Giannis Kafatos

Έχω πολύ θυμό
Βράζω θα εκραγώ
Θέλω ν’ αλλάξω Γη
Δεν είμαι εγώ για εδώ

Ψυχή μου δεν μπορώ
Χάνω τον εαυτό μου
Θέλω να ζήσω εδώ
Στον κόσμο το δικό μου

Ble_thimos from lokey on Vimeo.

Για τη ταινiα των Μπλε ζωγραφίστηκαν  μια προς μια 2095 εικόνες. Το είδος αυτό του animation λέγεται Rotoscope, κινούμενο σχέδιο βασισμένο στα καρέ πραγματικού βίντεο.Για την ολοκλήρωση της χρειάστηκαν κοντά 2 μήνες εργασίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το videoclip των Μπλε έγινε post στο αμερικανικό blog kickstartboom για design & animation με σχόλιο:  "Pretty amazing and gives it such a different look and feel."

(check it http://kickstartboom.com/).

Καλημέρα, σιδεροκέφαλος. Καλοστέριωτος δε το λέω με την καρδιά μου γιατί είμαι σε εκείνη την πλευρά που θέλει εκλογές και που τις πιστεύει ακόμη κι αν "κινδυνεύουμε" να μη βγάλουν το "κανονικό" αποτέλεσμα. Πάντως σας εύχομαι κάθε καλό. (α, έχετε μάλλον στην κυβέρνηση σας τέτοιους τύπους -που θεωρούν τις εκλογές …κίνδυνο, να το προσέξετε αυτό παρακαλώ)

Από εκεί ψηλά που βρίσκεστε, και όσο παραμένετε εκεί -ως καινούριο κοσκινάκι – τόσο για το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό, θέλω σας παρακαλώ να κοιτάξετε με προσοχή τους ανθρώπους πίσω από τα νούμερα.

Τόσα χρόνια έχουμε πήξει στα νούμερα και αυτό το λέω και κυριολεκτικά και μεταφορικά. (βλέπετε προσπαθώ ακόμη να διατηρώ το βιτριολικο χιούμορ μου).

Υπήρχαν τα νούμερα που ευημερούσαν στην πλάτη των νούμερων που πεινούσαν. Πάνω από 900 χιλιάδες έλληνες, συμπολίτες σας κύριε Πρωθυπουργέ Παπαδήμε, είναι άνεργοι με βάση τα σημερινά στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας. Μάλλον τα γκρικ στατίστικς έχουν εξευρωπαϊστεί άρα μάλλον είναι αληθινά τα νούμερα! Και αυτά είναι  νούμερα που πεινάνε. Πού εχουν υποχρεώσεις που δεν μπορούν να εκπληρώσουν, παιδιά που δεν μπορούν να ντύσουν ή να μορφώσουν … με καταλαβαίνετε ε!

Τέλος πάντων ελπίζω εσείς που έχετε ασχοληθεί τόσο με τα νούμερα να ξέρετε ν’αποφεύγετε τις αλητείες που έκαναν οι πολιτικοί εις βάρος μας.

Χάρηκα που στην πρώτη σας ομιλία είπατε ότι δεν είστε πολιτικός. Νομίζω αυτός είναι και ο λόγος που έπαιζαν ζάρια στην πλάτη σας και στο λαμπρό όνομά σας οι ξοφλημένοι πολιτικοί-υπεύθυνοι για το χάος που ζούμε και που εσείς κληθήκατε να αντιμετωπίσετε. Ο λόγος δηλαδή ότι μπορεί ένας μη πολιτικός να πετύχει έστω και κάτι παραπάνω από τις αφεντιές τους.

Καταλαβαίνετε τι είδους απειλή είστε γι΄ αυτούς;(να ένας λόγος που χαίρομαι, γιατί όλο αυτό το διάστημα είμαι και απο εκείνους που υποστηρίζουν ότι οι ξευτίλες και υπεύθυνοι που κόπηκε ο μισθός μου, που απολύθηκαν συγγενείς, γνωστοί και φίλοι, πρέπει να φοβούνται)
Είστε ένας λόγος, αν πετύχετε, για να μην υπάρχουν -τουλάχιστον έτσι όπως τους ξέραμε ως τώρα. Υπερόπτες, υπερόπτες σε σημείο ύβρεως.
Θα μου πεις η επιτυχία σήμερα είναι ένα σχετικό πράμα. Εγώ θα ήθελα να πετυχέτε όχι για τα "αφεντικά" και τους δανειστές. Θα ήθελα να πετύχετε για τα πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν τα νούμερα που διοικείτε.
Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο.

Τα έχουμε πάρει στο κρανίο. Εμείς που μας ξεζουμίζουν με τόσους φόρους επειδή ήταν άχρηστοι -σε βαθμό παρεξηγήσεως – να πιάσουν τους φοροφυγάδες.
Ο προκάτοχός σας, μέγας γκατζετάκιας εκτός των άλλων, διάβασα ότι σας παραχώρησε το λογαριασμό του στα σόσιαλ μίντια. Εκεί το τελευταίο διάστημα γράφτηκαν πολλά. Μεταξύ αυτών και ότι τις πέντε μέρες που δεν είχαμε πρωθυπουργό έγιναν μερικά καλά πράγματα (σύλληψη Ψωμιάδη, κάποιων φοροφυγάδων κλπ). Καταλαβαίνετε το συμβολισμό πέραν της πλάκας ε!

Τα έχουμε πάρει στο κρανίο και ζούμε μέσα στην κατάθλιψη γεμάτοι από αγχος, αγωνίες για τόσα πράγματα που μέχρι πριν από λίγο ήταν αυτονόητα. Ηταν αυτονόητο για μένα ότι μπορούσα να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου. Όχι πια. Αυτό το μήνα έπρεπε να επιλέξω αν θα πληρώσω το χαράτσι στην ΔΕΗ ή στην Εφορία.
Κι επειδή εγώ τρώω μόνο με τους φίλους μου και όχι με τον Πάγκαλο και τα άλλα απομεινάρια της ξευτιλισμένης εξουσίας, σας διαβεβαιώ ότι αισθάνομαι πολύ χάλια γι’ αυτό το λόγο.

Είχαμε μια σιγουριά, εμείς το ιδιωτικού τομέα, που ο Μπεν Βεζύρερ της οικονομίας αποφάσισε να ξεζουμίσει με διάφορες λεκτικές ακροβασίες περί δικαιοσύνης. Ήμασταν σίγουροι ότι μπορεί να χάσουμε τη δουλειά μας αν δεν την κάνουμε καλά. Τώρα αυτό δεν υπάρχει. Μπορεί να τη χάσουμε για πολλούς λόγους εκτός από τον κανονικό! Κυρίως δε, επειδή μπορεί να φαλίρει η επιχείρηση.
Έχω πολλούς φίλους, γνωστούς κα συγγενείς που το έπαθαν αυτό. Όλοι έχουμε!

Νομίζω ότι καταχράστηκα το χρόνο σας, παρόλο που έχω κι άλλα στο μυαλό μου . Ειλικρινά εύχομαι να κάνετε αυτούς που φοβόντουσαν να σας δώσουν την πρωθυπουργία να σας τρέμουν.
Για μας ελπίζω να τη βγάλουμε.

Δεν τολμώ να σας ζητήσω να μας δώσετε και τη χαμένη μας ελπίδα. Άλλωστε το είπατε δεν είστε πολιτικός. Μου φανήκατε ειλικρινής. Μπορεί η ελπίδα να γεννηθεί από την ειλικρίνεια και τη δουλειά? Θέλει το ΔΝΤ, και η Μέρκελ και τα λοιπά αφεντικά να ξαναγεννηθεί η ελπίδα?
Εμείς θέλουμε, σας διαβεβαιώ. Ακόμη κι αν εσείς αποτύχετε να το καταφέρετε, εμείς κάπως θα βρούμε τον τρόπο.
Ελπίζω τουλάχιστον εσεις να δουλεψετε για το στόχο και όχι για την καρέκλα σας, όπως μας έχουν συνηθίσει πράσινα και γαλάζια ανθρωπάρια τόσα χρόνια τώρα.
Καλή δουλειά – κάντε τη καλά, όπως την κανουμε όσοι την έχουμε. Διαφορετικά διαπράττουμε ύβρι απέναντι στα … νούμερα, τους 900.000 ανέργους.

το κείμενο αυτό ανέβηκε στην aixmi

λυπάμαι που δεν ξέρω τον φωτογράφο -αν τον ξέρει κάποιος να με ενημερώσει για να το σημειώσω!!!

Μάλλον είναι το κλάμα τότε που έπεσαν δακρυγόνα στο λιμάνι -τότε που ήταν αντιεξουσιαστής αρχηγός της αντιπολίτευσης. Δηλαδή πάλι δεν είναι αληθινό αυτό το κλάμα. Όπως το κλάμα που ρίχνουν φανερά ή κρυφά τόσοι και τόσοι που έπεσαν στα νύχια του! Δεν ήταν μόνος του υπεύθυνος είχε κι αλλους δίπλα του, κι απέναντί του. Εύχομαι, και όταν έρθει η ώρα θα κάνω ό,τι μπορώ να σας το θυμίζω, να μην ξεχάσουμε ούτε έναν /μία τους!!!

Οι άντρες κλαίνε κρυφά από τα παιδιά τους και τη γυναίκα τους επειδή είναι στεγνοί γιατί οδηγήθηκαν στην ανεργία, όχι γιατι δεν ήταν ικανοί, αλλά επειδή ο γιος του μπαμπά του ήταν ανικάνος -μαζί με το συφερτό του.

Οι γυναίκες κλαίνε κρυφά γιατί δεν θέλουν να δείξουν ότι είναι αδύναμες μπροστά στην αγχόνη της άδειας τσέπης που τους οδήγησε ο αντιεξουσιαστής πρωθυπουργός, οι υπουργοί του και οι σύμβουλοί του.

Τα παιδιά κλαίνε φανερά γιατί έτσι κάνουν τα παιδιά.

Στο πρόσωπό του σιχαίνομαι τόσο πολύ όλο αυτό το σύστημα που χρόνια τώρα σκίζει τις σάρκες μας, τρέφεται απ’ αυτές, χωρίς ντροπή. Υπάρχουν κι άλλα πρόσωπα που "προσωποποιούν" την απόλυτη ξεφτίλα.
Αυτά τα πρόσωπα υπάρχει ένας τρόπος να τα ξεχάσουμε. Να μην τα ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές, γιατί πού θα πάει κάποια στιγμή θα μας αφήσουν να κάνουμε εκλογές!

Α, και είναι σαφές ότι όλα αυτά τα τυπάρια έχουν βολέψει τα παιδιά τους, τους γκόμενους, τις γκόμενες και πολλούς άλλους.

Οι υπόλοιποι πάντως, που δουλεύουμε και ζούμε από τα χέρια και το μυαλό μας είμαστε περισσότεροι! Καιρός να το καταλάβουμε!

                           Πήγα να πάρω τα παδιά από το σχολειό χωρίς πρωθυπουργό, επέστρεψα κι ακόμη δεν έχουμε πρωθυπουργό. Ο Σαμαράς λέει μαλώνει με τα "μωρε παιδιά καημένα" της Συγγρού γιατί τελικώς δε συμφωνούν όλοι στη γαμημένη συναινεση που θα μας "σώσει".
Μη σώσουνε να μας σώσουνε όλοι!
Σε λίγο θα πάω τα παιδιά στο κολυμβητήριο – εκεί να δεις διαπραγματεύσεις κυριε Ολι Ρεν μου, και δεν ξέρω αν μεταξύ κρόουλ, "καντε μπουρμπουλήθρες"και τ’ανάσκελο θα έχει πράιμ η χώρα. Γενικώς είμαστε σε μια σύγχηση.

΄Ετσι μού ‘ρθε στο μυαλό  ο "Γερο-δήμος" και ο καθηγητής μου ο κύριος Ρήγας, ένας εμπνευσμένος φιλόλογος που κατάφερε να μάθει αρχαία ακόμη και τους "πεμπτοδεσμίτες" της Κοψαχείλας του 86-87. Δε θυμάμαι γιατί τώρα πια, αλλά συχνά πυκνά "έφερνε το Γερο-δήμο" στην κουβέντα. Τώρα για γραμματική ήταν, για συντακτικό θα σε γελάσω! Ζητούμενο πάντα είναι η ελπίδα που της κάνουνε "σκουίζ" και τους αφήνουμε! Γι’αυτό σου λέω άλλο ψεύτικο, άλλο κλέφτικο!

Σε καλό μου σήμερα, όλο κάτι τέτοια πάω και θυμάμαι!

"Ο Δήμος και το καριοφύλι του" (κλέφτικο δημοτικο)

Εγέρασα, μωρέ παιδιά. Πενήντα χρόνους κλέφτης
τον ύπνο δεν εχόρτασα, και τωρ, αποσταμένος
θέλω να πάω να κοιμηθώ. Εστέρεψ’ η καρδιά μου.
Βρύση το αίμα το ‘χυσα, σταλαματιά δε μένει.
Θέλω να πάω να κοιμηθώ. Κόψτε κλαρί απ’ το λόγγο
να ‘ναι χλωρό και δροσερό, να ‘ναι ανθούς γεμάτο,
και στρώσε το κρεβάτι μου και βάλτε με να πέσω.

Ποιος ξέρει απ’ το μνήμα μου τι δένδρο θα φυτρώσει!
Κι αν ξεφυτρώσει πλάτανος, στον ίσκιο του από κάτω
θα ‘ρχονται τα κλεφτόπουλα τ’ άρματα να κρεμάνε.
Να τραγουδούν τα νιάτα μου και την παλικαριά μου.

Κι αν κυπαρίσσι όμορφο και μαυροφορεμένο,
θα ‘ρχονται τα κλεφτόπουλα τα μήλα να μου παίρνουν,
να πλέουν τις λαβωματιές, το Δήμο να σχωράνε.

Έφαγ’ η φλόγα τ’ άρματα, οι χρόνοι την ανδριά μου.
Ήρθε κι εμένα η ώρα μου. Παιδιά μου, μη με κλάψτε.
Τ’ ανδρειωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη.
Σταθήτ’ εδώ τριγύρω μου, σταθήτ’ εδώ σιμά μου,
τα μάτια να μου κλείσετε, να πάρτε την ευχή μου.

Κι έν’ από σας το νιώτερο ας ανεβεί τη ράχη,
Ας πάρει το τουφέκι μου, τ’ άξιο μου καριοφύλι.
Κι ας μου το ρίξει τρεις φορές και τρεις φορές ας σκούξει.

"Ο Γέρο Δήμος πέθανε, ο Γέρο Δήμος πάει".
Θ’ αναστενάξ’ η λαγκαδιά, θα να βογγύξει ο βράχος
θα βαργομήσουν τα στοιχειά, οι βρύσες θα θολώσουν
και τ’ αγεράκι του βουνού, όπου περνά δροσάτο,
θα ξεψυχήσει θα σβηστεί θα ρίξει τα φτερά του,
για να μη πάρει τη βοή άθελα και τη φέρει
και τήνε μάθει ο Όλυμπος και την ακούσει ο Πίνδος
και λιώσουνε τα χιόνια τους και ξεραθούν οι λόγγοι.

Τρέχα, παιδί μου, γλήγορα, τρέχα ψηλά στη ράχη
και ρίξε το τουφέκι μου. Στον ύπνο μου επάνω
θέλω για ύστερη φορά ν’ ακούσω τη βοή του.
Έτρεξε το κλεφτόπουλο σαν νά ‘τανε ζαρκάδι,
ψηλά στη ράχη του βουνού και τρεις φορές φωνάζει
"Ο Γέρο Δήμος πέθανε, ο Γέρο Δήμος πάει".
Κι εκεί που αντιβοούσανε οι βράχοι, τα λαγκάδια
ρίχνει την πρώτη τουφεκιά, κι έπειτα δευτερώνει.
Στην τρίτη και την ύστερη, τ’ άξο το καριοφύλι
βροντά, μουγκρίζει σαν θεριό, τα σωθικά του ανοίγει,
φεύγει απ’ τα χέρια, σέρνεται στο χώμα λαβωμένο,
πέφτει απ’ του βράχου το γκρεμό, χάνεται, πάει, πάει.

Άκουσ’ ο Δήμος τη βοή μες στο βαθύ τον ύπνο,
τ’ αχνό του χείλι εγέλασε, εσταύρωσε τα χέρια…
Ο Γέρο Δήμος πέθανε, ο Γέρο Δήμος πάει.

Τ’ ανδρειωμένου η ψυχή του φοβερού του Κλέφτη
με τη βοή του τουφεκιού στα σύγνεφ’ απαντιέται
αδερφικά αγκαλιάζονται, χάνονται, σβήωνται, πάνε.

Tweet

βλέποντας και πάλι τη χίπικης αισθητικής φωτογράφιση των συγκατοίκων στο πανεπιστημίο και τώρα και στην πλάτη μας, και στην πλάτη των παιδιών μου κλπ, πολιτικών οι αναφορές μου αμέσως με οδήγησαν στη δισκοθήκη μου.

Οι Νοστράδαμος ήταν από τα πρωτοπόρα γκρουπάκια της ελλαδίτσας που όπως και τόσοι άλλοι έλληνες καλλιτέχνες είχαν την ατυχία να παραμείνουν στην Ελλαδίτσα. Εγώ τους αγαπώ. Τους άκουγαν οι γονείς μου και μου τους έμαθαν.
Μετά γνώρισα και τη Δέσποινα Γλέζου, πριν από χρόνια σε ένα στούντιο της Μιχαήλ Βόδα, με τον Ηλία Ασλάνογλου και τους τότε Magic de spell. Πολλοί φίλοι εκείνο το βράδυ. Τι ευτυχία! με τους περισσότερους είμαστε ακόμη σε επαφή, όχι τόσο συχνή αλλά τόσο ουσιαστική!

Τέλος πάντων, ο κανιβαλισμός της ωμής πραγματικότητας μπορεί -για λίγο ακόμη – να με βοηθήσει να διατηρώ την ψυχραιμία μου. Μπορεί και όχι!

Κανιμπαλοιπόν για το νέο "ντουέτο" που φωτογραφίζεται μεταμφιεσμένο σε κουαρτέτο. Ο τίτλος αποδίδεται καλύτερα στα γκρίκλις γιατί είναι και τα δύο τα παιδιά, γόνοι καλών οικογενειών που τους έμαθαν να είναι ευγενείς στο τραπέζι, αλλά αυτοί μας τρώνε στα όρθια, όπως τα …χατντογκζ, που χλαπάκιαζαν ως φοιητηταριά!

Το δικό τους Live θες δε θες ΔΕΝ μπορείς να το χάσεις. Αυτοί βαράνε τα νταούλια και μεις έκοντες-άκοντες χοροπηδάμε. Το δράμα της πατρίδος … είναι ότι αυτοί νομίζουν ότι χοροπηδάμε από τη χαρά μας, ενώ εμείς χοροπηδάμε γιατί καιγόμαστε!!!
Φτου…

Tweet

ki eκεί που καθόμασταν ήσυχοι -λέμε τώρα -και σαπίζαμε επί του καναπέως μετα απόγευματινού καφέ … ξαφνικά η γειτονιά άρχισε να γιορτάζει! Συμπάσχουμε και βιντεοσκοπήσαμε, να κάνουμε share τη χαρα…

Tweet

iadamidis Yiannis Adamidis  by gianniskafatos
Λογικά ο Καραμανλής τώρα δίνει συμβουλές στον Ανατολάκη, τι να κάνει ως υπουργός Αθλητισμού…
7 minutes ago

gianniskafatos Giannis Kafatos
O Παπακων/νου, πιστό σκυλάκι γρυλίζει όσους μιλάνε άσχημα στο αφεντικό Το έκανε και η Ηρα μας, η μποξερίνα αν φώναζε κάποιος στο μπαμπα μου

Κάθε φορά που βλέπω δρώμενα στην Ερμού, γουστάρω πολύ που έχουμε κι εμείς εδώ στο Ελλάντα ένα δρόμο που μπορεί να αντέξει ζωντάνια, δρώμενα και συμμετοχή του κόσμου!
Επειδή είμαι όμως και γκρινιάρης δεν μπορώ να μη θυμηθώ, παράλληλα, ότι πριν από μερικά χρόνια όταν είχαν αρχίσει να συζητάνε την πεζοδρόμηση της Ερμού, οι καταστηματάρχες κάνανε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας με μαύρες σημαίες! Μιλάμε για πολύ ζόρι! Φωνές, αστυνομίες κλπ. Ως ρεπόρτερ τότε στον Αντ1 είχα καλύψει …ουουου ούτε θυμάμαι πόσες τέτοιες διαμαρτυρίες.
Τις θυμάμαι κάθε φορά που κάτι ωραίο γίνεται στην Ερμού και γουστάρει ο κόσμος που μαζεύεται σα μελίσσι και περνάει καλά!!!
Δες το βίντεο!

Tweet