Giannis Kafatos

νέα ήθη στο μικρό "κράτος στο Λιβάδι".

Χθες τα ΜΑΤ κατέβηκαν στο σταθμό της Ομόνοιας. Τυχαίο; Δε νομίζω. Έτσι που είναι η πλατεία Ομονοίας, ούτε τα ΜΑΤ δεν την αντέχουν.

(καλό Σεπτέμβριο … μπρρρρρρρρρρρρρρρρρ)

Η φωτογραφία είναι από το "γκαριζω"

δεν είναι ηλεκτρονικό

δεν έχει usb

δε χρειάζεται να χρεωθείς για να το αποκτήσεις

ιδού

και το πιο ενδιαφέρον

είναι ότι τα βρήκα σε ένα βλογκ, από τα καλύτερα,

για την τεχνολογία – στον CyberEddie

E, οσο και hi-tec να είσαι, ένα φρέντο, μια φραπεδούμπα, ένα κοκτέιλ το θες!

Το καλοκαίρι είναι ήδη εδώ και επειδή το βιβλίο είναι το καλύτερο ταξίδι του νου και της ψυχής, οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ετοίμασαν για τους φίλους και τις φίλες του βιβλίου προτάσεις ανάγνωσης μέσα από δείγματα γραφής.

Γνωρίστε σπουδαία μυθιστορήματα ελλήνων συγγραφέων αλλά και συγγραφέων από όλο τον κόσμο, αστυνομικές περιπέτειες και θρίλερ που ξυπνάνε τις αισθήσεις, βιβλία φαντασίας που κόβουν την ανάσα, έγκυρες και συναρπαστικές βιογραφίες, graphic novel για όσους αγαπούν τα κόμικς κ.ά.

Οι αναγνώστες μπορούν να επισκεφθούν τον δικτυακό μας τόπο www.metaixmio.gr, να διαβάσουν αποσπάσματα από τα νέα μας βιβλία και να κερδίσουν. Αρκεί να επιλέξουν το αγαπημένο τους καλοκαιρινό ανάγνωσμα και να πάρουν μέρος στη μεγάλη κλήρωση για να το αποκτήσουν. Δεν έχουν παρά να συμπληρώσουν τη φόρμα του διαγωνισμού έως τις 10 Ιουλίου. Τα ονόματα των νικητών θα ανακοινωθούν στον δικτυακό τόπο των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ στις 15 Ιουλίου.
Κάθε αναγνώστης μπορεί να επιλέξει μόνο ένα βιβλίο και να συμμετάσχει μόνο μία φορά.

Οι νικητές που κατοικούν στην Αττική μπορούν να παραλάβουν το δώρο τους με την επίδειξη της ταυτότητάς τους από τον ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (Ιπποκράτους 118, Αθήνα, τηλ. 211 3003580) έως τις 31 Ιουλίου. Όσοι από τους νικητές κατοικούν στην υπόλοιπη Ελλάδα θα λάβουν το δώρο τους ταχυδρομικά.

Καλό καλοκαίρι συντροφιά με ένα καλό βιβλίο…

Επιτέλους! Τελειώσα την ανάγνωση. Επιτέλους ο Τζουμ τελείωσε τις υποχρεώσεις του σε κανάλια δημοσιοργάφους, στο έθνος και στη μουσική και συναντηθήκαμε στα στούντιο του Εν Λευκώ – άλλωστε αυτά τα στούντιο και η μουσική του επιμελήτρια και διευθύντρια του σταθμου, Κατερίνα Κάφκα, έχουν τη ζηλευτή τους θέση στο τρίτο μέρος της βιογραφρίας του.Η Κάφκα, είναι η φωτογράφος του εξωφύλλου!

Πάνω, ολέ και θρίαμβος. Η όποια πανωλεθρία πάντα ελλοχεύει, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που την ξορκίζουν και δεν της επιτρέπουν – ακόμη κι όταν έρχεται με διάθεση αρμένικης βίζιτας – να γίνεται ορατή.

Είμαι Τζουμικός, άρα δεν μπορώ και δε θέλω να σου πω την αλήθεια να μιλήσω με καμία αίσθηση "αντικειμενικού".

Παραμένω Τζουμικός και μετά το γδύσιμο που τόλμησε ο Κωνσταντίνος Τζούμας ψυχή τε και σώματι μέσα από το τρίτο βιβλίο της αυτοβιοργαφίας του.
Παραμένω Τζουμικός ακόμη κι όταν διαφωνώ με τις πράξεις ή τις παραλείψεις που περιγράφει με έναν καταπληκτικό τρόπο στο βιβλίο του.
Οταν διαβάζεις το βιβλίο μιας προσωπικότητας που γουστάρεις είναι προφανές ότι το ένστικκτο της αυτοσυντήρησης δε σ’ αφήνει να διαφωνήσεις και πολύ μαζί του. Ακόμη κι όταν … πρέπει. Τι θα πει "πρέπει"; Τίποτα. Αυτά με τα οποία μεγαλώνει ο καθένας μας.

Τις προάλλες είχα ανεβάσει ένα βίντεο από την παρουσίαση του βιβλίου του στο Public.  Πηγαίνω – όταν τα καταφέρνω – σε αρκετές παρουσιάσεις βιβλίων. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση στην παρουσίαση του Τζούμα ότι είδα πολλούς συγγραφείς. Κανονικούς συγγραφείς. Όχι τους περιστασιακούς που χρειάζονται τη δημοσιότητα. Μ’ ‘άρεσε αυτό. Επίσης η παρουσίαση ήταν Τζούμας … με καταλαβαίνεις; Δεν ήταν μπαστουνοκατάπιους (που έλεγε τον εγγλέζο ο Αστερίξ). Ήμασταν όλοι λυμένοι.
Στην παρουσίαση αυτή, κάποιος φώναξε στον Τζούμα: διάβασε κάτι από το βιβλίο. Και διάβασε ένα κομμάτι που είχα ξεχωρίσει κι εγώ να του ζητήσω να διαβάσει στην κάμερα. Βασικά είχα τσακίσει πολλές σελίδες που θα ήθελα να τις ακούσω από τον Τζουμ-ντε-λα-Τζουμ.
"Είσαι τρελλός" μου είπε και περιορίστηκα σε δύο   αποσπάσματα. Ε, μαζί με αυτό της παρουσιάσης έχουμε Τζουμ επί τρία στο βίντεο που έφτιαξα με πολύ αγάπη και μεράκι – ελπίζω να σας αρέσει.

Καλή ανάγνωση και καλή προβολή

κι εκεί που κάνεις ζάπινγκ, τσουπ βλέπεις το χορευτικό με τους τζουτζέδες και τους γελωτοποιούς στα στούντιο της Φινος Φιλμς. Να ένα κοντινό. ευτυχώς το έβλεπα μέσω του υπολογιστή. Οπότε ένα κλικ και ιδού η απόδειξη ότι ως έλληνες έχουμε τιμήσει τη Βουβουζέλα από αρχαιοτάτων χρόνων.

χαχαχαχαχα

Οι δολολοφόνοι ξαναχτύπησαν. Πιο ντελικάτα, πιο hi-tec αλλά ξαναχτύπησαν και αυτή τη φορά πέτυχαν έναν άντρα 52 ετών. Οι τρομοκράτες- ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ θα ψάξουν πάλι με τη ρητορική τους να βρουν στηρίγματα στα αποκαμωμένα συναισθήματα μας/κάποιων. Ας ψάξουμε για μια αγκαλιά,αλλά ας μη δωθεί πάλι από κάποιους άλλοθι σε τέτοιες πράξεις βίας.
Ο δρομέας του Βαρώτσου που τόσο μου αρέσει, καθε πρωί που τον βλέπω βρώμικο αλλά πάντα έτοιμο να τρέξει, μου δίνει μια "αμπάριζα" για τη νέα μέρα που ξημερώνει – βλεπεις έχω τη χαρά όταν είμαι στην ώρα μου να περνάω από μπροστά του πριν το ρολόι δείξει 6 το πρωί.
Μερικές φορές με κάνει να θέλω να πάω φόρα και την κάνω κι εγώ. Μερικές όμως …

Οι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ξαναχτύπησαν γιατί τους άφησε το σύστημα. Το απρόσωπο, το πολυπρόσωπα ανεύθυνο ευθύνεται για μία χήρα – που δε θα πάρει σύνταξη αν δεν πληροί τα όρια που έχει θέσει η Τρόικα – και δύο ορφανά που δε χάρηκαν τον πατέρα τους. Μπορεί να τα είχε μαλώσει πριν φύγει από το σπίτι. Τ’ αγαπάει όμως. Κάποιος πρέπει να τους το λέει αυτό συνεχεια. Ο δολοφονημένος πατέρας τους τα αγαπάει.Ακόμη και τώρα. Τα αγαπάει. Δεν πειράζει που μάλωναν καμιά φορά. Ο μπαμπάς τα αγαπάει.

Αλήτες
Είστε ένα τίποτα. Ακόμη κι όταν αφήνετε χήρες και ορφανά είστε ένα τίποτα.
Δεν αντιπροσωπεύετε κανέναν.
Είστε ένα τίποτα.
Καμια δικαιολογία για τους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ.

Είμαι συγκλονισμένος, για μία ακόμη φορά. Για όσες φορές "μπήκε το μαχαίρι στο κόκκαλο". Είμαι συγκλονισμένος για όσες φορές "οι ένοχοι θα οδηγηθούν στις φυλακές". Είμαι συγκλονισμένος για  όσες φορές "η δημοκρατία θα νικήσει". Είμαι συγκλονισμένος για όσα ορφανά άφησαν πίσω τους οι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ. Είμαι συγκλονισμενος για όσες φορές οι ίδιοι και οι ίδιοι δεν τολμάνε να πουν καταφατσα στους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ότι είναι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, παρα ψάχνουν να τα πουν λίγο αλλιώτικα και τελικά να μην τους πουν ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ.

Περίμενα το καλοκαίρι,το φετεινό κάπως περίεργο λόγω της καταστασης, λόγω των απολυμενων συμβασιούχων.Τελικά πάντα υπάρχει κάτι χειρότερο απ’ ό,τι φανταζόμαστε. Πάντα κάποια ορφανά γιατί έτσι αποφασίσαν κάποιοι ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ. Τη μια με μολότοφ, την άλλη με το περίστροφο που μπέρδεψε την ευθεία με την τεθλασμένη, την άλλη με δέμα.
Εγραψα στο προφίλ μου στο Facebook:
Φρικη
παρατηρείς τη φρίκη
κι αφήνεις ενα παπαροσχόλιο στο FB για να "ξορκίσεις" την απραξία
Παρών κι εγώ στο εργο! Έξω βρέχει, κλαίει μια οικογένεια, πάω να χαϊδεψω τα παιδιά στα κρεβάτια τους – Ευτυχώς εγώ μπορώ!

δεν ξέρω τι άλλο να πω. Δε θέλω άλλο να λέω.

Καλό σου-κου. Είναι βασικό μάθημα  να μπορούμε να ξεπερνάμε το πένθος μας και να προχωράμε. Η ζωή έτσι κι αλλιώς το κάνει. Καλό είναι να είμαστε κι εμείς μαζί της!

Καταλαβες κάτι εσύ από τα όσα γίνονται γύρω-τριγύρω, μέσα κι έξω, πάνω και κάτω?
Ναι ε!
Μπράβο, μπράβο, εύγε
Είσαι πολύ μπροστά. Είσαι ο σούπερμαν που τα προλαβαίνει όλα και τελειώνει … πρώτος – με την καλή έννοια.
Η ζωή κάνει τους κύκλους της αλλά μπορεί να είσαι εσύ σ’ εκείνη την τροχιά που σε βρίσκει η ατυχία στον αδόξαστο και σου γαμάει τη ζωή σου!
Γι’ αυτό και η λέξη "ατυχία" είναι λάθος. Η σωστή λέξη είναι Αλητεία! Ναι αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει αυτό που ζουν πολλοί συνάνθρωποί μας και φίλοι και γνωστοί και άγνωστοι  από κάτι περίεργα λαμόγια αφεντικά τους.
Αυτή η πολιτικώς ορθή πολτοποίηση των συναισθημάτων με λεξούλες που δε λένε τίποτα  αλλά γαμάνε τη ζωή κάποιων έχει γίνει από τους ίδιους που έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους και δεν κατέληγε στην τσέπη τους.
Νά ‘χα μπροστά μου τον που καθιέρωσε την Πολιτικώς ορθή λογική και ομιλία, αυτόν δηλαδή που σκέφτηκε: δεν είναι ωραίο να μιλάμε για απολύσεις. Μας κάνει να φαινόμαστε κακοί. Ενώ αν λέμε: περιορισμός των δαπανών … μεχρι να καταλάβουν τι συμβαίνει θα είναι είναι ήδη έξω από την πόρτα.
Βεβαίως κρατάει από παλιά αυτή η ιστορία: να σου θυμήσω  … "εύξεινος πόντος", "ακρωτήρι της καλής ελπίδας" …
Πάντα αδύναμε ανθρωπάκο ήθελες κάτι να σου γλυκαίνει τ’ αυτιά και το μυαλό. Αλλά αν είχες και μια στάλα μυαλό αγλύκαντο μπορεί και να καταλάβαινες τι παιχνίδι παιζότανε πάνω στο τεντωμένο σου τομάρι. Αλλά πού! Εκεί που κλάνει η αλεπού. Να βλέπεις! πάλι πας και κάνεις πλάκα.
Για κάνε λίγο πλάκα και με το λομπέρντο που σα το χατζατζάρη στο μπερτνέ φωνάζει και προσπαθεί με πείσει ότι …ε, αφού αλλάζει, αυτός ο παμμέγιστος, έναν νόμο του 57 δεν έγινε και τίποτα και πάλι φταίνε οι δημοσιογράφοι.Και μετά τη φοβιστική παρέμβασή του επί μια εβδομάδα για να μας πείσει ότι "προεδρικό διάταγμα και τα σκυλιά δεμένα" γιατί … κλπ κλπ κλπ με το ίδιο φοβιστικό ύφος κι αφού έχει διαφωνωσυμφωνήσει με τον εαυτό του λέει "όχι, καλύτερα να πάει το θέμα στη βουλή, ως άρθρο …". Δηλαδή τόταλι παρανόια.
Βαρέθηκα τους παμμέγιστους πολιτίσιανς που όταν δεν κοιτάζουν το συμφέρον τους ενδιαφέρονται πρωτίστως για το προσωπικό τους συμφέρον. Ακόμη κι αν αυτό λέγεται πολιτικό μέλλον και είναι θεμιτό, δε μπορώ να τους ακούω να αλυχτάνε και να δαγκώνουν κι όλας. Αφού η παροιμία άλλα λέει για τα σκυλιά που αλυχτάνε … ότι δε… δαγκώνουν.
Κι εγώ αλυχτώ, κι αφρίζω και φοβάμαι μη με δει ο μπογιας και νομίζει ότι λύσιαξα και με σκοτώσει (έλα να το πούμε γλυκά: μου κάνει ευθανασία).
Τι λέγαμε;
Ναι!
Για τις πλακίτσες και το καραμελωμένο μυαλό (σαν αγγλική σπεσιαλιτέ ακούστηκε αυτό) που δεν καταλαβαίνει τι σκατά γίνεται και δε μπορεί να αντιδράσει. Α, έλεγα (τι κρίση μεγαλομανίας αυτό το "λέγαμε") … γι΄ αυτά που γίνονται ξαφνικά και σου γαμάνε τη ζωή. Όταν ήμουν νεότερος τα έβλεπα στο Αστυ και στο Αλφαβιλ : νέος αγγλικός κινηματογράφος και μετά τα αναλύαμε η παρέα στο Καφενείο στην Πλάκα ή στον Ιπποπόταμο στη Δελφών. Αν τα βλέπαμε περισσότεροι άνθρωποι τότε, μπορεί να ήμασταν αλλιώς.
Κενό κενός ατενίζω και προσπαθώ να γεμίσω τις "πράσινες" μπαταρίες μου τις οικολογικές προς χάριν της Μαρίνας και του Αντώνη μου. Δεν είμαι ακριβώς απαισιόδοξος, δεν μου επιτρέπεται να είμαι.
Είμαι όμως φριχτά απογοητευμένος. Κατ’ αρχήν από μένα τον  ίδιο. Και όπως καταλαβαίνεις αυτό έχει σα συνέπεια να είμαι απογοητευμένος κι από τους υπόλοιπους. Δεν είναι όμως τώρα ώρα για ψυχανάλυση. Τώρα είναι ώρα για δράση. Μωρ’ λες να διαβάζει η αντιτρομοκρατική τα κείμενά μου και να μη μου δώσουν τη βίζα που τάχα καταργήθηκε όταν θελήσω να φύγω μετανάστης στην Αστόρια;
Θα το ρισκάρω. Νομίζω ότι ένα πιάτο μάλλον θα βρω να το πλύνω και στο Ελλαδολομπερντιστάν. Τώρα μάλιστα που διαβάζω στις εφημερίδες ότι "φεύγουν οι Αλβανοί γιατί δεν υπάρχουν δουλειές"  σκέφτομαι ότι ως ιθαγενής μπορεί να έχω καλύτερη τύχη …Τέλος πάντων! Να πάλι κρίση μεγαλομανίας. Μετά το "εμείς" τώρα νομίζω ότι διαβάζουν τα κείμενα μου άνθρωποι σε εντεταλμένη υπηρεσία. Τσσσσου ρε Γιαννάκη.
Είμαι όμως ήδη πιο ήσυχος. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πάγκαλος και φυσικά παμμέγιστος κι αυτός, βαθμολογεί την απόδοση των υπουργων, την ώρα που ένεκα μουντιάλ  οι περισσότεροι παρακολουθούν τις αποδόσεις στο στοίχημα.

Ε, λοιπόν κι εγώ που δεν έχω παίξει στοίχημα σε προπατζίδικο θέλω να στοιχηματίσω και να χάσω παταγωδώς αν είναι δυνατόν ότι και πάλι θα μείνουμε στα λόγια και δε θα γίνει τίποτα. θέλω να στοιχηματίσω και να χάσω παταγωδώς, ότι δε θα κουνηθεί φύλλο και θα περάσουμε τη ζωή που μας έφτιαξαν – ερήμην – σε μια μακάρια ακινησία.Θέλω να στοιχηματίσω και να χάσω παταγωδώς ότι οι πράξεις μας θα είναι στο πλαίσιο του σαβουάρ βιβρ και ότι δε θα πάρουμε κανένα γιαούρτι – τώρα με τον καύσωνα δεν είναι να τα βγάζεις από το ψυγείο,ξυνίζουν γρήγορα-και δε θα το πετάξουμε στη μούρη κανενός.

Η ζωή θα συνεχίζεται με τα καραμελωμένα μας μυαλά να μαρινάρονται στην επίπλαστη ευμάρεια που φτιάξαμε με 40 άτοκες δόσεις μόνο που δε θα είναι μόνο η ζωή μας. Θα είναι και η ζωή όσων εξαρτιούνται από εμάς κι αυτό νομίζω το δικαίωμα δεν το έχουμε. Άς μην κάνουμε αυτό που – πιστεύουμε ότι – μας έκαναν.

Παραληρώ σε τεύχη. Σαν τα κομματάκια του εγκεφάλου που κάθε παρασκευή η ντε αγκοστίνη πουλάει στα περίπτερα σε προνομιακή τιμή των 3,99 ευρώ το πρώτο τεύχος.

(απρούβντ φορ all όντιενς)

Καλημέρα. Εκλεισε η φωνή μου χθες το απόγιομα με την Εθνική. Ακομπανιάραμε  όλη η γειτονιά. Στην αρχή σε βρισιές – με τα παιδιά στο μέσα δωμάτιο αλλά τι να κάνουμε – και μετά με ιαχές. Μετά ο αγώνας έληξε, και ξαναθυμήθηκα το Λοβέρδο που από την Τετάρτη στο Μέγκα προσπαθούσε με φωνές να μας πείσει

Μια φούντωση μια φλόγα έχω μέσα στην καρδιά
που θα γίνω μια μούμια και δε θά ‘χω ούτε μιά!

Η ζέστη είναι ανθηρή και ο κήπος ανυπόφορος … ε, κάτι δεν πάει καλά; Μπά! Μ’ αυτά που ακούμε μια χαρά είναι η φράση.
Τι; ρωτάς αν πήραν έναν .. θέ μου σχώρα με – χαμπάρι οι πολιτικοί από την νέα δημοσκόπηση της ΕμΑρΜπι (καμία σχέση με το ΑρΕνΜπι) που δείχνει ότι τους δείχνουμε τα … ύστερα μας με φόρα;
Προφανώς όχι. Αν το είχαν καταλάβει δεν θα ήταν πολιτικοί. Θα ήταν κανονικοί άνθρωποι. Και ξέρεις γιατί οι πολιτικοί και διάφοροι άλλοι κήνσορες της τηλεμερινότητας μας δεν είναι κανονικοί; Γιατί νομίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι σαν κι αυτούς. Γιατί πάσχουν από έναν ιδρυματισμό. Ζουν σ’ ενα δικό τους μαγικά απαγορευμένο για τους υπολοίπους κόσμο που δεν καταλαβαίνουν πια ότι αυτός ο κόσμος τους, που δεν είναι μέγας σε καμιά περίπτωση, δεν έχει, ούτε είχε ποτέ θέση για όλους αυτούς τους οποίους … ανέχονται να τους χαλάνε τη ζαχαρένια.
Η ζωή που περνά και χάνεται στη σκόνη
βράχο βράχο το κεφάλι το χτυπάω και πονώ
σαρωνικέ μου στα κύματα σου βλέπω την ώρα
να πάω να πηδηχτώ από τα παράθυρα!
(καταλαβαίνεις ότι όχι μόνο η ζέστη έχει επιφέρει λαλήματα ομαδικά)

ποιοοοος ποιος, ποιος Ολι Ρεν  μου Ποιος
ποιος σε εχει παστωμένο με ελληνάρες χρεωμένο;
Τι … να καταλάβουμε οι φτωχοί αγαπημενη μου Αννα, μην κλαις θα ψωνίσουμε δανεικά απ΄ το μπακάλη. Νοικάρηδες είμαστε όλοι στην πλέμπα!
Μιλαααανε για του έθνους ξανά την… πορδή

Καταλαβαίνεις έτσι! Καλό σου-κου! καλό κουράγιο. Ελπίζω, και εύχομαι η απογοήτευση και οργή που νιώθουμε να μην εξατμιστεί έτσι "άδωξη Μπάσταρδη". Ελπίζω να μην την πληρώσουν τζαμαρίες – με εννοείς! Η αιτία έχει και ονόματα και επίθετα και μπορεί να τις συνατήσεις και στις τελευταίες διακοπές σου (με όσα ήξερες από παλιά εννοώ, μην πάει ο νους σου στο κακό ντε!).

(Είδα προχθες μια ανακοίνωση ότι "την τάδε του μηνός θα καταβληθεί το επίδομα άδειας" με συγκίνηση σκέφτηκα να τη βγάλω μια φωτοτυπία γιατί μπορεί να είναι η τελευταία …)

ότι εκτός από κάτοικοι μιας χρεωμένης χώρας είμαστε και κρετίνοι.