Giannis Kafatos

θα σε περιμένω,

με μουσικές για όσους ξεμειναν στην Αθήνα  το 3ήμερο

… μην πάει ο νους σου στο κακό …

ή μάλλον και να πάει …

μην τον καταπιέσεις!

‘Ασ’ τον να πάει όπου θέλει,

κι εσύ πάρτον μαζί σου το Σάββατο το βράδυ

c-u!!!

η φωτογραφία που "κακοποιήσα" είναι από την "κυριακάτικη λίστα" του CyberEddie!!!

Μια κολεκτίβα μουσικών που προωθεί νέους ανεξάρτητους μουσικούς. Με βρήκαν και  μου έστειλαν ένα μέιλ!

πάτα πάνω στη φωτό να δεις τα έργα και τις ημέρες τους στο my space

και μετά Πάτα εδώ για να κατεβάσεις τη συλλογή  This is Groovy Indie Heavy?

Καλή ακρόαση για μας, καλή επιτυχία για τα παιδιά της Spinaloga και τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν!!!

συνεπής, ταξιδιάρης

χάρηκα που είδα στα πληκτρα τον πρώην συναδελφό μου δημοσιογράφο Βάιο Μαχμουντέ

ίσως φταίω εγώ, αλλά μια αμηχανία την ένοιωθα τριγύρω μου.

Δεν το μετανοιωσα που πήγα.

(συγνώμη κιόλας 14 ευρώ για μια μπύρα κι ένα τζιν είναι κανονικό πράμα?)

… μουσική παρακαλώ

Αντιγράφω από το mediasoup της Σεμίνας Διγενή, τη συνέντευξη του Δημήτρη Καμπουράκη

-Ποιός πιστεύετε πως είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, στην πόλη που ζείτε;
-Όλο και κάποιοι ερωτευμένοι θα υπάρχουν, είμαι βέβαιος. Αυτοί. Το πρόβλημα είναι, ότι η ευτυχία μπορεί πλέον να αναζητηθεί μόνο στη σφαίρα του ιδιωτικού. Τι κρίμα.

-Τι αντιπαθείτε πιο πολύ, στην καθημερινότητά σας;
-Την κοινή πεποίθηση των τηλεθεατών, ότι…

κυβερνώ τη χώρα. Συγνώμη, αλλά κάνω απλώς μια ενημερωτική εκπομπή. Ούτε συντάξεις βγάζω, ούτε αυθαίρετα νομιμοποιώ, ούτε χωματόδρομους ασφαλτοστρώνω.

-Ποιό βιβλίο πρεπει να διαβάσει το συντομότερο, ο Γ.Παπανδρέου;
-“Ο στρατηγός μεσ’ τον λαβύρινθό του” του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές. Όχι γιατί θα του δώσει καμιά συνταγή διακυβέρνησης. Απλώς θα του εξηγήσει (ή θα τού υπενθυμίσει) ότι η μοναξιά του αρχηγού, δεν έχει καμιά μεγαλοπρέπεια.

-Ποιά θεωρείτε ότι είναι η Τριάδα των πιο Ανυπόληπτων Δημοσιογράφων της Τηλεόρασης;
-Δεν περιμένετε βέβαια, να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση. Αφ’ ενός ποιός είμαι εγώ που θα κρίνω τους άλλους, αφ’ ετέρου θα με σκίσουν. Ελάτε τώρα…

-Για ποιό θέμα, θα βγαίνατε να διαμαρτυρηθείτε στους δρόμους;
-Θα έκανα αντιδιαδήλωση στους “υπερπατριώτες” και τους ρασοφόρους, που διατυμπανίζουν την καθαρότητα του αίματος, που κυλά στις φλέβες τους και φοβούνται ότι θα μολυνθούν (τρομάρα τους) από παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εδώ.

-Ποιός από τους ”διαμορφωτές” της κοινής γνώμης, αξίζει ταχύτατα, ένα περιποιημένο γιαούρτωμα;
-Όλη η γιαουρτοβιομηχανία της χώρας, δεν θα έφτανε. Και το τελευταίο κεσεδάκι για μένα.

-Ποιά Ελληνίδα πολιτικός, πρέπει να είναι παντελώς αδιάφορη στις παρέες;
-Δεν κάνω παρέα με πολιτικούς. Από πεποίθηση.

-Ποιόν απεχθάνεστε περισσότερο σ αυτήν τη χώρα και γιατί;
-Δεν αναφέρομαι εύκολα σε φυσικά πρόσωπα. Μ’ ενοχλεί όμως θανάσιμα ο περίφημος “μέσος” άνθρωπος, στον οποίο όλοι ορκίζονται. Δεν υπάρχει απεχθέστερη φιγούρα απ’ αυτόν. Σαν τον Προκρούστη σε τραβάει από τη μιά και σε κόβει από την άλλη, μέχρι να γίνεις κι εσύ “μέσος”.

-Ποιό θεωρείτε το πιό ανόητο απόφθεγμα;
-Το σύνθημα “είτε αλλάζουμε, είτε βουλιάζουμε”. Διότι κανένας μας δεν έχει διάθεση ν’ αλλάξει, ενώ έχουμε ήδη στρογγυλοκάτσει στον βυθό.

-Ποιός πιστεύετε πως είναι ο πιό υπερεκτιμημένος καλλιτέχνης της εποχής μας;
-Δεν ξέρω.

-Σε προηγούμενη ζωή, ποιά λάθη κάνατε και τα πληρώνετε τώρα;
-Κάποιον θα σκότωσα. Και τώρα, με σκοτώνουν τακτικά.

-Στην επόμενη ζωή, ποιός-ά σας αξίζει να είστε;
-Θαρρώ πως σε τούτη τη ζωή, έφτασα στο ανώτατο στάδιο που θα μπορούσα. Το κάρμα μου τελικά, δεν ήταν και πολύ αξιόλογο. Τώρα μάλλον, θα ξαναπάρω την κατηφόρα. Λέω να γίνω ένα μοναχικό ταλαιπωρημένο αλμυρίκι, σε μια απομακρυσμένη παραλία στη νότια Κρήτη. Δίπλα σε κάποιο αρχαίο θεραπευτήριο. Παρέα με Μινωικές σκιές.

-Αν είσασταν ένας ξένος σ αυτήν τη χώρα και σας έδειχναν το Γιώργο Καρατζαφέρη και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη, ποιά δουλειά θα ορκιζόσασταν ότι κάνουν;
-Κάνουν ακριβώς, τη δουλειά που τους ταιριάζει.. Δυστυχώς.

-Ποιά πιστεύετε ότι θα είναι η επόμενη μεγάλη ”ΠΑΤΑΤΑ” στο σινεμά;
-Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση, ρε παιδιά.

-Ποιό είναι το αγαπημένο σας τραγούδι;
-Το “Ρώσικα μάτια” του Ορφέα Περίδη. Έχουν μια γοητεία, τα απομεινάρια του υπαρκτού σοσιαλισμού της νεότητας μας.

-Με ποιόν δε θα πηγαίνατε -λόγω βαρεμάρας- ούτε στον Παράδεισο;
-Δεν έχω καμιά θέση στον παράδεισο τους. Τι να πω με όλους αυτούς, που μια ζωή ολόκληρη, δεν κατάφεραν ούτε μια αμαρτία της προκοπής να κάνουν;

-Ποιός βραδυνός παρουσιαστής, κάνει μόνο… μεσημεριανές ερωτήσεις;
-Άϊντε πάλι με τους συναδέλφους… Δε λέω. Υπάρχει πάντως.

-Σε ποιό πολιτικό πρόσωπο, δε θα εμπιστευόσασταν τα κλειδιά του σπιτιού σας;
-Σε όλους θα τα έδινα. Δεν κλέβουν βιβλία αυτοί. Κι εγώ μόνο βιβλία έχω στο σπίτι μου.

-Με ποιόν-ά ηθοποιό, γελάτε περισσότερο, όταν παίζει δραματικούς ρόλους;
-Δε μού έρχεται κάποιος στο νου.

-Ποιός πιστεύετε πως είναι ο πιό συχνός εφιάλτης του Αντ. Σαμαρά και ποιόν έχει πρωταγωνιστή ;
-Οι χειρότεροι και πιο θανατηφόροι εφιάλτες των πολιτικών, είναι αυτοί που εμφανίζονται ξαφνικά από τη γωνιά, χωρίς να τους ξέρουν. Σάματις ο Κραμανλής, είχε δει ποτέ τον Εφραίμ στον ύπνο του;

-Γιατί στην τηλεόραση όλοι μαγειρεύουν;
-Έλα ντε. Τη μισή ώρα μαγειρεύουν για να μας παχύνουν και την υπόλοιπη μισή γυμνάζονται για να μας αδυνατίσουν. Μυστήρια χούγια.

-Ποιό εμβόλιο, κατά τη γνώμη σας χρειαζόμαστε οι Ελληνες;
-Εμβόλιο κατά της μαλάκυνσης του εγκεφάλου δεν υπάρχει. Είμαστε κοινωνία, με προϊούσα εκφυλιστική τάση. Το άλλοτε κραταιό έθνος των Ελλήνων, έχει ανεπιστρεπτί μπεί στην τροχιά του γάμου της Μενεγάκη. Αυτοκαταστρεφόμαστε, αλλά με μαγκιά και σε ζωντανή σύνδεση. Ωραίοι είμαστε…

Καλημέρα,
πήγα θέατρο προχθες! Μεγάλο πράμα πια ένα θέατρο, αφού για να πας πρέπει να οργανώσεις το μπέιμπι -σίτινγκ που … θέλει την οργάνωσή του !
Τι ωραία παράσταση, τι παίξιμο, τι κίνηση, τι σκηνικό! Λευτέρης Βογιατζής εγγύηση, Δημήτρης Ίμελος καινούρια γνωριμία – για μένα – που πολύ χάρηκα που την έκανα!!!
Το σκηνικό με μάγεψε, "κομμάτια" του μας υποδέχτηκαν στην είσοδο. Μετά άρχισε να "διαλύεται" … μαζί με τους χαρακτήρες!
Στο προτείνω ανεπιφύλακτα – παρά τις κάποιες ενστάσεις που έχω με το κείμενο (τουλάχιστον στο πρώτο μισό του)

Ωραίο το “Ύστατο Σήμερα”, να δούμε τώρα πώς θα αντιμετωπίσουμε το ύστατο Τώρα που είναι πρωτίστως πρακτικό και διόλου καλλιτεχνικόν και απαράμιλλα πιεστικόν! Πιεστικόν όχι με την έννοια των ενεργοβόρων μηχανιμάτων που ανεβάζουν το νερό στο ντους του 7ου για να μη μένεις με τους σάπωνας και πάθεις φαγούρα … Πιεστικόν πιεστικότατο, τόσο που αναρωτιέμαι και κυρίως, φοβάμαι, ποιος θα την πληρώσει όταν θα σκάσουμε, γιατί κι αυτό θα γίνει … με καταλαβαίνεις!

Τιμώ τα έθιμα, δε φοβάμαι τη χολιστερίνη, τσικνισα με τη φουφού (= ψησταριά στα θεσσαλονικιώτικα) στο βορινό μπαλκόνι, Τιμώ τα γαστριμαγικά έθιμα. Τιμώ την πατρίδα μου και τα παϊδάκια της!!!
επίσης χθες “εμαθα” ότι την Τσικνοπέμπτη γιορτάζουν και τα γαλακτομπούρεκα. Τέτοιο κόσμο σε ουρά στο “Κοσμικόν” δεν έχω συναντήσει!!! Τέλος, θέλω να πω ότι κάποιος νοσηρός εγκέφαλος που σίγουρα ήθελε να βρει αφορμές να κακολογήσει την Ελλάδα και ”Έλληνας για τεμπέληδες, όρισε να τσικνίζουμε Πέμπτη, ενώ μπορούσε ωραιότατα να το κάνει αυτό Παρασκευή, ώστε να μπορείς να το ξενυχτήσεις άνευ τύψεων  …
(σαν κάτι άλλους που ντρέπονται να κάνουν την απεργία Παρασκευή για να μην τους κατηγορήσουν  … για κοπανατζήδες)!

Καλές αποκριές, προσοχή στους Μασκαράδες – όχι της εποχής, τους άλλους, τους μόνιμους, που δεν ήταν ποτέ συμβασιούχοι ή έστω “σταζίερςςςς” (μάι άςςς). Δηλαδή τι προσοχή, όσο και να προσέξεις εσύ … αυτοί “σε προσέχουν” κι απ΄ την καλή κι απ’ την ανάποδη!!!

Αλό, καλό Σου-κου μπρό΄

στην καλύτερη διαφήμιση του!!!!

Αντιγράφω και προσυπογράφω το παρακατω άρθρο από το περιοδικό Επίκαιρα που κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή στα περίπτερα, από τις Εκδόσεις Λιβάνη

(ο τίτλος του ποστ, είναι και ο τίτλος του άρθρου – ή αντιγράφουμε ή όχι!!)

Την ώρα που οι «δικοί» μας καίνε την Καβάλα και τα Γιάννενα, στην Αγγλία υπερηφανεύονται για τη Μάργκαρετ Θάτσερ

Του Άλκη Φιτσόπουλου

«Η ποδοσφαιρική βία είναι σαν το τσιγάρο: Αν το δοκιμάσεις και δεν σου αρέσει, δεν θα το ξαναβάλεις στο στόμα σου. Αν όμως σου αρέσει, θα σε ακολουθεί σε όλη σου τη ζωή». Αυτό γράφουν στο βιβλίο τους με τίτλο Ερχόμαστε (για ξύλο, εννοείται), δύο εκ των κορυφαίων χούλιγκαν που πέρασαν ποτέ από τη Βρετανία τη δεκαετία του ’80, οι αδελφοί Έντι και Ντούγκα Μπρίμσον, φανατικοί της Γουότφορντ. Αυτό το «επιστημονικό» εγχειρίδιο −«επιστήμονες» δεν τους είχε αποκαλέσει κάποτε ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού Αργύρης Σαλιαρέλης;− θα μπορούσε να είναι το «ευαγγέλιο» του κάθε Έλληνα χούλιγκαν ακόμα και σήμερα. Διότι, ως γνωστόν, στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε… Μάργκαρετ Θάτσερ (πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας), να βγάλει το τακούνι πάνω στο τραπέζι και ν’ απειλήσει τις μεγάλες ομάδες, ούτε αντίστοιχος λόρδος Τέιλορ να φτιάξει νόμο-καταπέλτη κατά των λεγόμενων «φανατικών», αυτών που ξήλωσαν από το χάρτη την Καβάλα, τα Γιάννενα και πάει λέγοντας για το ποια πόλη έχει σειρά. Οι «φανατικοί» είναι μέρος του «περήφανου λαού» της ομάδας, αυτοί που θα εισπράξουν τον υποτακτικό χαιρετισμό των παικτών, θα βρίσουν τον αντίπαλο με αντεθνικά συνθήματα και θα μείνουν ατιμώρητοι, γιατί τελούν υπό την προεδρική «προστασία».
Στην Ελλάδα της απαγόρευσης των… απαγορεύσεων, το «νέο» μέτρο είναι παλιό. «Απαγορεύονται οι μετακινήσεις οπαδών». Στην Αγγλία, που δεν χρησιμοποίησαν ποτέ τους χουλιγκάνους για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, η Μάργκαρετ Θάτσερ, αποκαλούμενη και «σιδηρά κυρία», επί πρωθυπουργίας της κάθισε στο τραπέζι τον υπουργό Εσωτερικών, την αστυνομία και την ποδοσφαιρική ομοσπονδία. «Αποσυρόμαστε από την Ευρώπη για πέντε χρόνια και μέσα σ’ ένα χρόνο λύστε το πρόβλημα του χουλιγκανισμού», τους είπε. Και μετά έβγαλε το τακούνι και το χτύπησε πάνω στο τραπέζι. Μέσα σ’ ένα χρόνο, χούλιγκαν δεν υπήρχε στην Αγγλία.

Επιχείρηση… κάθαρση
Ο λόρδος Τέιλορ ανέλαβε την επιχείρηση και ξεπάστρεψε μια και καλή το φαινόμενο του χουλιγκανισμού. Με κάμερες, με «ρουφιάνους» (ναι, ρουφιάνους) μέσα στα στέκια τους και με σκληρούς νόμους. Ο ταραξίας που θα συλλαμβάνεται δεν θα ξαναπατάει το πόδι του στο γήπεδο και όχι μόνο αυτό. Αν «ξεχάσει» να παρουσιαστεί την ώρα του αγώνα στο αστυνομικό τμήμα, δεν ξαναπατάει ποτέ στο γήπεδο. Τελεία και παύλα. Το επίτευγμα αυτό σημειώθηκε το 1986, ένα χρόνια μετά τα γεγονότα του «Χέιζελ», όπου 39 Ιταλοί οπαδοί της Γιουβέντους έπεσαν νεκροί από βανδαλισμούς των Άγγλων χούλιγκαν της Λίβερπουλ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών –με 1-0 είχε νικήσει η Γιουβέντους, με πέναλτι του Πλατινί– και μία εβδομάδα μετά την τραγωδία του «Χίλσμπορο», όπου 96 θεατές έχασαν τη ζωή τους σε ματς Λίβερπουλ – Νότιγχαμ Φόρεστ. «No more english disease», αναφώνησε η «ΜάγκΙ». Η Βρετανίδα πρωθυπουργός δεν έδειξε ανθρωπιά όταν άφησε τον Ιρλανδό Μπόμπι Σαντς να πεθάνει από απεργία πείνας, θα έκανε πίσω στην πάταξη του χουλιγκανισμού;
Ο λόρδος Τέιλορ πήρε το 1987 την κατάσταση στα χέρια του. Η αστυνομία έστησε την επιχείρηση «Operation Own Goal» και προχώρησε σε αθρόες συλλήψεις, χωρίς να υπολογίζει το μέγεθος του προέδρου των ομάδων αλλά ούτε κι αυτοί (οι πρόεδροι) διανοήθηκαν να τηλεφωνήσουν στον αστυνομικό διευθυντή και να τον πειθαναγκάσουν στη λογική «Παιδιά είναι, κύριε διοικητά, τρέλες θα κάνουν, κι αν δεν τις κάνουν τώρα, πότε θα τις κάνουν;».

Τέλος το αλκοόλ
Οι ομάδες πλέον ήταν υποχρεωμένες να μην πωλούν αλκοόλ στο γήπεδο, να φτιάξουν ανθρώπινες κερκίδες, να μην υπάρχουν όρθιοι και γενικά το γήπεδο να είναι μέρος πολιτισμού και όχι χαμαιτυπείο. Έτσι απλά λύθηκε το πρόβλημα, γιατί το ήθελαν όλοι. Μετά, δημιουργήθηκε η Premier League, η οποία κινήθηκε σε αυστηρά επαγγελματικά πρότυπα και το ποδόσφαιρο μετεξελίχθηκε σε βιομηχανία θεάματος που παράγει χρήμα. Παράλληλα, οι ομάδες ήταν υποχρεωμένες να συμμετάσχουν σε επιμορφωτικά προγράμματα ανάδειξης ατομικής ευθύνης έναντι όλων. Το πρόβλημα λύθηκε άπαξ. Κι όταν κάτι νέο πήγαινε να γεννηθεί, τότε οι μυστικοί πράκτορες είχαν το λόγο. Θυμάστε, μήπως, τι είχε γίνει στο Μουντιάλ της Ιαπωνίας; Άγγλοι αστυνομικοί και πράκτορες είχαν στήσει μπλόκο στους συμπατριώτες τους που κατέφθασαν εκεί για την εθνική τους ομάδα. Τους πέρασαν όλους από face control και τους έστειλαν πίσω με το ίδιο αεροπλάνο. Σήμερα, η Αγγλία μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έλυσε ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα. Διότι ο χουλιγκανισμός στο νησί δεν ήταν απόρροια της οποιασδήποτε διάθεσης για αλητεία όπως γίνεται την Ελλάδα, από κάτι λούμπεν τύπους, αλλά ένα τεράστιο κοινωνικό φαινόμενο που είχε να κάνει κατά βάση με την ανεργία.
Στην Ελλάδα, ο κάθε πολιτικός φορέας ενεργεί ανάλογα με το συμφέρον της στιγμής. Οι «τρομοκράτες της Κυριακής» του σήμερα είναι «οι Έλληνες πολίτες που είναι ελεύθεροι να μετακινούνται όπου θέλουν».

(η εικονογράφηση , δική μου από ΕΔΩ )

Ό,τι δεις μη το δοκιμάσεις αν δεν είσαι έτοιμος γι’ αυτό! Μη το δοκιμάσεις αν είσαι ανήλικος, μη το δοκιμάσεις αν σιχαίνεσαι, μη το δοκιμάσεις αν μόλις έχεις βάψει τα νύχια σου, αν έχεις αρρωστημένα υψηλή πίεση, (θέλει ανοιχτά παράθυρα για να μη μποχίσει το σπίτι!!)

καλοφάγωτη!!!