Giannis Kafatos

Ειλικρινά δεν πίστευα στα μάτια και στα αυτιά μου.
Σύσωμος ο ελληνικός τύπος, με εξαίρεση τον Γιάννη Πρετεντέρη και την αφεντιά μου – στο λέω εξ’ αρχής, τα έβαλε με τον δημοσιογραφο των Financial Times που … τι έκανε το παλιόπαιδο? ε, τι έκανε?
Στριμωξε στις σκάλες του πρώην καταφυγίου νυν συνεδριακού κέντρου του Νταβός, τον έλληνα Πρωθυπουργό για να τον αναγκάσει να απαντήσει στις ερωτήσεις που ο ίδιος ή το μέσο που εργάζεται ήθελε.
Και πέσαν όλοι οι συνάδελφοι μου να τον φάνε. Πω-πω τι έκανε, τι αγενής, πώς τόλμησε, πόσο θρασύς …
Κι εκεί ειναι που χάνεις τη μπάλα.
Δηλαδή συγνωμη, το ρεπορτάζ (που όλοι πίνουν νερό στ’ όνομα του αλλά φοβούνται μη και τους πάρει καμιά σταγόνα …) πώς γίνεται? Μόνο από τις επίσημες δηλώσεις και απαντήσεις στις συνεντεύξεις τύπου?
Σε τελική ανάλυση, ο ρεπόρτερ, κυνήγησε τον κύριο Παπανδρέου όχι για να τον ρωτήσει κάτι προσωπικό αλλά για ένα θέμα που καίει την Ευρώπη (τάχα μου τώρα) και την τσέπη μας (κανονικά και με το νόμο).
Άκουσα κι έναν ταχα αντίλογο ότι κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να δώσει συνέντευξη. Οκ, συμφωνώ. Ο πρωθυπουργός πάντως αν δεν ήθελε να μιλαει στις σκάλες μπορούσε με το ίδιο χαμόγελο που απαντούσε να πει ότι δε θέλω να σας μιλήσω άλλο, ό,τι είχα να πω το είπα στη συνέντευξη τύπου κλπ κλπ.

(μια άλλη φορά θα σου πω ενα περιστατικό με έναν πολιτικό, έναν ρεπόρτερ που τον έστειλαν από το κανάλι του να κάνει μια όντως προβοκατόρικη ερώτηση στον πολιτικό, και πώς αντέδρασε ο πολιτικός, ο ρεπορτερ και οι υπόλοιποι ρεπόρτερ που ήταν παρέα!!!)

Αυτό το note, το έγραψα χθες στο Facebook. Αν θες να δεις το διάλογο που "προκάλεσε" πάτα ΕΔΩ

Κατεβάστε τώρα δωρεάν σε mp3 το τραγούδι Spy On The Floor των Chicago Underground Duo. Το νέο άλμπουμ των Chicago Underground Duo με τίτλο "Boca Negra" κυκλοφορεί την 1 Φεβρουαρίου.

"if you’re in any way interested in atmospheric, exploratory music that creates worlds as it progresses, seek Boca Negra out." (BBC)

Πάτα εδώ και το πήρες!!!

Στην ελλάδα το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει από τη Hitch Hyke

(με αφορμή την άρνησή τους να υποστούν όσα και οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι – χωρίς να εξετάζουμε αν είναι γενικώς σωστό αυτό που "τραβούν" οι δημοσιοι υπάλληλοι και χωρίς φυσικά να εξετάζουμε αν χρειαζόμαστε τόσους δημοσίους υπαλλήλους.)

Δουλεύω μέσα στη Βουλή

και έχω τη βολή μου

και όλους τους υπόλοιπους

τους γράφω στο πουλί μου

Πλερώνομαι εγώ αδρά

χαρίν Δημοκρατίας

δύο μιστά επιπρόσθετα

άνευ φορολογίας

Δε στα χαρίζω εγώ λοιπόν

ω, κράτος αδηφάγο

γιατί κι εμείς εις στην Βο(υ)λήν

κράτος είμεθα … παμφάγον

Τζους από ‘δώ!

και μην κοττάς ούτε να με κοιτάξεις

μην πάρουμε αναποδες

και κάνουμ’ απεργία

Χωρίς Βο(υ)λή σ’αφήνουμε

και μες την αναρχία

δίχως νομοθετήματα

και δίχως ασυλία

Πονέσαμε, κοπιάσαμε εδώ να προσληφθούμε

σε θειό, σε γιο σε γκόμενο, ακόμη το χρωστάμε

κι έρχεσαι τώρα εσύ να πεις

πώς είσαι ίσα κι όμοια…

ξου! από ‘δώ

σκατόμυγα…

μακριά απ’ το φαϊ μας

ακόμη είμαι στη φάση που κάνω πλάκα … κανίμπαλάιζ δεμ! Αλλά είμαι πολύ πολύ θυμωμένος!!! Ποιος χέστηκε θα μου πεις!

το παρακάτω κείμενο το είδα στις Τυπολογίες και θεώρησα χρέος μου να το αναδημοσιεύσω!!!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ/ Πρωτοβουλία νέων δημοσιογράφων-εργαζομένων στα ΜΜΕ
 
Είναι δεδομένο ότι  η κρίση στον Τύπο προηγήθηκε κατά πολύ της οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα στη συγκυρία που διανύουμε, να συσσωρεύονται εκρηκτικές προϋποθέσεις για την ένταση της χειραγώγησης της κοινωνίας και τη διαπλοκή με την πολιτική εξουσία, αλλά και την περαιτέρω υπονόμευση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων. Τα πρώτα θύματα μιας τέτοιας διαδικασίας είναι αναμφισβήτητα οι νέοι εργαζόμενοι στα media, οι οποίοι εντάσσονται στον κλάδο με ιδιαίτερα δυσμενείς όρους. Ειδικότερα η νέα γενιά εργαζομένων εγκλωβίζεται μεταξύ ατέρμονης μαθητείας, αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας και εξευτελιστικών αποδοχών μέσω Δελτίου παροχής Υπηρεσιών. Ενώ η προοπτική της σύμβασης φαντάζει όλο και πιο μακρινή.

Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα η ΕΣΗΕΑ, ως το πιο ισχυρό σωματείο του κλάδου, απαντάει με αδράνεια και αδιαφορία, προσκολλημένη ευλαβικά σ’ ένα καταστατικό που δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες των δημοσιογράφων, των οποίων την υπεράσπιση ευαγγελίζεται. Αποκλείει εκ των πραγμάτων ένα σημαντικό ποσοστό δημοσιογράφων που απασχολείται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, παρόλο που συνηθέστερα υποκρύπτεται εξαρτημένη μορφή εργασίας, με τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις να μετακυλίονται αποκλειστικά στις πλάτες των ίδιων των εργαζομένων. Κλείνει τα μάτια μπροστά στην ανάπτυξη των ειδησεογραφικών site, με αποτέλεσμα το Internet να μετατρέπεται σ’ ένα τεράστιο πεδίο εισφοροδιαφυγής και οι εργαζόμενοι να στερούνται βασικά δικαιώματα και η επαγγελματική τους υπόσταση να ακυρώνεται. Σφυρίζει αδιάφορα για τη μαύρη εργασία που διαρκώς εξαπλώνεται και δεν ασκεί κανέναν συνδικαλιστικό έλεγχο στους χώρους εργασίας.

 Τα κριτήρια που θέτει για την εγγραφή νέων μελών είναι απροσπέλαστα για ένα σημαντικό τμήμα εργαζομένων, ενώ οι τελετές μύησης που έχει καθιερώσει προσιδιάζουν περισσότερο σε κάστα παρά σε σωματείο. Την ίδια στιγμή όμως που απομονώνει τους επισφαλώς εργαζομένους νέους δημοσιογράφους, συντηρεί στο εσωτερικό της από εργοδότες μέχρι ετεροαπασχολούμενους.

Σ’ αυτές τις  συνθήκες οι νέοι εργαζόμενοι, χωρίς  καμία δυνατότητα απεύθυνσης σ’ ένα  συλλογικό φορέα, βρίσκονται διαρκώς  εκτεθειμένοι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και αδυνατούν να υπερασπιστούν τόσο τα εργασιακά τους δικαιώματα όσο και τις δεοντολογικές αρχές που πρέπει να διέπουν το έργο τους. Στο βαθμό που αδυνατούν να εξασφαλίσουν μια δουλεία με αξιοπρεπείς αποδοχές και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, αναγκάζονται να κατακερματίσουν την εργασία τους σε πολλαπλές επισφαλείς ταχύτητες. Η πρακτική της ΕΣΗΕΑ ενισχύει τις δυσλειτουργίες και τους ανορθολογισμούς του κλάδου , προωθεί τη διάσπαση του κλάδου σε πολλές συνδικαλιστικές ενώσεις εργαζομένων στην ενημέρωση, υποθηκεύει το εργασιακό μέλλον της νέας γενιάς και αναιρεί επί της ουσίας το ρόλο της Ένωσης.

Η αντιστροφή αυτής  της κατάστασης και η μετατροπή της ΕΣΗΕΑ σ’ ένα ανοιχτό, μαζικό, δημοκρατικό και διεκδικητικό σωματείο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επανακατοχύρωση τόσο των εργασιακών δικαιωμάτων όσο και της κοινωνικής διάστασης του επαγγέλματος.

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΕΣ  ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ  ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΕΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ  – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ  ΣΤΑ ΜΜΕ

 
ΠΕΜΠΤΗ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ, 11:00 ΕΣΗΕΑ
ΜΠΛΟΚΑΚΙΑ, ΑΜΜΙΣΘΟΙ, ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ INTERNET, ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΡΙΕΤΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ
ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΕΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ  – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ  ΣΤΑ ΜΜΕ

άκου τι ωραίο!!!

ελπίζω να είναι καλός κι ο υπόλοιπος δίσκος !!!

Καλημέρα, πώς πάει?

Δεν ξέρω αν σου έχω εξομολογηθεί με όση ένταση το νιώθω το γεγονός ότι δε δίνω πεντάρα πια γι’ αυτό που λέμε Πατρίδα με την έννοια του "οργανωμένου" κράτους!!! Δε γουστάρω με τίποτα όλα όσα συμβαίνουν – με ευθύνη εν τέλει όλων μας αλλά όχι ισάξια μοιρασμένη – εδώ στα πέριξ και κατά καιρούς το ψάχνω. Πόσο ποιο "τίποτα" θα ήμουν σε μια άλλη χώρα? Εδώ μια οντότητα που φορολογούμαι είμαι χωρίς να μου παρέχεται τίποτα σωστό. Εκεί στην αλλοδαπή μήπως θα έχω να αντιμετωπίσω μόνο τα προβλήματα της επιβίωσης χωρίς τουλάχιστον να αισθάνομαι την απόρριψη από την ίδια μου την "πατρίδα"??? Πάμε τραγούδι και θα σου πω μετά κι άλλα

 τις άλλες, έστειλα ένα μνμα στον φίλο μου από τα παλιά τον Κυριάκο που είναι γιατρός στη Γερμανία και που έχει την πρόθεση να έρθει στην Ελλάδα. Το μνμα μου έκλεινε με την ερώτηση: σκέφτεσαι ακόμη ν’ αφήσεις τον πολιτισμό και να έρθεις στον τρίτο κόσμο? Και ιδού η απάντηση που έλαβα:

"Oπως τα λες ειναι γιαννη!! Τριτος κοσμος…. Την προηγουμενη βδομαδα εκανα τη καθιερωμενη διαδρομη Μοναχο Θεσσαλονικη με αεροπλανο και εν συνεχεια Θεσσαλονικη Λαρισα με τρενο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Συμπτωματικα στην ουρα για τα εισητηρια μπροστα μου ηταν ενας Ινδος ο οποιος για επαγγελματικους λογους προσπαθουσε με ενα αγορασμενο 3ημερο εισητηριο αξιας 90€!!! να ταξιδεψει στην Ελλαδα και του ειχε βγει ο κω….ς, γιατι δεν τον αφηναν να μπει στο τρενο!!! Μου ειπε οτι τετοιο χαος δεν υπαρχει ουτε στις Ινδιες!!!! Και αν τα πραγματα εκει ειναι οπως τα ειδαμε στο Slumdog Millionaire, τοτε μπορεις να φανταστεις ποσο ξεφτυλες φαινομαστε ακομα και στους "τριτοκοσμικους"! Κατα τα αλλα τα ιδια…. υπομονη και κουραγιο, ποσο χειροτερα μπορουν να γινουν ακομα τα πραγματα;
Ευχομαι να στε καλα
Πολλα φιλια. "

 Ξέρεις,  εκτός από την οικονομική πτώχευση … υπάρχει και συναισθηματική … τέτοια? Κάτι σου έχει περάσει από το μυαλό ε!!!

Γιατί στο μυαλό μου η Εφη Θώδη, η Τζούλια Αλεξανδράτου και αυτό το κρίτσουρ Πετρούλα είναι όψεις του ίδιου νομίσματος και σύντομα θα περιμένουμε τα χαμπέρια τους? Η απόλυτη θλίψη και κατάντια του γυναικείου φύλλου. Μόνο ισοβίτης νομίζω ότι θα καύλωνε με αυτό το σπαλοπιασμένο-θέλω-να-μου-κάνετε-κάτι-αλλά-δεν-ξέρω-τι …  στυλάκι!!!

Μπλιάχ!!!!

 τελικά δεν είναι μόνο ο καιρός που  έχει κάνει μούσκεμα τις ζωές μας!

γειααααααααα, καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες

Σου είχα πει πόσο μου άρεσε ο ‘Άγιος Αγύρτης" του Καμπουράκη! Χτες λοιπόν καταφερα να πάω μέχρι το διπλανό γραφείο από το δικό μου και τον έβαλα να μου διαβάσει αγαπημένα  αποσπάσματα .

Ιδού λοιπόν ο συγγραφέας, συνάδελφος και φίλος Δημήτρης Καμπουράκης!!!

καλή … προβολή!!!

ακου με προσοχή αυτό το τελευταίο απόσπασμα! Άκου το σε παρακαλώ!!!

κάνει πολύ νόστιμα πραματάκια

πάτα πάνω στο λινκ, περίμενε 5 δευτερόλεπτα να φορτώ- η σελίς και …

N’joy it

α, θέλει και ήχο!!!

(αν δε, ξέρεις και γερμανικά, είσαι πολύ έμπροσθεν, αλλά και χωρίς αυτά το ‘φχαριστιέσαι τρελλά!!!)

να κάτι τέτοια βρίσκεις στα παλιά σου μεϊλάκια, από τον doctor Mitron!!! (αρωγό και συμπαραστάτη αυτού το βλογκ και όχι μόνο)