Σκέφτομαι μέρες τώρα αν θέλω να γράψω κάτι για ένα "περιστατικό", μια απόφαση που πήρε το συνδικαλιστικόν όργανον των οργάνων της ενημέρωσης, η ΕΣΗΕΑ "μας". Αφού αντέδρασα στο μυαλό μου εν θερμώ, αφού κουβέντιασα το θέμα με γνωστούς, αφού τέλος πάντων το κέφτομαι ακόμη, μάλλον τελικά (τι λέω θέε μου!) θα σου γράψω γι’ αυτό. Τα mediaka δεν ειναι απαραιτήτως της αρμοδιότητος του βλογκ, αλλά αφού είναι κομμάτι (μεγάλο) της ζωής μου αποφάσισα να σε ταλαιπωρήσω κι εγώ. (αλλά ας μπούμε στο ζουμί, γιατί αυτή η εισαγωγή δεν εξυπηρετεί κανέναν)
Το θέμα:
Το πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ "μας" επέπληξε την κυρία Ντέπη Γκολεμά – τηλεκριτικό του Ελεύθερου Τύπου και τον κύριο Αντώνη Πρέκα – τηλεκριτικό του Εθνους επειδή συμμετείχαν ως μέλη επιτροπών σε τηλεοπτικά "ριαλιτι".
Η αντίδραση των συναδέλφων:
Η μεν Ντέπη υπεραμύνθηκε της απόφασής της και μέσα από τη στήλη της "Μεχρι Κεραίας", ο δε Αντώνης τα πήρε στο κρανίο και πήγε στην ΕΣΗΕΑ και τους πέταξε στη μουρη τη δημοσιογραφική του ταυτότητα!
Οι σκέψεις μου:
όπως θεωρώ υπερβολή ένας εργαζόμενος σε δισκογραφική εταιρεία και μάλιστα στο τμήμα προμόσιον να κάνει ραδιοφωνική εκπομπή, με την ίδια λογική θεωρώ τουλάχιστον άκομψο ένας τηλεκριτικός να συμμετέχει σε τηλεοπτική εκπομπή.
Από την άλλη ποιος μπορεί σε έναν επαγγελματία να δουλέψει πάνω στο αντικείμενό του. Ειδικά μάλιστα εφόσον αυτό γίνεται "φωναχτά" Γιατί προφανώς και δεν πιστεύω όσα ακούγονται – αφού κανείς δεν τα έχει πει επωνύμως – για τη … διαπλοκή.
Πρέπει να ομολογήσω ότι κάπως είχα στραβομουτσουνιάσει όταν είδα αμφότερους τους συναδέλφους να συμμετέχουν σε εκπομπές που ως κόνσεπτ (κι εγώ δεν πιστεύω – όπως είπε κι η Ντέπη στην ΕΣΗΕΑ – ότι είναι "ριάλιτι" όπως το Μπιγκ Μπράδερ) έπρεπε να είναι στο στόχαστρο της κριτικής. Μετά είπα: και γιατί όχι?
Μετά σκέφτηκα, θα μπορούσα εγώ που είμαι αρχισυντάκτης μιας τηλεοπτικής εκπομπής να γράφω σε μια τηλεοπτική στήλη? Μετά λέω: και γιατί να πάρει κάποιος εμένα να γράφω για την τηλεόραση? (Μόνο είκοσι χρόνια δουλεύω … μαζί της!)
Μετά το κουβέντιασα με τους φίλους μου και οι περισσότεροι – μη δημοσιογράφοι ή εν γένει παροικούντες την Ιερουσαλήμ – συνομιλητές μου τόνισαν ότι πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο δεν μπορείς να κάνεις δύο δουλειές που η μια εξαρτάται ή "εξαρτάται" από την άλλη. Μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά.
Μετά ξανασκέφτηκα: τελικά το πρόβλημα ακούει σε δυό μόνο ονομάτα Ντέπη και Αντώνης? Όχι! Όχι και πάλι όχι!
Για μένα το πρόβλημα είναι η ΕΣΗΕΑ. Το συνδικαλιστικό μας όργανο. Αυτή η ιδιότυπη λέσχη που είναι στο μαγικό της κόσμο και ουδόλως έχει πάρει χαμπάρι τι γίνεται στον πραγματικό κόσμο των media. Όχι στο κουτσομπολιό για όσους Φαίνονται στα media, αλλά στους ανθρώπους που ζουν από αυτά (και σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονται, φυσικά, όλοι).
Διάβασα την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου (στο γράφω έτσι γιατί μέρες το δουλεύω το ποστάκιον ενεκα της διανοητικής μου τρικυμίας) ότι ο ΡΙζοσπάστης απέλυσε τον δικαστικό του συντάκτη γιατί έχασε την είδηση για την απόφαση των κινητοποιήσεων των τελωνειακών. (για την ιστορία η απόφαση πάρθηκε στις 4 – 4.30 τα ξημερώματα – η ώρα που ξυπνώ!)
Μέχρι εδώ θα σου πω την άποψη μου γενικά για τις απολύσεις στα media: στα είκοσι χρόνια που κλείνω φέτος ειλικρινά δε θυμάμαι απολύσεις για πραγματικούς λόγους. Αντιθέτως θυμάμαι απολύσεις γιατί η ρεπόρτερ δεν κάθησε να τη γαμήσει ο αρχισυντάκτης, γιατί έπεσε τηλέφωνο από "θιγμένο" πολιτικό μούτρο στον αφεντικό, κλπ κλπ.
Γιατί σου αναφέρω το περιστάτικο του Ριζοσπάστη? Γιατί υπάρχει μια λεπτομέρεια:
ο συνάδελφος που απολύθηκε
θέλει 3-4 χρόνια να βγει στη σύνταξη!!!
Αϊντε να το ξαναπάρουμε από την αρχή και να δούμε πού χωράει η ΕΣΗΕΑ! Θα τολμήσει η ΕΣΗΕΑ να πάει στον Ριζοσπάστη να κάνει απεργία ή θα μας πει ότι ο ¨Ρ¨ δεν είναι τυπικόν medion επειδή είναι κομμάτικό όργανο?
Πόνεσε η ΕΣΗΕΑ για το κύρος της επειδή ο Πρέκας ή η Γκολεμά έκαναν τον κριτή σε τηλεπαιχνίδι ταλέντων αλλά δεν "πονάει" όταν υπάρχουν συνάδελφοι που είναι ανασφάλιστοι και δουλεύουν όμως σαν τα σκυλιά με μπλοκάκι. Για να πω μόνο ένα παράδειγμα που είναι τρανταχτό!
Η Εύα Καϊλή θα μπει στην ΕΣΗΕΑ (με την ίδια χυδαία διαδικασία που μπήκα κι εγώ, δηλαδή με εξετάσεις – έστω κι αν έχουν χαλαρώσει – και θα χρειαστεί δύο συστατικές επιστολές άλλων μελών της) και καλά θα κάνει αφού εργάστηκε σε ΜΜΕ, όπως δηλαδή θα έπρεπε να ισχύει για κάθε εργαζόμενο.
Όπως δηλαδή για να γίνεις μέλος στο Γκολφ Κλαμπ Γλυφάδας χρειάζεσαι "πιστοποίηση" από δύο παλαιά μέλη, έτσι και για να έχεις Ασφάλιση (γιατί αν δε θέλει η ΕΣΗΕΑ δεν μπορείς να ασφαλιστείς στο ταμείο των δημοσιογράφων και για να σε "θέλει" η ΕΣΗΕΑ σου ζητάει κρατήσεις που δεν έχεις όταν δουλεύεις με μπλοκάκι για να το συνδέσουμε με την παραπάνω παράγραφο) πρέπει να είσαι στην ΕΣΗΕΑ (!!!)
Αυτή η ΕΣΗΕΑ και το σχετικόν Πειθαρχικόν της όργανον που επέπληξαν την Γκολεμά και τον Πρέκα δεν έχει κάνει τίποτα για δημοσιογράφους που κάνουν "μαϊμού" θέματα, ή που έχουν απειλήσει με τον χυδαιότερο τρόπο ανθρώπους προκειμένου να τους κάνουν "θέμα", ή που δουλεύουν σε γραφεία τύπου οργανισμών που εμπλέκονται με το ρεπορτάζ που καλύπτουν … (θου κυριε φυλακήν το στοματι μου)!
και σκέφτομαι ξανά (θα το προσέξω αυτό): επειδή δεν κάνει το ένα πρέπει να μην κάνει τίποτα?
…
Λοιπόν αν η ΕΣΗΕΑ δε θέλει η ταυτότητα των μελών της να έχει μόνο την αξία του "Μπαίνω Τζάμπα στα Village" ας αυτοκαταργηθεί για 24 ώρες, ας κάνει ένα καταστατικό της προκοπής που να ανταποκρίνεται στο 2008 και ας ξανανοίξει δόξη και τιμή την επόμενη μέρα (τα καλά της Ολυμπιακής δηλαδή) και να είναι αντάξια του κόσμου που εργάζεται για να ζήσει από τη δουλειά που αγαπάει κι όχι μόνο για όσους εργάζονται για να Παργοντίζουν μέσα από τη δουλειά τους!
Share on Facebook
