Archive for July, 2010

Radio Friday: εν αφήσσω

Thursday, July 29th, 2010

Internet με μέτρο, όχι με το μέτρο όπως η παλαιά πίτσα επί της εθνικής στην κηφησιά-σημείο ραντεβού εκτος του τροχονόμου.
Διακοπές άλλωστε είναι διακόπτω από αυτά που κάνω συνήθως το χρόνο, έτσι; Έτσι – έτσι. Χαίρομαι που τις έχω!

"Εχω ίντερνετ  wi-fi στο ξενοδοχείο "Κάτια" της Αφήσσου. Το δουλεύει ο Αντώνης που εδώ και μια εβδομάδα τσάκισε το γόνατό του κι εγχειρίστηκε. Άξιες στο πόδι του  η Μαρίνα και και η κυρία Μαρία. Η κυρία Μαρία είναι ίσως η καλύτερη μαγείρισσα στο Πήλιο. Και σίγουρα η καλύτερη που ξέρω εγώ. Τα "πρωινά" της Κάτιας, δηλαδή της κυρίας Μαρίας είναι ονομαστά. Αν έχει πολλά κέφια ανάμεσα στις πίτες, τα γλυκά και τις μαρμελάδες μπορει να σερβίρει και φρεσκομαζεμένους γεμιστούς κολοκυθοκορφάδες!Είναι πάνω στην πλατεία του χωριού.

Η πλατεία έχει αρχαίο υδραγωγείο. Σαράντα χρόνια έρχομαι εδώ και δεν το ήξερα. Εμ, πώς να το ξέρω αφού από πάνω του έχουν χτίσει ένα … κτισμα που το χρησιμοποιεί … λέμε τώρα η κοινότητα. Επίσης έχουν τσιμεντώσει το παραδοσιακό κεντρικό πέτρινο καλντερίμι.
Οι άνθρωποι είμαστε λιγότεροι από τον τόπο που μας γεννάει.
Οι αλβανοί που μένουν στην Αφησσο την κρατάν’ ζωντανή τους χειμώνες, τότε που εμείς οι επισκέπτες κοιτάμε τις ζωές μας στην Αθήνα και αλλού.Τα παιδιά τους γεννήθηκαν εδώ. Μεγαλώνουν μαζί με τα δικά μας. Τα βλέπουμε χρόνο με το χρόνο. Ξεπετάγονται. Από αγοράκια, αντράκια. Από μπέμπες, κοριτσάκια, και κοπελίτσες.
Πολύ ώρα σε κλειστό χώρο με κλιματισμό. Η πλατεία έξω έχει δροσιά, παιδιά που ξεφωνίζουν, τρόμπες που παρκάρουν πάνω στην πλατεία και εμποδίζουν, τα φώτα του Βόλου στο βάθος δεξιά, του Τρίκερι στ’ αριστερά.
Πάω έξω.
Καλή συνέχεια …

Share on Facebook

Ευχές … νά ‘ναι κι ό,τι νά ‘ναι!

Tuesday, July 20th, 2010

Share on Facebook

Radio Friday: των διακοπών

Friday, July 16th, 2010

Καλημέρα.

Σήμερα το πρωί έβλεπα ένα θέμα στον αυτιά, πριν ξεκινήσει η δική μας εκπομπή. Το θέμα έλεγε: "εχει 80 καναρίνια σπίτι του και τους μαθαίνει μουσική"
Πόσο μαλάκας σκέφτηκα. Να μαθαίνεις μουσική στα καναρίνια, που την έχουν μέσα τους. Πόσοι τέτοιοι μαλάκες είναι γύρω μας.
Ελπίζω να μείνουν εδώ, σήμερα που φεύγω διακοπές!!!

Πάμε Αφησο, ή Άφυσο, ή Αφησσο, ή σε τελική ανάλυση Afissos. Πήλιο. Το βουνό των κενταύρων.

Ευχομαι να περάσετε καλά ό,τι κι αν κάνετε και να σας πω μια κουβέντα που μου εμεινε από ένα ρετπορτάζ που παίξαμε στη δική μας εκπομπή, την "κοινωνία ώρα μέγκα". Παίξαμε λοιπόν ένα χιουμοριστικό ρεπορτάζ με τίτλο "Τι δε μπορεί να μας πάρει το ΔΝΤ".
Με πολύ σοφία μια κυρία είπε: Το χαμόγελο.
Με πολύ σοφία ένας κύριος είπε: Το φιλότιμο του έλληνα
Με πολύ σοφία μια άλλη κυρία είπε: την αισιοδοξία μας.
Τι ωραία εφόδια.
Να τα κουβαλάς και να μη νιώθεις βάρος. Να σου δίνουν φτερά.

Καλό σου-κου συβλογκίτες, συβλογκίτισσες  γνωστοί τε και άγνωστοι αναγνώστες.

Share on Facebook

Μπροστά πηγαίνει ο αρχηγός και πίσω του οι σκύλοι*

Wednesday, July 14th, 2010

*τουμπου-τουμπου ζα τουμπου ζίτσου (λαμπροί στίχοι απο τα σεβεντις)

Οι αρχηγοί, οι πολιτικοί μεταμφιέζονται πλέον. Για να γλυτώνουν το κράξιμο. Εμείς τους βρήκαμε … και ιδού

 

Share on Facebook

Κώστας Βεργόπουλος “Οι Αμετανόητοι”

Monday, July 12th, 2010

Κάθε χειμώνα που οι αγροτικές κινητοποιήσεις είναι "μαστ" και "τρεντι" πλέον θυμάμαι το μάθημα στο πανεπιστημίο για το αγροτικό ζήτημα στην ελλάδα και φυσικά αμέσως το έργο του καθηγητή Κώστα Βεργόπουλου, που αν και δεν μας δίδασκε με τη φυσική του παρουσία στο αμφιθέατρο, μέσα από τα βιβλία του μπαίναμε στα χωράφια, τις γαίες, τους τσιφλικάδες, την αναδιανομή της γης και γενικώς σε όλο το "αγροτικό παρελθόν" της Ελλάδας. Θυμάμαι ότι για να περάσουμε το μάθημα έπρεπε να κάνουμε εργασία. Σχεδόν είχα αριστεύσει, αλλά αφού το πτυχίο μου είναι ακόμη … μαθήματα μακριά αυτό πλέον δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι γνώρισα έναν ακόμη έλληνα διανοητή που η ζωή τα έφερε μετά από χρόνια παρολίγο να είμαι υπευθυνος για την τηλεοπτική του εκπομπή στον "ΑΛΦΑ". Εγώ όμως τη σεζόν που ξεκίνησε άλλαξα κανάλι, οπότε έχασα την ευκαιρία να τον γνωρίσω. Συνέχισα να διαβάζω τα δοκίμια και τις μελέτες του.
"Οι Αμετανόητοι" που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λιβάνη, είναι το πιο πρόσφατο του βιβλίο και είναι μια αυτοβιογραφία. Όχι όμως … δική του. Μ’ έναν τρόπο … βιογραφεί την ελληνική ιστορία των τελευταίων δεκαετιών. Με αφορμή το βιβλίο αυτό, κι αφού ήρθε στην Αθήνα από το Παρίσι καταφέραμε να βρεθούμε τη μέρα που ψηφιζόταν το ασφαλιστικό στη Βουλή.
Στην αρχή δεν ήθελε να "διαβάσει" κάποια αποσπάσματα. Πείστηκε πιο εύκολα απ’ ό,τι – τηλεφωνικώς – είχα φοβηθεί.

Στο πρώτο βίντεο άκου τι λέει για το Τι είναι τελικά "Οι Αμετανόητοι"

Διάλεξα να μας διαβάσει – και τον ευχαριστώ βαθύτατα που τελικώς το τόλμησε, παρά τις αρχικές του αντιρρήσεις – ένα απόσπασμα απολύτως προσωπικό όπου μιλάει για τον πατέρα του κι ένα πιο κοντά στον  "καθηγητικό" ρόλο. Τα εισαγωγικά δεν είναι για να μειώσουν το ρόλο, αλλά για να τον αναδείξουν ακόμη περισσότερο.

Καλή προβολή …

Στις 7 Ιουλίου, που ψηφίστηκε το νέο Ασφαλιστικό είχα ανεβάσει το παρακάτω βίντεο στο οποίο ο Κώστας Βεργόπουλος μου μίλησε για τα "συστατικά" της ταυτότητας του "Έλληνα" σήμερα.

Share on Facebook

T-shirt Stories: άλλος για Χίο τράβηξε, πήγε, κι αλλος για Σύμη…

Sunday, July 11th, 2010

… ήθελε να πάει. Κι εκεί που πλατσουρηδόν κατέβαινε το Αιγaίο … του φώναξε ο καπιτάν: πού πά’ ρε καραμήτρο. Η Σύμη φέτο είναι αργοσαρωνικό …

Share on Facebook

Radio Friday: φέγγε μου περπατώ …

Friday, July 9th, 2010

Γιατί δεν είσαι χαρούμενος;

Γιατί ρε δεν είσαι στους δρόμους να πανηγυρίζεις, να αλαλάζεις, να κλαίεις με δάκρυα χαράς και να ατενίζεις το μέλλον με καραμελωμένη αισιοδοξία;

Γιατί χαλάς την ατμόσφαιρα;

Τέτοιος ήσουνα μια ζωή!

Μια ζωή … ερήμην και έρμη(ν)

Τώρα λοιπόν που το μέλλον σου διεθνώς νομισματοποιήθηκε και οικονομικώς αποκαταστάθηκε … γιατί; Γιατί δεν είσαι έξω να το γιορτάζεις!

Γιατί;

Γιατί δεν πιάνεις όποιον συνταξιούχο βλέπεις να τον πνίξεις στις αγκαλιές και τα φιλιά;

Αυτός σε έσωσε!

Δεν το κατάλαβες; Από την κομμένη του σύνταξη, το δώρο και τα επιδόματα εσύ τώρα έχεις μέλλον.

Λαμπρό. Σαν το φεγγαράκι που φέγγει το δρόμο μέχρι που ένα πρόστυχο συννεφάκι το κρύβει, το φως σβήνει και πέφτεις στο χαντάκι που δεν είδες.

Γκντουπ(ατις)



Αααα, καλημέρα δεν είπα!

“Καλημέρα σας”

Πώς είστε;

Σε τι mood μου βρίσκεστε;

Αααα, όπως το φετινό καλοκαίρι: ελαφρώς υγρό, εμφανώς πιο δροσερό και ανυπόμονα … φθινοπωρνό … Τι σαρδάμ θεέ μου-σχώρα με! Πορνό είναι το lifestyle ανυπόμονα φθινοπωρινό είναι το φετινό καλοκαίρι.



Μιλούσα με μια συγγραφέα, που θα σου παρουσιάσω τις επόμενες μέρες βιντεακώς, και κουβέντα στην κουβέντα φτάσαμε στην αισιοδοξία που είναι κι αυτή … ερήμην. Αναζητήσαμε, στο πόδι είν’ η αλήθεια, στοιχεία για να την κάνουμε – την αισιοδοξία – να λάμψει, να γίνει το “φεγγαράκι φέγγε μου να περπατώ” … Δυσκολευτήκαμε. Μετά η κουβέντα ξεστράτισε και μιλήσαμε για τους “natural born συνταξιούχους” στην ψυχή και το μυαλό.

“Απεταξάμην” είπαμε αμφότεροι στην λογιστική αντιμετώπιση της ζωής μας. Κι αποφασίσαμε να “φέγγε μου να περπατώ” από μόνοι μας. Είναι μια κάποια αρχή. Δεν είναι;


Η Αθήνα είναι  μια μούρλια. Εμείς μουρλοί. Οι κανονικοί τρελοί μας κοιτάζουν κι απορούν: γιατί μας πέρνετε τη χαρά; Και σκέφτονται: και δεν το παραδέχεστε … και άρα δεν το ευχαριστιέστε.



ΑΓΡΟΓΗ … το όνειρο κάθε ζαχαροπλάστη, μακιγιέρ, αμπιγιέρ, λαμπατέρ … Γιατί αν δεν κάνεις την πρακτική σου στην ψηφιοποιήση των αγροτικών γαιών … που θα δοκιμάσεις τις μαρέγκες σου!!!

Βουλή … το όνειρο κάθε κολλητού, υιοού τε και θυγατρός: τρως καλά εσύ κι αυτοί … καλύτερα.

Παρλληρημα … το στάτους κάθε πολίτη που σέβεται τους πολιτικούς του. Τους ανέχεται παραληρηματικούς  … σαν το συννεφάκι που κρύβει το “φέγγε μου να περπατώ” και … ΓΚΝΤΟΥΠ(ατις) στο χαντάκι.

Καλό Σου-κου άνθρωποι!


 

Share on Facebook

“Η ταυτότητα του Έλληνα” από τον καθηγητή Κώστα Βεργόπουλο

Thursday, July 8th, 2010

Συναντήθηκα με τον Κώστα Βεργόπουλο, τον καθηγητή, την ώρα που στη Βουλή ψηφιζόταν το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό.

Σημαδιακή μέρα, όπως όλες όσες περνάμε από την υπογραφή του μνημονίου (τι εύκολα που τα δάχτυλα κάνουν το σαρδαμ με το μνημοσυνο …)!
Η κουβέντα μας με τον καθηγητή είχε ως αφορμή το βιβλίο του "Οι Αμετανόητοι" (για το οποίο θα κάνω άλλο πόστ μόλις μοντάρω τα βίντεο). Ψάχνοντας όμως στο νετ για τον καθηγητή έπεσα πάνω σε μια συνέντευξη που του είχε πάρει η Αννα Γριμάνη για την Καθημερινή το 2008. Τότε η συνάδελφος του είχε κάνει το ερώτημα: Με ποια ταυτότητα περιέρχονται οι έλληνες στον σύγχρονο κόσμο;
(Τότε, ο Κώστας Βεργόπουλος είχε απαντήσει):
Ως αποτυχημένοι Δον Κιχώτες, χωρίς την εκφραστικότητα ούτε και το μεγαλείο του πρότυπου του Θερβάντες. Οταν διεκδικούν την εξαργύρωση ιστορικών επιταγών γελοιοποιούνται. Ομως, όταν μετέχουν στους σύγχρονους προβληματισμούς και ανησυχίες της ανθρωπότητας, τότε αναγνωρίζονται, με κύρος και σεβασμό. Το ιστορικό παρελθόν δεν εξασφαλίζει το παρόν, αλλά δεν αποτελεί κατ’ ανάγκην και φορτίο από το οποίο ο σύγχρονος Ελληνας θα έπρεπε να απαλλαγεί. Συνιστά οπωσδήποτε θετική προϋπόθεση, που όμως δεν είναι αρκετή για την παρουσία στον σύγχρονο κόσμο.


Σκέφτηκα ότι έχει σημασία να ακούσουμε τις σκέψεις του για το ίδιο θέμα …Δύο χρόνια μετά:

Share on Facebook

Για τα πανηγύρια

Wednesday, July 7th, 2010

ένα ολοκαίνουριο βίντεο από το kafatcarstories

Share on Facebook

Tricky Tricky μανα μου, τρικι τρικι τρικι τρι!!!

Tuesday, July 6th, 2010

new single


Mixed Race θα λέγεται το άλμπουμ και   Murder Weapon το πρώτο σίγνκλ που θα κυκλοφορήσει στο τέλος Αυγούστου. Το άλμπουμ βγαίνει 27 Σεπτεμβρίου

Tricky – Murder Weapon by DominoRecordCo

Share on Facebook