όταν περπατάς πια στην πόλη συναντάς εικόνες που δυστυχώς πια δεν είναι πρωτόγνωρες.
Από το σπίτι μου στο σπίτι των γονιών μου, ούτε δύο χιλιόμετρα δρόμος, στο Παλαιό Φάληρο, σε κάθε κάδο σκουπιδιών κάποιος κάτι θα ψάχνει.
Στο κέντρο, χαμός! Απορώ, κι ελπίζω να μη το δούμε κι αυτό: να μαλώνουν ποιος θα ψάξει πρώτος τον κάδο.
Στα παιδιά μιλάμε ανοιχτά: να ξέρουν τι είναι αυτό που βλέπουν.
Όταν ήμουν εγώ μικρός, αυτοί που έψαχναν στα σκουπίδια ήταν κάτι περίεργοι που όταν πέθαιναν εμφάνιζαν κάτι τρομερές περιουσίες. Νομίζω κάθε γειτονιά είχε το δικό της διακονιάρη ή διακονιάρισσα (όπως του έλεγε η γιαγιά μου η Πολυξένη) που έχτιζε το δικό του "αστικό μύθο". Πώς έφτασε, ποια κακά παιδιά τον παράτησαν, ή τα χαρτιά που είναι άτιμα, ή τα ναρκωτικά – πιο σπάνια. Και πάντα, μα πάντα, όταν πέθαινε η φήμη για πολλά εκατομμύρια δραχμές στο στρώμα, το πατάρι, ή στην τράπεζα ερχόταν να φτιάξει την ιστορία.
"Μακριά τους" μας έλεγαν οι μεγαλύτεροι όταν κυκλοφορούσαμε στο δρόμο.
Σήμερα… σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στην πόλη, όταν ο άλλος πεινάει, πεινάει και θα πάει και στον κάδο και όπου μπορεί να βρει κάτι να φάει ή να εκμεταλλευτεί προς όφελός του.
Στην επαρχία μπορεί να είναι αλλιώς και οι άνθρωποι που είναι λιγότεροι και γνωρίζονται να μην αντέχουν να δουν τους γνωστούς τους να εξευτελίζονται σαν τα γατιά που χώνονται στους ρυπαρούς κάδους σκουπιδιών για να βρουν κάτι να φάνε και να τους το δίνουν από τα πριν.
Η πόλη είναι πιο σκληρή. Εμείς γινόμαστε πιο σκληροί γιατί φοβόμαστε. Ο φόβος μας κάνει σκληρούς.
Δεν ξέρεις πότε από εκεί που ήσουν μια χαρά στη μέση του κεφιού, του ενδιαφέροντος, της σκηνής της προσωπικής σου ζωής, με ένα "τσακ" θα βρεθείς στην άκρη.
Κι αυτό δεν εξαρτάται πια από εσένα, τις πράξεις ή τα λάθη σου. Δυστυχώς! Εξαρτάται από τους άλλους…
Ποιοι είναι οι άλλοι; Θα μπορούσαν να είναι οι "κύριοι με τα Γκρι" που έλεγε η Μόμο.
Πλέον όλα είναι πραγματικότητα. Ακόμη και η πιο σκληρή, η πιο νοσηρή φαντασία όπως αυτή έχει διατυπωθεί εις βάρος της προσωπικότητας του ανθρώπου, πολύ εύκολα πια μπορεί να γίνει πραγματικότητα.
