Giannis Kafatos

Τι να κανεις τα λεφτά άμα δεν έχεις μία?

Τραγούδα τα!!!

 

 

 

kai to Hidden Track μια κλασική αξία από τα παλιά!!!

 

Share on Facebook

Πριν από καιρό είχα ποστάρει μια φωτό κάτω από αυτόν τιτλο.

Σήμερα, την ώρα που γύρναγα σπίτι στο φανάρι της Βασιλίσσης Ολγας με κατεύθυνση αριστερά προς Συγγρού χάζευα δεξιά μου ένα σχολικό από το σχολείο ειδικής αγωγής ΠΑΡΝΩΝΑΣ.

Ένα ξανθό λαβωμένο μπουμπούκι με το χεράκι του στο κεφάλι κοιτούσε από το παραθυρο στο άπειρο. Μπορεί και νά ΄βλεπε περισσότερα από σένα κι από μένα. Το κοίταζα και σκεφτόμουν, για μια ακόμη φορά το τελευταίο διάστημα, πόσο σημαντικό είναι αυτό το τόσο καθημερινά κακοκποιημένο-πολυφορεμένο "νά ΄μαστε καλά".  Πολλές φορές το λέμε γιατί δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο. Όμως είναι ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να μας "συμβεί".

Τέλος πάντων, το φανάρι ανάβει. Το τράμ περιμένει από τ’ αριστερά μας να μπει δεξιά στην Αμαλίας. Τ’ αυτοκίνητα από τη Συγγρού προς κέντρο έχουν ψιλομπλοκάρει το δρόμο. Κλασικά πράματα. Πρώτη -Νεκρά κυλάμε προς το φανάρι, πάντα πλάι-πλάι με το σχολικό από το ιδιωτικό σχολείο ειδικής αγωγής Παρνωνας. Το φανάρι γίενται πορτοκαλί. Βάζω πρώτη μπας και το προλάβω (μαλακία κι εγώ) – βλέπω ότι δε με παιρνει γιατί κι οι προπορευόμενοι οδηγοί διακατέχονται από μια σχετική νωχέλεια σαν υπάλληλοι του δημοσίου Παρασκευή λίγο πριν το σχόλασμα.

Μόνο ένας βιάζεται και κορνάρει και πάταει γκάζι και περνάει τελικώς με κόκκινο.

Ο Μαλάκας ή Φονιάς, οδηγός του σχολικού, του σχολείου ειδικής Αγωγής Παρνωνας, με τα λαβωμένα μπουμπούκια στα καθίσματα.

(και για όποιον τυχόν ενδιαφέρεται το περιστατικό έγινε σήμερα Τετάρτη περίπου στις 13:30 – 13:40)

Share on Facebook

Η μουσική ημερεύει και τα θεριά. Πόσο μάλλον εσέ κι εμέ που πρέπει να είμαστε από τα αγριότερα των θεριών ως εκ της θέσεως μας στο ζωικό βασίλειο.

(βεβαίως η κατάσταση είναι δραματική, αφού το προηγούμενο μουσικό ποστ έχει τίτλο με καθυστέρηση μηνός. Ελα μου όμως  η νωχέλεια του Σεπτέμβρη είναι γραμμένη στο δεσοξυριβοζοωουκλεϊκό οξύ μας και δεν μπορώ πιστέψω ότι με τέτοιο καιρό έχουμε Οκτώβρη! Σου μιλάω δηλαδή για πολύ ξύλο!)

Ευτυχώς λοιπόν που κάποιοι από "εμάς" ποιούν την αγριάδα των καλλιτεχνία και μας δίνουν ωραιότατη τροφή για τ’ αυτιά.

Και ξεκινώ με τον David Holmes! Αν το όνομα δε σου λέει κάτι τις, σου θυμίζω ότι η αφεντιά του κρύβεται πίσω από τις μουσικές στις ταινίες Ocean 11,12, 13 και πάει λέγοντας. Το κομματάκι που σου διάλεξα λέγεται The story of the ink

[audio:02-david_holmes-the_story_of_the_ink.mp3]

 Εγχώριας κοπής οι Fuzzy Nerds που μου είχαν αρέσει από την εποχή που κακοκοποιούσα την ώρα 12 με 2 τα μεσημέρια στον Ροκ Εφ Εμ. Κυκλόφορησαν  ή θα κυκλοφορήσουν όπου νά ‘ναι νέο σιντί. Για άκου το Plastic

[audio:TheFuzzyNerds-Plastic.mp3]

Και ο Nick Cave μ’ έναν τρόπο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "εγχώριος" και το νέο του σινγκλάκι έχει τον τίτολο News From Nowhere … για Ανθρώπους φρομ Νόγουερ θα πρόσθετα εγώ!

[audio:01-nick_cave_and_the_bad_seeds-more_news_from_nowhere.mp3]

Kαι να σ’ αφήσω με τη μεγαλύτερη φωνάρα της ροκ μουσικής που εξακολουθεί να μας στοιχειώνει και να μας ταξιδεύει. Freddie Mercury σε ένα όχι και τόσο διάσημο τραγούδι του Innuendo. Ό,τι καλύτερο σε …υπονοούμενο έχεις ακούσει!

[audio:01 Innuendo.mp3]

 

Στο γενικότερο κλίμα του Σεπτεμβριάτικου Οκτώβρη κι αφού μάζεψα καλοκαιρινά-έβγαλα χειμωνιάτικα-φτιάξαμε ντουλάπες κλπ, είπα στον Mitron και βοήθησε και πάλι στην ανανέωση του U-hoo Player. Το σενιάραμε λοιπόν κι αυτό – δες το παραπλεύρως, σάιντ-μπαρ που λέμε!

Share on Facebook

 Καιρό έχω να σου προτείνω πραματάκια ν’ ακούσουμε παρέα από το βλογκ. Έτσι τώρα που είμαστε στη φάση "μαζεύω χειμωνιάτικα – βγάζω χειμωνιάτικα" βγάζω από τις ηλεκτρονικές ναφθαλίνες του σκληρού μου  μερικά αγαπημένα τραγουδάκια!

Και ξεκινώ με τους Μ83 και το νέο τους άλμπουμ με τον (πικρό για μας τους σαραντάρηδες) τίτολο Saturdays=Youth. Παλικάρια κι εμείς έχουμε δικαίωμα στις Κυριακές, έστω και χωρίς "κυριακάτικο"! Couleurs το αγαπημένο μου!

[audio:05-m83-couleurs.mp3]

 

Οι MOrceeba είναι αγαπημένοι. Το πιο πρόσφατο αλμπουμάκι των μου είναι συμπαθές και ο τίτλος Dive Deep μου λέει πολλά. Το "τρέχα Μέλι Τρέχα" (Run Honey Run) είναι όλα τα λεφτά (που χάθηκαν στη Λίμαν – δεν είναι στα κυπριακά η πρωτεύουσα του Περού, η τράπεζα είναι!)

[audio:04-Morcheeba-RunHoneyRun(Feat_Bradley).mp3]

 

 

ακούω κι αλλα, όπως David Holmes (History of the ink, τρελλό κομμάτι),
Thievery Corporation, Calexico, Beck, κι άλλα τυπάκια που με κάνουν να περνάω καλά!

Περισσότερη μουσική προσεχώς

Share on Facebook

Σάββατο 15, Κυριακή 16 και Τρίτη 18 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής

 

 

Ο Βενετός Ενιο Μαρκέτο ήταν ένας ζωγράφος που αποφάσισε να ασχοληθεί με τη μιμική όταν οραματίστηκε μια χάρτινη Μέριλιν Μονρόε να έρχεται πετώντας κατά πάνω του! Θα επιχειρήσει να σπάσει το ρεκόρ των μιμήσεών του και στην Αθήνα, σε πέντε παραστάσεις στο Μέγαρο μουσικής, στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, στις 15, 16 και 18 Νοεμβρίου. Σχεδιάζει χάρτινα κοστούμια και υποδύεται εξήντα διάσημες προσωπικότητες σε ισάριθμα λεπτά: από την αγαπημένη του Μέριλιν ως τον Φιντέλ Κάστρο και από τον Πάπα ως τον Ελβις Πρίσλεϊ…

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ: 210-6465000

 

 

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: MUSICBOX PRODUCTIONS www.musicboxproductions.gr

 

και τώρα δες τι κάνει, γιατί τα λόγια είναι περιττά!!!

 

Share on Facebook

Σπουδαία βραδιά για την καριέρα μου! Επιτέλους έγινα κι εγώ ΤσαούSOS! Τις θυμάσαι τις "τσαούσες" στο σόου του Γιώργου Μαρίνου στον ΑΝΤ1? Ε, έτσι κι εμείς εψες στο Καλλιμάρμαρον γινήκαμε τρέντι τσαούσες ως κοινό του Μου Του Βου!

Απίστευτη συναυλία – αν εξαιρέσεις τα κενά για τα απαραίτητα διαφημιστικά βρέικ! Εμ, πώς νόμισες ότι θα βγουν τα φράγκα για να δεις τζάμπα τους Kaiser Chiefs & R.E.M?

Πικράθηκα που οι Κάιζερ έπαιξαν  τόσο λίγο. Είναι σούπερ και ό,τι πιο hot σε λάιβ έχουμε δει στο Ελλάντα τα τελευταία χρόνια. (εγώ τους έχω και μια αδυναμία γιατί πέραν της καλής μουσικής και του δυνατού λάιβ, τους είδα – την πρώτη φορά που μας ήρθαν στο Γκαγκάριν 205 – λίγες ώρες μετά τη γέννηση της Μαρίνας μου!)

Στον Μιχαλάκη και τους REM υποκλινόμαστε εδώ και χρόνια. το ίδιο και ψες. Τα είπαν όλα. Αφού ακούσαμε το Drive, είπα στο Δημήτρη: θέλω να ακούσω αυτό, κι αυτό, κι αυτό, κι εκείνο. Ο Δημήτρης μου είπε: ναι και να κλείσουν με  αυτό , όπως στο Ροκ γουέιβ του Αγίου Κοσμά! Ε, δεν έλεγα 6 νούμερα, να ήμουν σήμερα στην Παταγονία και να βοηθάω τους πιγκουίνους να βρούν το δρόμο τους που χάθηκαν λόγω ζέστης! Δεν τα είπα "κι είμαι ακόμα εδώ" που λέει και το τραγούδι!

Διπλή υπόκλιση στον σκηνοθέτη των REM, που πολύ θα ήθελα να ξέρω το ονόμα του. Ο καλλιτέχνης έκανε βίντεο-κλιπ στον αέρα, ζωντανά! Είναι θεός ο τύπος.

Με το κάτωθι φωτογραφηθέν  "μουράνο" σεβάστηκα το χώρο, αφού το κάπνισμα απαγορεύεται στο Καλλιμάρμαρον.

Και να σου πω και δυο κουβέντες για τη Ναυσικά (ααααα) (θυμάσαι Παπαγιανόπουλο?) με κούρασε αυτό το κορίτσι! Δεν έφταιγε θα μου ειπείς αυτή. Η παραγωγή που σ’  άρεσε τα είχε σχεδιάσει έτσι! Σωστά, κι αν δεν ήταν η Ναυσικά (ααααα) θα ήτο μια άλλη / η Ευτέρπη ας πούμε που δεν την ξέρουμε και δεν είναι βέβαιον ότι θα ήτο καλύτερη. Αλλά ότι με  το πρόσταγμα της Ναυσικάς (ααααααςς) θα ούρλιαζαν 60-70 χιλιάδες νωματαίοι – τσαούσες και τσαούσοι, ούτε η ίδια η Ναυσικά (αααα) το είχε διανοηθεί!

Ας είναι! Το Μου Του Βου μας έμαθε πολύ μουσική στα νιάτα μας – αλήθεια ποιος ήταν ο τρομπίνος πολιτικός που έλεγε ότι θα ρίξει τους δορυφόρους που μεταξύ άλλων εξέπεμπαν και το Μου Του Βου στην Αττική γή? Εύχομαι, όπως και σε όλα τα μέσα που ξεκινούν, να είναι καλοτάξιδο.

It’s the end

of the World

as We Know it …

 

υ.γ. Αν υπήρχε ένα συμβολικό εισιτήριο, ας πούμε 5 ευρά, για έναν κοινωνικό σκοπό δε νομίζω ότι θα ενοχλείτο κανείς μας. Και θα τα δίναμε ευχαρίστως!

Share on Facebook

λυπάμαι (ποιον και γιατί δεν έχει σημασία),

αλλά με τέτοιο δείκτη δυσφορίας, τόσο λαμπρό ήλιο και το σαββατοκύριακο μπροστά μου, δεν ημπορώ να αντισταθώ:

ιδού λοιπόν ο Δαϊλακης σε νέες φωτοσοπ-ο-περιπέτειες!

 

Share on Facebook

Όταν υπάρχει τέτοια Μούρη στη Βουλή, δε μπορώ να μένω αμέτοχος!

Δε μπορώ ν’ αγιάσω … και δε Θέλω!!!

Εσύ?

Τα ταχύρυθμα φωτοσοπικά απέδωσαν τους κάτωθι καρπούς:

Share on Facebook

 

Τα Λάμα είναι από τα αξιαξάπητα ζώα

του

(επίσης αξιολάτρευτου σε ‘μέ προσωπικαμάντ)

Περού.

Σε κοιτούν στα μάτια με μια αδιόρατη ειρωνεία,

μασουλώντας ακατάπαυστα

κάτι που ως φαίνεται

δε μπορούν να καταπιούν ...

  

όμως Προσοχή, Αχτουνγκ,

Γουόρνιγκ, Ατεντσιόνε:

Φ Τ Υ Ν Ο Υ Ν ! ! !

Share on Facebook

 Na μια φωτογραφία από το κέντρο της περασμένης εβδομάδας – ακόμη μια απόδειξη ότι δεν πρέπει να περπατάς με σκυμένο το κεφάλι.

Συμβαίνουν τόσα και τόσα τριγύρω μας. Γεμάτη εικόνες η πόλη μας.

Με απίστευτη τρυφερότητα κάποιος άγνωστος βρήκε τα κλειδιά κάποιου αγνώστου -πεταμένα στο ρείθρο του πεζοδρομίου στην οδο Σταδίου – και τα κρέμασε ανάμεσα στις κακοποιημένες πινακίδες.

Πόνταρε στο γεγονός ότι ο  άγνωστος ξεχασιάρης, αφηρημένος θα κοιτάει ψηλά!

Share on Facebook