Giannis Kafatos

Μια μοναδική ευκαιρία θα έχουν οι ελληνες θαυμαστές των Radiohead να αποκτήσουν την εφημερίδα που δημιούργησαν για το νέο τους album “The King Of Limbs”, που οι ίδιοι περιγράφουν ως το πρώτο album-εφημερίδα που έχει ποτέ κυκλοφορήσει!

Καλημέρα,
χθες το βράδυ περπάτησα στο Κουκάκι. Είχαν ανθίσει οι νερατζιές (πρωτοξαδέλφες αυτονώνε που έκοψε ο Κακλ-αμαν-ης από το Κολωνάκι). Μοσχοβολούσαν. Νομίζω αυτή η μυρωδιά υπάρχει πάντα μέσα μου. Κάτι μου ξυπνάει. Ένα καμπανάκι χτυπάει. Βαράει, Βροντάει. Αλλά δεν βρίσκω τι

Η Μαρίνα παίζει μαράκες όταν τραγουδάμε αυτό τραγούδι. Τι μαγεία. Ο Αντώνης βρήκε μια τύπου μαράκα από ενα φρούτο που είχα φέρει από την Αφρική κάποτε και αφού τον συνόδεψε στις τραγουδιστικές μας εξάρσεις με ρώτησε αν τρώγεται. Μαγεία.

Τη Δευτέρα μπαίνει η άνοιξη. Βλέπεις οι εποχές, ο χρόνος, δεν έχει τα ζητήματα που κάνουν τη δική μας "ανοιξη" ν’ αργεί ακόμη. Ρε μπας και πρέπει να ακολουθήσουμε την εποχή και να ανοίξουμε κι εμείς; Μήπως μόνοι μας κλείνουμε εκτός κάποια μικρά αδιόρατα πραματακια που μπορεί να μας … "άνοιγαν" λιγουλάκι;

Τα γιαούρτια στον Πάγκαλο έγιναν μεγάλο θέμα στο FB με πολλέ απόψεις να ανταλλάσονται. Νομίζω ότι την άλλη βδομάδα πιο πολύ κι από τις παρελάσεις θα κοιτάξουμε από την ιντερνετική ή τηλεοπτική "κλειδαρότρυπα" ποιοι πολιτικοί φάγανε "γιούχα" στις παρελάσεις.

Νομίζω ότι οι Ιάπωνες διέπραξαν ύβρι. Αυτήν την ύβρι πληρώνουμε τώρα μαζί τους. Τότε ήταν θύματα, σήμερα η γραφειοκρατία και ο μη παροιμιώδης αλλά τελικά υπαρκτός Ιαπωνικός ωχαδερφισμός απειλούν ολόκληρο τον πλανήτη.
Το αύριο όλων μας γίνεται ακόμη πιο δύσκολο!!!

Καλό σου-κου συβλογκίτες και συβλογκίτισσες. Η άνοιξη είναι έξω … εσύ; (το έχω κάνει t-shirt story παλιά)

(η φωτογραφία είναι από τα κρανία … κατόπιν επμήκυνσης, από τη Νασκα του Περού)

και μαζί με το σκουτάκι, δείτε και το κείμενο του Μάνου Αντώναρου  @ FB

ΦΡΑΠΕΔΙΕΣ κ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ
Mας κατηγορούν (διεθνώς) ότι είμαστε αριβίστες, ωχαδελφι…στές (αυτο τους είναι δύσκολο να το περιγράψουν) , λαμόγια, τεμπέληδες κ.λ.π.
Και για να μας τιμωρήσουν μας κάνουν αυτά που μας κάνουν.
Κανείς όμως δεν μας έχει χαρακτηρίσει: επικίνδυνους για τη ζωή των ανθρώπων γενικώς.
Το ο,τι μπορεί να τρώμε τα λεφτά μας στα μπουζούκια, να μην είμαστε συνεπείς στη φορολογία, να πετάμε τα αποτσίγαρα από το ανοικτό παράθυρο, ή να μην μπορούμε να αποπληρώσουμε το χρέος μας στις τράπεζες για το δάνειο που πήραμε, ώστε να παρκάρουμε κάτω από το σπίτι μας αυτοκίνητο 2.000 κυβικών… είναι ΟΚ ψιλομαλακία… αλλά δεν κινδυνεύει κανείς απ’ αυτά.
Τι να πει κανείς για την Ιαπωνία, που ακόμα γλύφει τις πληγές της από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι… και παρ΄όλα αυτά κτίζει 50 πυρηνικά εργοστάσια στο εξαιρετικά σεισμογενές έδαφός της;
Τι να την κανω εγω την πειθαρχία, την σκληρή δουλειά, τα λαμπρά μυαλά… όταν δεν περνά από το μυαλό τους ότι κάποια μέρα ο σεισμός μπορεί να τους επαναφέρει τον εφιάλτη;
Και καλά εμείς… άντε και τους δώσαμε καμμιά 10αριά ξερονήσια, 1-2 Καρυατιδες και ξεμπερδέψαμε με το χρέος… Μας είδε κανείς να κτίζουμε πυρηνικά στο ηφαίστειο της Σαντορίνης ή στην παραλία της Κεφαλονιάς;
Το ότι πίνουν φραπέδες εν ωρα δουλειάς οι Ελληνες δημόσιοι και μη υπάλληλοι δεν επηρρεάζει κανέναν…πλήν ίσως των περίφημων «αγορών»… όμως δεν πρόκειται να πάθει τίποτε το Γερμανάκι, το Ιταλάκι, το Νορβηγάκι… αμα όμως το ραδιενεργό νέφος που έφτιαξαν (μην μου πείτε για την θυμωμένη Φύση και άλλες τέτοιες μπούρδες) κατόπιν ώριμης, τετράγωνης κ.λ.π. σκέψης οι Ιάπωνες, το Γερμανάκι, το Ιταλάκι, το Νορβηγάκι, το Ελληνάκι, τότε θα εξαφανισθεί το ανθρώπινο είδος απ’ αυτό τον πλανήτη.
Μας κατηγορούν ότι δεν βάζουμε μυαλό και επαναλαμβάνουμε τα λάθη και δεν κοιτάνε τα μούτρα τους.
Μάλιστα! Πίνουμε φραπέδες παρα την πιεση των spreads…
Ε, και;
Τι ανησυχούν; Μην γίνει φραπόγαλα ο πλανήτης;
Εμείς τουλάχιστον κάνουμε επαναλαμβανόμενα λάθη, που δεν επηρρεάζουν κανέναν άλλον πλήν ημών (και αυτό χωράει πολύ κουβέντα).
Το επαναλαμβανόμενο λάθος όμως της Ιαπωνίας δεν επηρρεάζει μόνο τους Ιάπωνες. Ε;
Θέλετε κι άλλα παραδείγματα;
Η Γερμανία γουστάρει να ηγηθεί του πλανήτη πολύ περισσότερο από εμάς που γουστάρουμε να ξύνουμε τα τέτοια μας…
Τον περασμένο αιώνα δυο φορές αιματοκύλισε τον πλανήτη για να ικανοποιήσει το χούι της… Και σήμερα το ίδιο προσπαθεί, αλλά αυτή την φορά δεν την παίρνει να χρησιμοποιήσει όπλα… την είδατε να βάλει μυαλό; Το συγκρίνετε με τον δικό μας ωχαδελφισμό και την αγαπη μας να είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι;
Η Αμερική από το Βιετνάμ και μετά μπλέκεται συνεχώς σε πολέμους που βασικά δεν την αφορούν… 9 στις 10 φορές βγαίνει χαμένη… την είδατε εσείς να παίρνει το μάθημα; Πάλι έτοιμη είναι…
Η τελευταία φορά που οι Ελληνες αναμιχθήκαμε και μάλιστα πρωταγωνιστικά στο μέλλον αυτού του πλανήτη (των ανθρώπων δλδ) ήταν με τον Μέγα Αλέξανδρο… από τότε και μετά ασχοληθήκαμε αποκλειστικά με την πάρτη μας… και όταν μια φορά πήγαμε να υψώσουμε το κορμί μας φαγαμε κάτι φαπες ξεγυρισμένες και επιστρέψαμε με την ουρά στα σκελη (Μικρασιατική καταστροφή) στις φραπεδιές μας.
Καλημέρα σας!
Απολαύστε τον καφέ σας χωρίς τύψεις.
Αν μάλιστα το κάνετε ξαπλωμένοι στον ήλιο ακόμα καλύτερα.See more
by: Mano Antonaros B

έχεις ποτέ κοιτάξει κάτι που είναι πεταμένο στο δρόμο και το έχεις λιμπιστε;
εμένα μου έχει τύχει. Μάλιστα έχω μαζέψει από τα σκουπίδια μια παλιά σεζ-λονγκ, την πήρα, την έτριψα, την πέρασα πετρέλαιο (για το σαράκι), κάσια (για να την κάνω πιο σκούρα), πήρα καινούριο ύφασμα – κόκκινο και το έραψα στις άκρες και για πολλά χρόνια την είχα είτε στο εργένικο μου σαλόνι, μετά στη βεράντα και μετά, την άφησα κι εγώ δίπλα στα σκουπίδια … για τον επόμενο.
Παλιά μάζευα ενδιαφέροντα πράγματα, που τα αγόραζα από τους ρακοσυλλέκτες. Έχω πάει ακόμη και στις πέντε έξη το πρωί, που στήνουν τους πάγκους τους στο μοναστηράκι, και εκτός απο φωτογραφίες, έκανα και σεφτέ σε μερικούς.
Καλή φάση. Οι πιο πολλοί δεν είναι απλώς ταληροφονιάδες που "εξετάζουν" με ακτίνες "χ" τον υποψηφιο αγοραστή και κοστολογούν τη λαχτάρα του για να αποκτήσει ένα αντικείμενο.

Τώρα η Μαρίνα Δανέζη τους έκανε ντοκιμαντερ. Πριν από μερικά χρόνια είχα στείλει μια ρεπορτερ της εκπομπής Κοινωνία ώρα Μέγκα και είχε καταφέρει να κάνει ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Το δύσκολο είναι να κερδίσεις την εμπιστοσύνης τους!
Καλοτάξιδο το ντοκιμαντέρ σου Μαρίνα μου!

ένα επιφώνημα που κάνουν συχνά τα παιδιά όταν δεν τους αρέσει κάτι φαγώσιμο. Μερικές φορές προφέρεται και με "ξου" στο τέλος, δηλαδή: μπλιάξ. Μερικές, άλλες, φορές τονίζεται και το "λου" ή / και τραβιέται το "ια" και γενικώς όσο πιο πολύ σιχαίνεται κάτι ένα παιδί, τόσο περισσότερο τονίζονται φωνήεντα και σύμφωνα στη λεξούλα αυτή.
Εσείς … πώς την προφέρετε;

Καλημέρα σας, καλή Παρασκευή, αγιοτάτη ηλιόλουστη, μεταχιονιστική και σαρακοστιανή. Καλημέρα καλημέρα. Να το λέμε για να το πιστέψουμε και να το βιώσουμε!!!

Φτηνά τη γλύτωσε και η κυβέρνηση, αλλά και κι εμείς ως κοινωνία που έληξε η απεργία πείνας των μεταναστών. Δεν εξετάζω τι έγινε και βρέθηκε λύση. Ελπίζω στην επόμενη στραβή επιτέλους κάποιος να ασχοληθεί στην ώρα του με το όποιο γαμημένο πρόβλημα και να μην το αφήσει να χρονίσει και να κακοφορμίσει. Μπλιάααααχ.

Είναι τοσο θλιβερή η κατάσταση με τους ανέργους που κυριολεκτικά υπάρχουν πλέον σε κάθε οικογένεια. Θλίψη, όργή και ένα τεράστιο ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΞΞΞΞΞΞΞΞΞΞΞΞΞ. Βλέπεις με αυτό το πρόβλημα δεν ασχολήθηκε ποτέ κανείς στα σοβαρά. Βλέπεις μάλιστα αυτοί που θα έπρεπε να ασχολούνται με τέτοιου είδους προβλήματα ποτέ δεν στερήθηκαν κάτι γιατί ο μπαμπάς τους δεν είχει δουλειά και άρα λεφτά να τους το προσφέρει. Άλλωστε ως γνωστόν … λεφτά υπάρχουν (αλλά δεν τα έχουμε εμείς, τα έχει η κυρά-Αγγέλα)

Η μαγεία της άνοιξης σιγά-σιγά συντελείται. Χωρίς άλλα λόγια. Η αναγέννηση της φύσης μπορεί να κάνει κάτι καλό και σε σένα κι έμενα, και στον άλλον εκεί απέναντι; Μακάρι. Αλλά πρέπει κάτι να κάνουμε κι εμείς. Δηλαδή ν’ ανοίξουμε λίγο τα δικά μας παντζούρια και παραθυρόφυλλα!

Γίνομαι λίγο πιο παρατηρητικός όσο περνάει ο καιρός. Αλλά δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ αυτά που παρατηρώ. Παλιότερα ήξερα ή μήπως νόμιζα ότι γνώριζα;

Πάρτε και μια φωτό από την Αθήνα που αφήνουμε να πεθαίνει (μαζί με πολλά άλλα…)

Καλό σου-κου
και όλα καλά και ακόμη καλύτερα εύχομαι σε όλους σας!!!

περισσότερα βίντεα με car stories στο kafatcarstories.blogspot.com