kale γιατί οι βολευτές και οι υπηρέτες αυτών … τρόμαξαν, και χαλάστηκαν που τους έκραξε ο κόσμος; πού ζούσαν τόσο καιρό?
Χαιρόμαι που επιτέλους φοβήθηκαν κάτι οι χοντροπέτσιανς! (οκ, δε γενικεύουμε κλπ)Ας μην ψήφιζαν νόμους που μας κατέστρεψαν. Τώρα να φοβούνται, να ντρέπονται και να κοκκινίζουν! Να τους βρίζουμε, αλλά να μην τους αγγίξουμε! Να αισθάνονται όπως αισθάνεται κάποιος που ταπεινώνεται από τα τελεφον των εισπρακτικών εταιρειών! Να ταπεινώνονται, να ντρέπονται, να κρύβονται! Ναι γιατί όχι?
Προσβάλλουμε τη δημοκρατία αν κράζουμε τους βουλευτές; Μπα, δε νομίζω. Αυτοί οι τύποι, άντε κάποιοι απ’ αυτούς, προσβάλουν τη δημοκρατία. Η δημοκρατία που δεν ενδιαφέρεται για τους πολίτες που ταπεινώνονται να πάει να γαμηθεί. (μπας και ξελαμπικάρει.)Η βουλή ως κτίριο δε λέει τίποτα χωρίς τους ανθρώπους. Τρομάξατε ε!
Κύριοι βολευτές, κύριοι συνάδελφοι που τρομάζετε τάχα από τα γιουχα του κόσμου, πηγένετε να περάσετε μια βδομάδα με μια οικογένεια χρεωμένων, με εναν απολυμένο (τουλάχιστον) και μετά να σας δω.
Μπα, ταπεινώθηκε το σύστημα που βγήκε με φακούς μέσα από τον εθνικό κήπο… Ελα! Τι να κάνουμε! Ας ταπεινωθούν, ας φοβηθούν. Τόσο καιρό που ξεδιαντροπα κυκλοφορούσαν, μιλούσαν, γελούσαν, ταξίδευαν, πλούτιζαν (γιατί δεν έμαθα για κανέναν να πτώχευσε) ήταν μια χαρά! τόσο καιρό που το πόπολο ήταν επί του καναπέως ήταν μια χάρα. Τότε που το κέντρο ήταν στα χέρια των μπαχαλάκηδων, των μπάτσων και λοιπών "θεσμικών" παραγόντων ήταν όλα καλα. Τώρα που κανονικοί άνθρωποι έφτασαν στα όρια τους … τρόμαξαν ε! Ναι δεν έιναι όλοι οι βουλευτές κλέφτες, ούτε προδότες, ούτε λαμόγια. Άρα είναι κάποιοι! Αφού λοιπόν οι "καλοί" τους ανέχονται, και μοιράζονται μαζί τους μισθούς, συνεργάτες, εξτραδάκια κλπ, ας υποστούν τώρα και την αγανάκτιση των αγανακτισμένων. Όπως εμείς οι δημοσιογράφοι ντρεπόμαστε να λέμε την ιδιότητα μας σε συνευρέσεις γιατί αφήσαμε τα αγκάθια να μας καλύψουν, ας το υποστούν και οι βολεμένοι και μονίμως ανεύθυνοι (για ό,τι συμβαίνει) βουλευτές! Δεν πειράζει! Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Ανεχεται και τα λαμόγια και τους αγανακτισμένους. με τις υγείες μας! H δημοκρατία είναι σαν την πόντια πουτάνα του ανέκδοτου. Τους δέχεται όλους!
αντε επιτέλους, τώρα που θα ανέβει ο φόρος στα αναψυκτικά, η δημοκρατία θα ξαναβρει την περιφάνεια της! Με το καλό!
Share on Facebook
Πάνε ούτε για κουράδες δεν μου κάνουν πια. Θέλω άλλες. Να τις δοκιμάσουμε. Κι αν κι εκείνες δε μας κάνουν να τις ξανααλλάξουμε. Και πάλι εδώ να είμαστε, να τις παρακολουθούμε και να τις ελέγχουμε και να ξαναδιαλέξουμε. Μπορεί έτσι να … καθαρίσουν κάπως. Δεν ξέρεις ποτέ! Ας αφήσουμε τα λουλούδια ν’ ανθίσουν. έστω κι ανάμεσα σε αγκαθια και κουράδες.
