ότι όταν πρωτοσυνδεθήκαμε στο ίντερνετ είχαμε εκείνα τα καβουρδιστήρια μόντεμ που έκαναν κάτι γουργουρητά μπλινκ/πονκ/τούι-τούι/τρουυυυυυυυ και σταματούσαν να γουργουρίζουν όταν τελικά συνδεόντουσαν με τον κόσμο.

τα ύπολοιπα στο www.allwe.tv

 Μπονζούρ μεζ αμί. Τούτο μπένε? Πώς πάν’ τα κέφια? Τι? Πώς είπατε? Α!  Έλα μωρέ! θα περάσει! Μην κάνετε έτσι κι εσείς! Εδώ κοτζαμάν Σημίτης συνήντησε τον Φρόντο, που του είχε δώσει το δαχτυλίδι και μετά ο ένας πήγε από τη μια του παγωμένου βουνού κι ο άλλος απ’ την άλλη! Το θυμάσαι το στόρυ? Τι? ‘Ησουνα μικρός και τριανταφυλλένιος?  Τε -σπα! Την ώρα που όλη η ανθρωπότητα σκιάζεται από το λιώσιμο των πάγων, ετοιμαζόμαστε να κλείσουμε φώτα, ρουμπινέ και λοιπά,  μόνοι οι ΠΑΣΟΚοι είναι χαρούμενοι στην οικουμένη που … λιώνουν οι πάγοι!

Ψες αποφάσισα να καταπολεμήσω τη μόνιμη μου νύστα … ξενυχτώντας. Πήγα ΚΥΤΑΡΟ, στο ιστορικό κλαμπ της Ηπείρου και Αχαρνών να ακούσω τους αγαπητούς φίλους LOCOMONDO. Σούπερ μπάντα είναι τα παιδιά και τολμώ να πω ότι η ταμπέλα "reggaae" aδικεί ή τουλάχιστον περιορίζει το μουσικό τους ταμπεραμέντο (είχα καιρό να τους δω, και η διασκευή τους στο Ederlezi μ’ αρεσε πολύ).

Όμως … όμως (και πες με γκρινιάρη, άι ντου νοτ γκιβ ε σιτ) είναι δυνατόν να λες ως κέντρο ότι κάτι αρχίζει στις 10 να ανοίγεις τις πόρτες στις 10 + και τελικά το γκρουπ να βγαίνει στις 11?

Γιατί όλα πρέπει να είναι άφτερ? ποτέ δεν τό πιασα!

Άκου τώρα το προφητικό τραγουδάκι των παιδιών για την οικονομική κρίση 

100 afro – Locomondo

Όπως σού ‘λεγα και στο Σκορπολόι ποστ, γουστέρνω πολύ τους Prodigy kι έχω φάει κόλλημα με το κάτωθι μουσικό των έργο!!!

Stand up – Prodigy

 Θυμάμαι ότι ήταν την εποχή που έκανα εκπομπή στον Rock Fm και μια μέρα ο φίλος μου ο Μιχάλης Γρυπιώτης που παλιά δουλεύαμε μαζί και τώρα είναι ανταποκριτής της ΕΡΤ στη Νέα Υόρκη μου έστειλε ένα μεϊλάκι που μου έλεγε να ψάξω να βρω και να ακούσω τους Gogol Bordelo. Του πούστη είπα! Και μόνο για το όνομα αξίζει τον κόπο. Μετά τους άκουσα, αγόρασα τα cd τους, και να που ήρθαν πέρσυ αλλά ήμουν διακοπές! Φέτος όμως που θα ξαναματάρθουν στο Rockwave Festival στις 27 ιουνίου στη Μαλακάσσα … θα πάω!!!

Alcohol -Gogol Bordelo

Λοιπόν άκου τι γίνεται τώρα! Έχω κολλήσει εδώ και λίγες μέρες με μια γαμάτη τραγουδάρα των U2. Μου προέκυψε ακούγοντας τον καινούριο τους δίσκο. Μα τι λέω! Παπαρες! Δεν υπάρχουν πια δίσκοι. Υπάρχουν μόνο cd και Mp3: οι άυλοι τίτλοι της μουσικής. Σαν τις μετοχές που, όπως λέγαμε τις προάλλες με κάτι φίλους, παλιά τις είχες ως χαρτιά. Έχαναν την αξία τους? τις έκανες ταπετσαρία, παπιέ μασέ, τις έβαζες … (θε μου σχώρα με είμαστε και σε περίοδο νηστείας), τις έκαιγες. Τώρα που οι τίτλοι έγιναν "άυλοι" απλώς κλαις! Μη χάνουμe όμως το στόχο. Σου έλεγα για τη φοβερή τραγουδάρα των U2 που την ακούσαμε πρώτη φορά στην ταινία "Μεχρι το τέλος του Κόσμου" Να τη δεις την ταινία σε παρακαλώ. Και μόνο για τις μουσικάρες που έχει μέσα δεμένες με τα αυστραλιανά τοπία, να τη δεις! Το σάουντρακ της πρέπει να είναι από τα τελευταία βινύλια που αγόρασα.

Until the End of the World – U2

 Καλό σου-κου παίδες! Να περνάμε καλύτερα!!!

 Άκουγα αχάραγα στο αυτοκίνητο το cd με το soundtrack από την ταινία Watchmen. Philip Glass, Billy Holiday, Nat King Cole κλπ πολύ ενδιαφέροντα. Οταν μπήκε ο Leonard Cohen με το  Haleluiah δυνάμωσα πολύ. Τι ωραίο τραγούδι. Ήσυχο και τόσο δυνατό. Σκέφτηκα: τόσο ανακουφιστικό τέτοια ώρα, όπως ένα ζεστό πιάτο φαϊ μετά από πολύ άγριο ξενύχτι. Σου δίνει αμπάριζα για την υπόλοιπη μέρα!

Οι εισπρακτικές εταιρείες "εκτός νόμου" και με νόμο! Και με τους νέους ανέργους που θα δημιουργηθούν τι θα γίνει?

Είναι τόσο θλιβερό το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων (στο οποίο είμαι μέλος)! Αρνήθηκαν να παραχωρήσουν αίθουσα στις καθαρίστριες για να μιλήσουν για το θέμα "Κουνεβα". Το οποίο θέμα θα ήταν στα αζήτητα αν κάποιοι δημοσιογράφοι δεν το έφερναν στο φως. Κρίμα …

Βλέπω κάτι διαφημίσεις και λέω: ποιος τη σκέφτηκε, ποιος την ενέκρινε τέτοια παπαρα το 2009 (φρυγανιές Παπαδοπούλου με τραγουδάκι που μεταξύ άλλων ο καλλιτέχνης στιχουργός που θέλει να απευθυνθεί σε όλα τα κοινά ξυνεγραψε: … για όλες τις γενιές για νέους και για νιες). Τι λες τσολιά μου!!!  Κι απ’ την άλλη βλέπω τη διαφήμιση του conneX TV και θέλω να γνωρίσω τον που τη σκέφτηκε! Σούπερ σύλληψη σούπερ εκτέλεση (αγαπημένη μου σκηνή εκεί που ο Δράκουλας δαγκώνει την κοκκινοσκουφίτσα και πρασινίζει η ροδαλή μουρη της και πέφτει ξερή!!!)

Ο πρόεδρος της Βολιβίας μάσησε συμβολικά ένα φύλο κόκας στη διάσκεψη του ΟΗΕ λέγοντας ότι το παραδοσιακό φυτό έχει εκατοντάδες άλλες χρήσεις εκτός από τη χημική του επεξεργασία για το ναρκωτικό των ξενέρωτων πλουσίων που θέλουν να "ανέβουν".  Θυμήθηκα το ταξίδι μου στο Περού. Όταν προσγειωθήκαμε στο Κούσκο (σχεδόν 3χιλιόμετρα ύψος) μας κέρασαν ένα μάτε ντε κόκα, τσαγάκι από φύλα κόκκας γιατί αλλιώς δεν μπορούσες να σταθείς. Και μετά τις γιαγιάδες που πουλούσαν σε σακουλάκια φύλλα στους τουρίστες. Και μετά σε ένα σούπερ μάρκετ στη Λίμα που πουλούσαν το "ματε" όπως εδώ το τσαγάκι. Και την παραίνεση του Πρέσβυ που ευγενικά όταν έμαθε ότι βρισκόμαστε στη Λίμα μας επισκεύθηκε και μας παρακάλεσε να μην αγοράσουμε ως "σουβενίρ" μάτε γιατί αν μας το έβρισκαν στο τελωνείο θα μας πήγαιναν σούμπιτους Κορυδαλό για "εισαγωγή σκληρών νακρωτικών". Νομιμοποιήστε τα όλα ρε παλικάρια αντί να το παίζετε χαζοπαρθένες ότι τάχα μου "βαζετε το μαχαίρι στο κόκκαλο".

 Την άνοιξη εκτός από τα λέλουδα "ανθίζουν" και οι νέες κυκλοφορίες δίσκων. Ακούω νέους U2 και μ’ αρέσουν, νέους Prodigy και εκτός από τα "κανονικά" τους έχουν μια κομμάταρα με την οποία κλείνουν το άλμπουμ που λέγεται Stand up και είναι σούπερ. Σκεφτόμουν μάλιστα ότι αν είχα εκπομπή στο ραδιοφωνο θα το έβαζα για εισαγωγή. Λέγεται Stund up. Stund up commedy είναι το αγαπημένο μου κομμάτι από το νέο άλμπουμ των U2. Stand λέγεται το εξαιρετικό τραγούδι – παλαιό αυτό – των REM / τι έγινε ρε παιδιά; η συνωμοσία του "στεκάμενου"!

Έφαγα στο "Χοντρό Μπιζέλι" του φίλου μου του Λεωνίδα ωραιότατο γλυκό κορμό, που o μάγειρας αντί κονιάκ είχε χρησιμοποιήσει ποτό Κανέλλα. "ΜΜΜΜ νοστιμόόότατο" που λέει και το σακίδιο της Ντόρας (μην πάει ο νους στο ΥΠΕΞ, την άλλη Ντόρα εννοώ, την εξερευνήτρια – αν εχεις παιδιά, ανήψια ή μικρά αδελφάκια με εννοείς!)

Η μαμά μου θα μαζέψει τις φίλες και παλιές της συμμαθήτριες για τσιμπουσάκι. Επειδή οι κυρίες προσέχουν τη σιλουέτα τους, καταλαβαίνεις ότι … θα φάμε καλά!

 Μ’ εχει πιάσει μια … μαλακία και δε μπορώ να διαβάσω το τελευταίο διάστημα. Έχω γεμίσει το κομοδίνο μου με βιβλία που με καλημερίζουν τα χαράματα και τα καληνυχτίζω το βράδυ αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχει προχωρήσει η σχέση μας. Θυμάμαι που όταν ήμουν στο λύκειο κατηγρούσα κάποιον που μου είχε πει ότι έχει το ίδιο σύμπτωμα. Τον απαξίωσα και δήλωσα κατηγορηματικά ότι εγώ δεν θα  το πάθω ποτέ! Μεγάλη μπουκιά φάε (το παρακάνω μάλλον σ’ αυτόν τον τομέα) μεγάλη κουβέντα μην πεις!!! (αχ πάνσοφε ελληνικέ λαέ με τις παροιμίες σου!)

(το αγαπημένο μου κολλημα τώρα) Έλεος πια! Ανοίξτε την Ακρόπολη συμπαθείς κατά  τα άλλα συμβασιούχοι! Έχετε δίκιο! Αποκλείστε τον υπουργό στο σπίτι του. Ρε, η Ακρόπολη δεν είναι δική σας, ούτε δική μου. Ανήκει στον πολιτισμένο κόσμο. Της έτυχε να είναι συγκάτοικος μαζί μας!!! Μοίρα κακιά, θα μου πεις. Αν ήταν αλλού θα την είχαν περί πολλού και φωτισμένη όλη τη νύχτα να τη βλέπουν και να τη χαίρονται και να τους εμπνέει. Όχι σαν κι εμάς που στα φώτα της Ακρόπολης βρήκαμε να κάνουμε τους οικολόγους και τους οικονόμους – γαμώ το φελέκι μου μέσα γαμώ!

Είναι τώρα κατάλληλη εποχή για να φυτέψω μια Ροδιά στο μπαλκόνι μου? Άλλο μεγάλο μου κόλλημα κι αυτό!

Αύριο Παρασκευή και 13! Μούρλια. Το βράδυ παίζω στο DiSA!!!

πάτα στη φωτό για περισσότερα …

Χρώμα … ανοιχτό πράσινο

Άρωμα … δυνατό, πολύ δυνατό

Γεύση … δυνατή, έντονη, καυτή

ο μύθος του εξίσου έντονος και δυνατός

 (για όσους έχουν ανοίξει και κανά βιβλίο στη ζωή τους).

Ο Γιώργος, ο μπάρμαν στη DiSA, την Παρασκευή,

το παρασκεύασε αριστοτεχνικά

(κι ας μην είχαμε ζάχαρη σε κυβάκια).

Αδειάσαμε το μπουκάλι

(που είχε φέρει ο Κώστας από την Πράγα πριν από χρόνια),

 Κεράσαμε και φίλους.

Γεμίσαμε το μυαλό μας (σε συνδυασμό με τη μουσική)

εβίβα!

(δε φαντάζομαι να περίμενες καλύτερες φωτογραφίες μετά από τρία ποτήρια των 70% αλκοόλ και παράλληλα να πρέπει να αλλάζω και τα cd, αν θέλεις έλα να τις βγάλεις μόνος σου, την … Παρασκευή)

Εφυγε σαν σήμερα το 1994.

Για άλλους ήταν πολιτικός, για άλλους ηθοποιός, για άλλους αρτίστα, για άλλους Θεά, για άλλους ό,τι μισούσαν, για άλλους ό,τι ποθούσαν.

Για μένα …

ήταν η Μελίνα

υποκλίνομαι στη φινέτσα της "γυναίκας-φλόγας"

(όπως την είχε αποκαλέσει στον επικήδειό του ο τότε γάλλος υπουργός πολιτισμού Ζακ Λανγκ)