Giannis Kafatos

Είναι άγριο πράγμα ο θάνατος.

Είναι ακόμη πιο άγριος όταν γίνεται γιορτάρες μέρες.

Οι κοντινοί του άνθρωποι μέρες τώρα δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που ήρθε τελικά χθες το βράδυ.

Δεν ήθελαν.

Ο Κακαούνης ή Κακαού, όπως τον λέγαμε, ήταν από τα καλύτερα που μου έχουν συμβεί στην επαγγελματική μου ζωή. Κι αυτό είναι κάτι που το ξέρουν ότι το λέω και το εννοώ οι συνάδελφοί μου χρόνια τώρα.

Ένας συνεργάτης που ήξερε να εμπνεει, να φανατίζει, να … ρίχνει καντήλια, και να εκτιμάει τους συνεργάτες του. (μη νομίζεις ότι αυτό είναι αυτονόητο)!

Δεν ήμουν ποτέ κοντινός του άνθρωπος, αν και για ένα χρόνο στο μέγκα ήμουν η φωνή στο αυτί του, στο κοντρόλ της εκπομπής του στο Μέγκα. Και πριν από χρόνια, το 94-95 στο ΣΚΑΪ, όταν ήταν γενικός διευθυντής, κι εγώ ούτε τον ήξερα, με φώναξε, μια στγμή που κάναμε χαβαλέ με συναδέλφους κι είχα ρίξει μια συρταριέρα και πάγωσα και είπα … τώρα την κάτσαμε, και μου ανέθεσε την αρχισυνταξία μιας εκπομπής. Και όταν τον έβλεπα χαράματα στο Μέγκα, να ξύνει με το κοπίδι του το μολύβι του – πάντα έτσι έκανε – και να βάζει σε κύκλο τα θεματα που ήθελε να σχολιάσει και να γράφει τα σχόλια του για το "καλημέρα σας" στην αρχή της εκπομπής. Και να εξαφανίζεται μόλις "εσκαγε" ένα θέμα και να παίρνει τηλέφωνο και να λέει: πάω στο θεμα, στείλτε κάμερα. Και να έρχεται ακόμη πιο νωρίς απ’ ό,τι χρειαζόταν στη δουλειά, για να κάνει λίγο μασάζ για να μην πονάει στην πλάτη του πριν αρχίσει την εκπομπή. Και να μας βγάζει για κρητικό φαγητό και ποτό τους συνεργάτες του  και να χαμογελάει πονηρά και να γίνεται το συνήθως αγριωπό πρόσωπό του σαν φατσούλα μιρκού αγοριού. Και να μπερδεύει τα ονόματα – ποτέ δεν κατάλαβα πότε το έκανε επίτειδες και πότε του ξέφευγε – ήταν αλεπού!

Είναι άγριο πράγμα ο θάνατος, η απώλεια και ειδικά όταν γίνεται χρονιάρες μέρες

Καλό ταξίδι Κακαού!

οκ, ειναι αμερικάνικο, είναι από μεγάλη εταιρεία! Αλλά μπορεί να έχει πλάκα! Μια άλλου τύπου ανασκόπηση

Το Youtube και οι χρήστες του είχαν ανακαλύψει ότι έχει πλάκα να παρακολουθείς τηλεόραση από καιρό !!! Na λοιπόν μια "ανασκόπηση" με TV πλακίτσες!!!

γιατί γελάμε τόσο πολύ όταν βλέπουμε κάποιον να πέφτει? Εκατοντάδες βίντεα στο νετ με "πτώσεις"! Τόση πτώση πια!!! Μηπως στην περίπτωση των μοντέλων, κάποιες τις ζηλεύετε ή τις σιχαίνεστε – για να είμαι πιο ακριβής? Τόση απονιά πια!!! Τίποτα δεν σας έκανε το πνεύμα των Χριστουγέννων? Τίποτα? Μπράβο σας!!!

Τα άλλα που βρήκα ειναι πολύ παλιά ρε παιδί μου και μου θυμίζουν τα τσιρκολανικά "ανθρωπόμορφα τέρατα" ασώματες κεφαλές κλπ κλπ που τα σιχαίνομαι και τα θεωρώ πασέ!

άντε άλλο ένα  … στο κρίμα των ημερών (δεν υπάρχει πουθενά σαρδάμ)

ho ho ho

εμ, μέρες που είναι … να μαλώνουμε για το αν το γραφείς με "ε" ή με "αι"!!!

το γράφω κι εγώ Treno με κάτι γκρίκλις … να με το συμπάθειο να τρίζουν τα κόκκαλα των ελληνιστώνε!

Το θέμα όμως είναι ότι το τρένο, ο σταθμός, το ταξίδι είναι μοναδικό!

Ειδικά όταν η βόλτα κάνει μια … γύρα κι από τα παιδικά σου χρόνια … όταν με τη βόλτα μετράς μνήμες, αγάπες, απώλειες, και βάζεις πλώρη (δεν πάει για τρένα/τραίνα/trena)  για … μπροστά …

… Φύ’εεεεεεε

Kaλήν ημέραν αααρχοντες

κι αααν είν’ κι αν είναι ο οοοορισμός σας

Χριστού τη θεία γέννηση

ναααα πωωω, ναααα πω στ’ αρχοντικό σας …

και γκντουπ η πόρτα στη μουρη και σιγά μην ασχοληθείς με τα κάλαντα,μοντέρνε εσύ!

ειμαι πολύ κολακευμένος, γιατί οι "Χμας καρντς" που έφτιαξα χθες είχαν μεγάλη ζήτηση!

Καλημέρα, χρονια πολλά, Καλά Χριστούγεννα, Υγεία, Ειρήνη, λεφτά στην τσέπη – και στην Τράπεζα – μηδενικές Κάρτες, πάντα σιδερωμενα ρούχα, πάντα πλυμμένα πιάτα, πολύ ελεύθερο χρόνο, πολλά γέλια, πολύ σέξ (το τονίζω παρόλο που είναι μονοσύλλαβο – καταλαβες!!!), καλούς φίλους, νέους φίλους, μόνο κλάματα χαράς, όχι αγωνίες, πολλά ταξίδια, ωραία αρώματα, σούπερ μουσικές!

Χρόνια καλα!!!

σήμερα θα είμαι λιτός και σύντομος, ένεκα καλάντων: πρέπει να πάω τον Αντώνη μου και τη Μαρίνα μου στο φίλο τους και να τους βγάλουμε "να τα πουν" στη γειτονιά, να μπουν στο κλίμα. Και μετά  … μετά ετοιμάζω βαλίτζες (έτσι τις πρόφερε η συχωρεμένη γιαγιά Ξένη) για ολιγοήμερη απόδραση στης εξαδέλφης!

Πάντα όταν φεύγει κάποιος μεγάλος, υπάρχουν πολλοί μικροί που προσπαθούν με υπερβολές να πάρουν ακόμη και την τελευταία στιγμή λίγο από το φως που εκπέμπει. Το ξαναζήσαμε! Τέλος εποχής … Για να δούμε…

Kaλό  … ό,τι θέλετε!

Σας φιλώωωωωωωωωωωωωωωωωωω

(πατα πανω στη φωτο για να δεις απο πού πήρα "δανειο)

προφανώς και δε θα τυπωθεί! είμαι κι εγώ οικολόγος! Μη νομίζεις! Μπορεί να τρώω κρέας, που ως γνωστόν μολύνει περισσότερο το περιβάλλον από τις βιομηχανίες – τά ΄παν καλέ και στην Κοπεγχάγη, αλήθεια εμείς Δανία πότε θα γίνουμε?

Να σου πώ? Πιο γρήγορα γίνει μάνα η Δήμητρα του "σ’ αγαπώ μ΄ αγαπάς, παρά εμείς Δανία"

Παρ’ όλα αυτά,

παρά τις κακουχίες,

παρά τις υποβαθμίσεις

τα Χριστούγεννα έρχονται

(το λέει και το τζάμπο κάουντ-ντάουν)

Χίλιες ευχές

χίλια συγνώμη σας εύχομαι (όσους σας αφορά)

και σε όλους …

ΥΓΕΙΑ

Ειναι ωραίες οι βόλτες

και με τα πόδια

και με το μυαλό

και με την καρδιά

και κρατώντας ένα χέρι

και σφίγγοντας το χέρι στην τσέπη

είναι ωραίες οι βόλτες

κι όταν σε δει κάποιος γνωστός και σου φωνάξει … εεπ!

να γυρίσεις ξαφνικά και να χαμογελάσεις

κι αν δεις ενα γνωστό από μακριά να μην σκεφτείς να τον αποφύγεις

και να ευχεσαι να δεις ενα γνωστό από μακριά

ειναι ωραίες οι βόλτες

φτάνει να μην πεις: "πού καιρός…"

είναι ο ιδρώτας στον αυχένα από το περπάτημα που ενώ ξεκίνησε ελαφρύ, στο τέλος από τις σκοτούρες έγινε ταχύ χωρίς να το καταλάβεις μέχρι που ήρθε ο ιδρώτας στον αυχένα και στο θύμησε

είναι ωραίες οι βόλτες με τη μουσική της πόλης να κρισάρεται στο κεφάλι σου

ειναι ωραίες οι βόλτες

είναι ωραίες οι βόλτες

είναι ωραίες οι βόλτες …

σε γνωστά και σε άγνωστα μέρη

είναι ωραίες οι βόλτες

δεν ειναι τελικά όλα τα σκουπίδια ίδια, ε?

(έληξε σήμερα η απεργία στον πειραιά!  μπλιαχ!!!)

ροζ όνειρα για τα μικρά κορίτσια

φορτώωωωωωωωωωωωω, τη χοληστερίνη μου μέσα … φορτώωωωωωωωωωωωωω

Φέτος είναι τα πιο δύσκολα χριστούγεννα της δεκαετίας. Όχι κακά, πρόσεξε με! Δύσκολα. Για πολλούς λόγους. Έχω φάει κατακέφαλα και τις υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής μου ικανότητας από τους … Πουρς και τους Μούντις … & Άι αμ φίλινγκ … μπλου!

Καλημέρα σας γιατί  αλλό  … Μούντις κι άλλο Moody blues!!!

Παρ’ όλα αυτά η ελλάς τραβά προς τη δόξα της με βήμα γοργό, σαν πατινέρ σε πίστα στην άκρη του γκρεμού κι εμείς μαζί της βαράμε παλαμακια και καμία μαλακία καμιά φορά να περνά η ώρα αφού έχουμε πάρει απόφαση ότι όλα τ’ άλλα δεν είναι του επιπέδου μας.

 Κι εκεί που λες πά’ να δω μια συναυλία να διασκεδάσω  … μπαίνεις στο Νέο FUZZ club κι αμέσως σε τυλίγει ένα άρωμα … ΡΟΔΟΝ! Πόσο μοιάζουν οι δύο χώροι, τι αναμνησεις νιότης ήταν αυτές … Ευτυχώς οι Gogol Bordelo με τη διονυσιακή βαβούρα τους … τις πήγαν λίγο πιο πίσω … (θα κάνω άλλο ποστ γι’ αυτό το θέμα … κάποτε … αλλά εχω βρει τον επίλογο:

τα πιτσιρικουά που είδα στο Fuzz να συνεχίσουν να πηγαίνουν σε συναυλίες και να φτιάχνουν τις αναμνήσεις τους μπερδεμένες με μουσικές, όπως κι εμείς "μεγαλώσαμε" βδομάδα με τη βδομάδα, live στο live  στο ΡΟΔΟΝ της Μαρνη!!!

Την άλλη Τετάρτη, προπαραμονή Χριστουγέννων θα "σας τα παίξω" από το απογευματάκι στο γνωστό στέκι BLackDuck.

Μουσικές που αγαπάμε πασπαλισμένες με όσα αμύγδαλα περίσεψαν από τους κουραμπιέδες, γιρλάντες, λαμπίονια, spirits … με την καλή έννοια και βεβαίως με μια φεστίβα διάθεση πριν την κοπανήσω για τα βουνά (και τα λαγκάδια)

23 του μηνός Δεκεμβρίου λοιπόν σας περιμένω στη Χρήστου Λάδα για ένα "αφτερ όφισ – όχι ο φαρμακερός, το γραφείον – Πρι-Xmass party. Από τις 7 (τα βουτηματάκια θα είναι λίγα … σπεύσατε)!

Μεγάλη διαφήμιση …

Τέλος πάντων … επειδή όλοι έχουμε λίγο Τζάμπο μέσα μας για να παραφράσω μια διαφημισούλα του πρόσφατου παρελθόντος, πρέπει να πω ότι έγινα σαράντα κι εξακολουθώ να γουστάρω το χριστουγεννιάτικο καλαμπαλίκι. Εντάξει! δε μ’ αρέσουν τα λαμπιόνια που βγάζουν αυτό λενταριστό μπλε φως γιατί μου κάνουν πολύ … ψύχρα, αλλά κι αυτό χωρίς γυαλί που είναι θαμπό … γουστάρω πολύ!

Μου έκανε εντύπωση ότι τα παιδιά μου θυμόντουσαν πώς είχαμε βάλει μια γιρλάντα πέρσυ – που φέτος δεν μπήκε … και την αναζητούσαν και τρελλάθηκα. Τελικά δεν τους ξεφεύγει τίποτα – όχι ότι δεν το ξέρουμε ως θεωρία αλλά λέμε!

Ακούω τον καινούριο δίσκο του Βασιλικού  του τραγουδιστή των Rainning Pleasure, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και λέγεται Vintage  και περιέχει παλιά τραγούδια που όπως είπε ο καλλιτεχνης στη Μαρία Χούκλη "θα ήθελα να τα έχω γράψει εγώ" και ειναι μούρλια!!!

Το ίδιο μου είχε αρέσει και η δουλειά των παιδιών πάνω στο Reflections του Μάνου Χατζηδάκη. Τους είχα γνωρίσει και φιλοξενήσει στην εκπομπή που είχα στον Rock FM ( άλλος ένας "σταθμός" – και της ζωής μας – που έγινε 20 !!!) και μου είχαν κάνει πολύ καλή εντύπωση. Όλοι οι Πλέζουρ … είχαν μια ευγένεια σε μια εποχή που θα μπορούσαν να έχουν καβαλικέψει.

καλό σου-κου,

Καλά Χριστούγεννα, και …

ho ho ho 

που λέει κι ο Αη Βασίλης