Giannis Kafatos

Χάνει γωνιές

χάνει ανθρώπους

χάνει κομμάτια της ταυτότητας του

που χάσκουν σαν κακοφορμισμένα στόματα γέρου κατάκοιτου

κι εμείς κάπου εκεί, αναμεσα στα στενά, τις ανηφόρες και τις κατηφόρες, ευτυχώς έχουμε κάτι να μας θυμίζει, γωνιές, ανθρώπους, μυρωδιές ευωδιαστές – όπως η νιότη μας

ενα κολαζ εκ του προχείρου (χωρίς τη μορφή του χοίρου)

με αφορμή το σχόλιο του Ηφαιστίωνα στο προηγούμενο ποστ

που μου περιέγραφε

πώς "κρεμιούνται" από τα παραθυρα, στη δουλειά του,

για να καπνισίσουν!