Giannis Kafatos

αντιγράφω από το προσωπικό μπλογκ του πρώην υπουργού Σωκράτη Ξυνίδη:

ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΑΒΑΜΕ ΤΑ …. ΠΑΘΗ ΜΑΣ

Ο Βενιζέλος ήθελε να γίνει αρχηγός και αφού δεν τα κατάφερε στα ίσια υπονόμευσε τον Παπανδρέου. Ο Λοβέρδος ήθελε και αυτός να γίνει αρχηγός και το είπε, θυμώνοντας τον Βενιζέλο, αλλά στο τέλος αγκαλιάστηκαν με τον Βενιζέλο, προκειμένου να τελειώνουν με τον Παπανδρέου. Στη συνέχεια και όταν έριξαν τον Παπανδρέου, έγινε πολέμιος του Βενιζέλου και όταν είδε ότι δεν τον έπαιρνε, αποφάσισε να κάνει δικό του κόμμα (αλλά δεν το λέει ακόμη για να μην τον πουν προδότη και χρεωθεί τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ).

Ο Χρυσοχοίδης ήθελε να γίνει αρχηγός, αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι έπρεπε να αγκαλιαστεί με τον Λοβέρδο, που τα είχε βάλει με τον Βενιζέλο και να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Όταν είδε ότι αγκαλιάστηκε ο Λοβέρδος με τον Βενιζέλο (και αφού είπε μερικές χαζομάρες), αποφάσισε να αγκαλιαστεί και αυτός με τον Βενιζέλο, προκειμένου να τελειώνουν με τον Παπανδρέου και σε αντάλλαγμα ο Βενιζέλος τον έκανε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, αλλά ποτέ δεν πήγε στη βουλή να κάνει τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, γιατί είχε αποφασίσει ότι δεν μπορεί ο Βενιζέλος αλλά δεν ήθελε να πάει και με τον Λοβέρδο και είχε αρχίσει να πιστεύσει ότι ίσως ο Σαμαράς να μην ήταν τόσο κακή περίπτωση ενόψει σύγκρουσης με αντιμνημονιακό λαϊκισμό.

Ο Σκανδαλίδης, πιο πονηρός από όλους, αφού ξέχασε τις αριστερές του ανησυχίες που εκφραζόταν στη βουλή για ψύλλου πήδημα και την αποστροφή του για τον Παπανδρέου από τη στιγμή που έγινε υπουργός, το έπαιζε παραίνεση προς όλους, έγραφε βιβλία, συνέχισε τα καθημερινά σουαρέ με τους μεγαλοπαράγοντες του ΔΟΛ και την κατάλληλη στιγμή άδειασε τον Παπανδρέου και το έπαιξε συνεταίρος του Βενιζέλου στο ΠΑΣΟΚ.

Μέχρι να ψιλοσταρβοπατήσει ο Βενιζέλος οπότε και οι πλασαρισμένοι σε κομβικά πόστα άνθρωποί του έγιναν οι δεσμοφύλακες του Βενιζέλου. Βεβαίως τώρα θέλει να γίνει αρχηγός. Άλλωστε το είχε πει και το 2007 ότι δεν του αρέσουν τα δίπολα.

Θέλει να είναι ή σε τριπλέτα ή μόνος του. Οι πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστές αφού έκαναν το κίνημα κατά του Παπανδρέου το 2007, πλαισίωσαν τον Βενιζέλο μέχρι να ρίξει τον Παπανδρέου αλλά τον εγκατέλειψαν μόλις το κατάφερε. Τους είχε κάνει τη δουλειά. Σήμερα ο Σημίτης μετά από πολύ-πολύ καιρό πήγε στη Βουλή. Και εμείς είμαστε εδώ και τραβάμε τα ……… πάθη μας.

     Ο Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο (Α.Ν.248/1967) και το Καταστατικό του.

·      Είναι αυτοδιοικούμενος και αυτοδιαχειριζόμενος Οργανισμός, ο οποίος έχει προέλθει από τη συνένωση και συγχώνευση ταμείων, κλάδων και λογαριασμών των ενώσεων συντακτών και προσωπικού των ημερησίων εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

·      Τα μέλη της διοίκησής του δεν διορίζονται από κρατική Αρχή αλλά εκλέγονται, με βάση την αρχή της αντιπροσωπευτικότητας από σωματεία που έχουν επίσης τη μορφή νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου.

·      Ο Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. δεν επιβαρύνει έστω και στο ελάχιστο τον κρατικό προϋπολογισμό, οι πόροι του δεν προέρχονται από αυτόν, ούτε ανήκει στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με έγγραφο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.

·      Τον ιδιωτικού δικαίου χαρακτήρα του Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. έχουν επιβεβαιώσει νομολογιακά και τα τρία Ανώτατα Δικαστήρια της Χώρας (ΑΠ 1511/1992, ΣτΕ 3872-3874/2009, ΕλΣ 752/2010).

·      Εκτός από περίθαλψη, ο Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. παρέχει στους ασφαλισμένους του επικούρηση και εφ’ άπαξ.

·      Στους πόρους του δεν προβλέπεται εργοδοτική εισφορά παρά μόνο εισφορά εργαζομένων. Η εργοδοτική εισφορά αντικαθίσταται με το έσοδο του αγγελιοσήμου.

·      Το αγγελιόσημο είχε θεσμοθετηθεί ήδη από το έτος 1941. Μετά την κατά το έτος 1967 κατάργηση και ιδιοποίηση από το Κράτος του Λαχείου Συντακτών, βασικό μέχρι τότε έσοδο των ταμείων επικούρησης και υγειονομικής περίθαλψης των εργαζομένων στον Τύπο, και μπροστά στον κίνδυνο κατάρρευσης μετά την παρέμβαση του Κράτους, των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων στον τύπο, προβλέφθηκε αντί εργοδοτικής εισφοράς για τον νεοσύστατο Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π., ως πόρος για τη λειτουργία του, το έσοδο του αγγελιοσήμου.

·      Το αγγελιόσημο δεν συνιστά ούτε εύνοια ούτε προνόμιο προς τους εργαζομένους στον Τύπο, αλλά είναι η εργοδοτική εισφορά και η κρατική επιχορήγηση που ΔΕΝ λαμβάνει από το Κράτος, από το οποίο ο Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ.

·      Το αγγελιόσημο δεν συνιστά ούτε φόρο ούτε τέλος. Επιβάλλεται επί των διαφημίσεων στον τύπο και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τα οποία χρησιμοποιούν οι διαφημιζόμενοι ως μέσο για την προβολή τους, κάνοντας χρήση της εργασίας των εργαζομένων στον τύπο προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της διαφήμισης.