Giannis Kafatos

Αν σου αρέσει, Πάτα Εδώ,  κάνε copy – paste τον κώδικα και βάλτο όπου θες! (με την καλή έννοια!!!)

[audio:Taxideftes-Oneira_mple.mp3] (Όνeιρα Μπλe)

Καλό παιδί ο φίλος μου ο Αντρέας, αν και άρρωστος γαύρος (περαστικά για χθες)! Τις προάλλες μου γνώρισε τους φίλους του τους "Ταξιδευτές". Ήρθαν τα παιδιά απ’ το Μέγκα κι ήπιαμε ένα γρήγορο καφεδάκι και μιλήσαμε για τη μουσική, τους μουσικούς, τα ραδιόφωνα, το πώς μπαίνεις σ’ ένα playlist, πόσο μπορεί να στοιχίσει σ’ ένα γκρουπάκι (το υποκοριστικό δεν είναι μειωτικό, είναι τρυφερό!) να φτιάξει το cd του ακόμη και σήμερα που η τεχνολογία είναι πολύ πιο προσιτή. Ανταλλάξαμε απόψεις για το έντεχνο τραγούδι αλλά και την εντεχνίλα που απλώνεται σαν ίωση! Γύρισα σπίτι και άκουσα το άλμπουμ με τίτλο το όνομά τους. Ωραία πέρασα. Οι φίλοι τους μου λένε ότι στα Live σκίζουν γιατί έχουν πολύ χαβαλέ και "πειράζουν" διάφορα τραγούδια. Πάρτι δηλαδή! Αυτό που μας λείπει.

Τις Παρασκευές οι "Ταξιδευτές" (Γιάννης Προμπονάς, Γιώργος Τομπαζιάδης, Περικλής Πάλμος) θα βρίσκονται στη σκηνή του "Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου" , μετά τις 11 το βράδυ (Λ.Συγγρού 143, τηλ: 210 9316101-4) για να παίξουν τη δική τους άποψη για την ποπ κι έντεχνη μουσική, αλλά και αγαπημένα τους τραγούδια- κεφάτα-πειραγμένα! Καλή διασκέδαση!

Για να έχουμε επίγνωση για την κατάσταση που επικρατεί στο μαγικό χώρο των media! (πολλοί λένε ότι είναι μπουρδέλο, όμως η παρομοίωση είναι πέρα για πέρα λάθος – σε όποια περίσταση κι αν τη χρησιμοποιούμε – γιατί απλούστατα στο μπουρδέλο επικρατεί τάξη και νόμος!)

Πριν από μερικά χρόνια δουλεύαμε πλάι πλάι με τους φωτορεπόρτερ αλλά δεν ήμασταν τυπικά συνέδελφοι αφού εμείς (δημοσιογράφοι της τηλεόρασης) είχαμε ΙΚΑ. Μετά εμείς μπήκαμε στην ΕΣΗΕΑ αλλά αυτοί όχι. Άρα πάλι τυπικά κάποιος δεν πληρούσε τα κριτήρια για να μπει στο κλουμπ!

Τελικά σήμερα διάβασα ότι επιτέλους κάποιοι φωτορεπόρτερ (πάτα το μπλουζάκι) μπήκαν κι αυτοί στο κλουμπ!

Άντε να δούμε τώρα όλοι οι άνθρωποι των μέσων πότε θα είμαστε μια παρέα και συνδικαλιστικά, άντε να δούμε!!!

Φτάνεις στο σπίτι σου. Μετά από πολλές ώρες στη δουλειά. Είσαι λίγα μέτρα μακριά, το βλέπεις. Αλλά είσαι τελικά μακριά νυχτωμένος. Ο Μαλάκας έχει σταματήσει στη γωνία και το λεωφορείο δε μπορεί να πάρει τη στροφή. Το μπροστινό αυτοκίνητο κάνει όπισθεν. Κι εγώ το ίδιο. Φτάνω στην πίσω γωνία που (ελπίζω ότι) θα με οδηγήσει πιο γρήγορα στο σπίτι μου. Σταματάνε τα άλλα αυτοκίνητα, μας αφήνουν να περάσουμε. Κι αυτοί στον ίδιο δρόμο με εμάς ήθελαν να πάνε. Μας νιώθουν και γι’ αυτό μας δίνουν προτεραιότητα κι ας πηγαίνουμε με όπισθεν. Κάνουμε το τετράγωνο. Βγαίνουμε στο δρόμο. Τώρα το σπίτι μου είναι στο στενό αριστερά. Δεξιά ήταν ο Μαλάκας που είχε κλείσει τη γωνία και δε μπορούσε να περάσει το λεωφορείο. Σταματάμε. Το λεωφορείο είχε στρίψει. Κάποιοι επιβάτες κατέβηκαν και ταρακούνησαν λίγο το αυτοκίνητο του Μαλάκα. Κόλλησε όμως πάλι. Ένας άλλος Μαλάκας έχει παρκάρει απέναντι από τη στάση – εκεί που στρίβει το λεωφορείο. Πάλι κόλλημα. Πάλι πιο μακριά από το σπίτι μου που το βλέπω γαμώτο μου. Είναι ούτε πενήντα μέτρα μακριά μου! Κι ο Μαλάκας αποφάσισε ότι απέχω τουλάχιστον ένα τέταρτο. Κι εγώ κλείνω το cd (άκουγα Kristin Hersh που θα πάω να την απολαύσω στο Κύτταρο στις 27 του μήνα) κι αρχίζω να βρίζω και να κοπανάω το τιμόνι. Κανονικά ήθελα να κατέβω από το αυτοκίνητο, να πάω στο αυτοκίνητο του Μαλάκα και να το σπάσω. Πήρα το 100. τούς είπα πολύ ευγενικά “αν δεν έχετε κάποιο άλλο σημαντικό θέμα αυτή τη στιγμή ελάτε στο Παλαιό Φάληρο, Ναϊάδων και Αγίου Αλεξάνδου … κλπ κλπ” Άφησα και το όνομά μου. Μπορεί και να ήρθαν. Το θεωρώ γελοίο. Όταν τελικά ήρθε ο μαλάκας που είχε πάει να πάρει παγωτό ήθελα ακόμη περισσότερο να κατέβω από το αυτοκίνητο και να του βάλω το χωνάκι στον κώλο του! Δεν το έκανα όμως γιατί είμαι πολιτισμένος. Αν ήρθε η αστυνομία μπορεί και να με πέρασαν για φαρσέρ, αφού ο Μαλάκας είχε φύγει, το λεωφορείο πέρασε, κι εγώ ήμουν πια σπίτι μου.