Λιγο έξω από το Βόλο, στο δρόμο προς τις παραλίες του Πηλίου, αυτό το αριστούργημα το βλέπω χρόνο με το χρόνο να μαραζώνει.
Φέτος είχα αποφασίσει να το απαθανατίσω. Το είχα κάνει και καμία εικοσπενταριά χρόνια πριν, στο δρόμο της επιστροφής με τον θείο Τακη, τον ξάδελφο μου, Γιάννη και τη θεία Χάρις. Ο θείος και ο εξάδελφος έχουν φύγει από τη ζωή, αλλά είναι πάντα μαζί μου ειδικά στις πηλιορείτικες διαδρομές!!!
Κάπου υπάρχουν και οι φωτογραφίες – θα ψάξω να τις βρω να δούμε μαζί τις διαφορές.
Στην απέναντι πλευρά του δρόμου – εκεί που είναι το ρυάκι – που θα ακούσεις στο βίντεο – έχουν βάλει μια από τις μεγάλες πινακίδες για την αποκατασταση κλπ κλπ. Σκουριάζει κι αυτή όπως τα κάγκελα του αρχοντικού…
Share on Facebook