Giannis Kafatos

Τ’ είχα, τι έχασα? αλλά δεν ξέχασα την εποχή του "πυτρετού του χρηματιστηρίου" που ήμανε ναύτης στο Πεντάγωνο (αφήστε τις κακίες, δεν ήμουν βίσμα, ήμουν … scart). Απορώ πώς δεν τό είχαν πάρει χαμπάρι οι οχτροί γιατί την ώρα που στο κανάλι 29 (νυν Αλτερ) αρχίνιζε η εκπομπή του χρηματιστηρίου σύσσωμοι οι αξιωματικοι κατέβαιναν τρεχάλα τις σκάλες και κλείνονταν στην αίθουσα επιχειρήσεων με τις μεγάλες οθόνες για να δούνε πώς πάνε τα … χαρτιά τους!

Σου λέει "αιθουσα επιχειρήσεων" είναι, δεν υπάρχει διευκρίνηση τι είδους επιχειρήσεων, άρα εδώ στο ανήλιαγο υπόγειο μπορεί να "ανθίσει" το φιόρο του μετόχου πιλάφα και εν γένει καραβανά που ονειρεύεται κάτι άλλο απ’ ότι η ζωή τόν έταξε.

Σαν … ταμένοι το λοιπόν, κάρφωναν τα ματάκια τους στην οθόνη κι έβλεπαν το δείχτη – όχι το δάχτυλο σαν το ανέκδοτο με τον κνίτη και το φεγγάρι βρε μπαγάσα, τον άλλο δείχτη του χρηματιστηρίου ντε!

Αυτόν που και στις μέρες μας ανεβοκατεβαίνει σαν την πουτάνα  στην καριόλα στο κεφαλοχώρι μέρες εξόδου των στρατιωτών μετά από άσκηση.

Εϊδες πώς όλα μπλέκονται γλυκά? Και μετά…

Μετά κάποιοι έκαναν τα "χαρτιά" λεφτά κι είναι – ελπίζω ακόμη – χαρούμενοι. Και κάποιοι άλλοι είδαν τα λεφτά τους να γίνονται χαρτιά. Και δεν ήταν μόνο τα λεφτά που είχαν στην άκρη. Είχαν δανειστεί κιόλας για να έχουν πιο πολλά χαρτιά που θα γίνονταν λεφτά. Και μετά κλαίγανε. Όπως και τώρα κάποιοι που παρά την παπαρα της εποχής του "πυρετού" όσα είχαν τα ρίσκαραν … και κάποιοι τά ‘χασαν.

Δεν είμαι μισαλλόδοξος.

Χάρηκα πολύ με έναν τύπο που έβγαλε τα λεφτά του όταν είχαν τριπλασιαστεί κι έκανε το όνειρο του (να ξεχρεώσει το σπίτι του και να στείλει το γιο του στο Λονδίνο για κάτι που ήθελε να σπουδάσει – και δε θυμάμαι).

Αλλά οχι και να πάθω κατάθλιψη ή πολύ περισσότερο να πληρώσω εγώ για τον μαλάκα  που δανείστηκε για να ρισκάρει για να πλουτίσει!

Ας πάμε τότε να κάνουμε κι ένα ταμείο Αρωγής για όσους κάθε μέρα χάνουν τα λεφτά τους στο  Καζίνο. Θα έχουμε ένα κουμπαρά για τους Παρνηθιώτες κι έναν για τους Λουτρακιώτες.

Είστε?

Τι έμαθες σήμερα?

Τίποτα

τι έκανες σήμερα?

Τίποτα

 (από το κάτωθι τραγουδάκι των αγαπητών Kaizer Chiefs)

Αφιερωμένο στους καταληψίες που ελπίζω να μην ακολουθούν μόδα, αλλά να … τή δημιουργούν!

Με την "αδειά τους" λοιπόν τολμώ να τους προτείνω τα παρακάτω δύο τραγούδια  γιατί  νομίζω ότι τα παιδιά  των ΄00’s αξίζουν καλύτερων sdoundtrack από τις παλιατζούρες (μας – ακόμη και τις πιο αξιόλογες)!

 Απάντηση στον τίτλο του ποστακίου μην περιμένεις από εμέ να δώσω! Ρώτα τον κατηληψία γιο, ανηψιό, γνωστό ή ακόμη κι άγνωστο σου. Αλλά ρώτησε  τον όχι για να τον  "κρίνεις", αλλά επειδή πραγματικά ΘΕΣ να τον ακούσεις

 I can prove anything
I’ll make you admit again and again
I can prove anything
The way that it’s read again and again

And its only cos you came here with your brothers too
If you came here on your own you’d be dead
Its only cos you follow what the others do
Its no excuse to say your easily lead

You can choose anything
You choose to lose again and again
You could do anything
Why should you do anything again

And its only cos you came here with your brothers too
If you came here on your own you’d be dead
Winding yourself up until your turning blue
Repeating everything that you’ve read

And here we go with the letter
Well can you fix it for me
Cos we need entertainment
To keep us all off the streets

So tonight you’ll sleep softly in your bed

You can try anything
And no-one would know apart from you and me
You can stop anything
It’s starts with just one and turns to two then three

Its only cos you came here with your brothers too
If you came here on your own you’d be dead
Raise a glass or two
You raise a fist or two
Get a shopping basket wrapped round your head

So here we go with the letter
Oh can you fix it for me
24 hour drinking
To keep us all off the streets

So tonight you’ll sleep softly in your bed

We are the angry mob
We read the papers everyday day
We like who like
We hate who we hate
But we’re also easily swayed