Giannis Kafatos

Το βλογκ αυτό πήρε τη φωτό, έσβησε ό,τι δεν άντεχε η "αισθητική" του, και την παρουσιάσε ως δική του.

Ευχαριστούμε για την προτίμηση, αλλά σε μας αρέσουν και τα κακά λόγια!

Αντε πια, νούμερα ανώνυμα!!!

Κλεφτοπόλεμος, με την καλή έννοια …λέμε τώρα, στο κοινοβούλιο ή Κυνοβούλιο, όπως σας βολεύει για το πώς θα ψηφίσουν οι βουλευτές για την παραπομπή των εμπλεκομένων στη Λίστα Λαγκάρντ. 

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι: Τον Σαμαρά και τον Κουβέλη μην πάθει καμιά νίλα ο Βενιζέλος, τον Βενιζέλο μην πάθε νίλα ο Βενιζέλος και ίσως ο Παπανδρέου (γιατί τότε θα πάθει και ο Βενιζέλος), τον ΣΥΡΙΖΑ να πάθει νίλα ή τουλάχιστον τσαλάκωμα ο Βενιζέλος, τον Καμμένο (όπως και τη ΧΑ) να πάθουν νίλα όλοι, α και τον Κουβέλη ότι και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, αφού είναι ο τρίτος ο καλύτερος ο εταίρος.

Για την πουτάνα την αλήθεια αλλά και την τήρηση των δημοκρατικών κανόνων δεν ξέρω ποιος πραγματικά ενδιαφέρεται από δαύτους. 
οπότε …

κάνουμε ένα T-shirt   να το διασκεδάζουμε τουλάχιστον

αυτό σκέφτηκα όταν στην κατασταση που ζούμε οι βουλευτές ασχολούνται με το πώς θα ντύνονται και πώς θα μιλάνε στη Βουλή.

Λες κι η αγραμματοσύνη, η ακαλαισθησία, η αναισθησία, η κακία, η καλοσύνη, το μεγαλείο, ο φασισμός, "φτιάχνονται" από τα ρούχα τους.

 
Ντροπή είναι να λες κάτι ή να το κάνεις?

 
Δηλαδή ο φασίστας με κοστούμι είναι αποδεκτός

και ο δημοκράτης χωρίς γραβάτα είναι λιγότερο δημοκράτης!

Θα το πω απλά: βρε δε γαμιόμεθα! (πάντα η καθαρεύουσα ήταν πιο του κυνοβουλίου – δεν υπάρχει ορθρογραφικό λάθος!!!)

σ' αυτό το νοσηρό πλαίσιο, σκέφτηκα αυτό το σκουτί …

που φορολογεί τα παιδιά αλλά όχι τα σκάφη!!!

Από το 2013 και μετά η ΔΕΗ υποχρεούται από Ευρωπαϊκή Οδηγία να αγοράζει το σύνολο των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων ρύπων. Η μεσοσταθμική αύξηση των τιμολογίων στη Χαμηλή Τάση λόγω CO2 ανέρχεται στο 5%.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό το παραπάνω απόσπασμα από την είδηση για τις αυξήσεις στη ΔΕΗ που θα πληρώσεις αναδρομικά, κι εγώ μη νομίσεις, από την 1η Ιανουαρίου 2013;

Σημαίνει μαλάκα συνέλληνα συμπολίτη, συμπλογίτη και συμπλογκίτισσα ότι: Η ΔΕΗ ρυπαίνει, και δεν έκανε τίποτα τόσα χρόνια για να μην ρυπαίνει και τώρα θα πληρώσεις εσύ κι εγώ κι όλο μας το σόι, τη μαλακία που βάραγαν όλοι οι ανευθυνουπεύθυνοι που πλήρωναν λογαριασμούς με έκπτωση. (δηλαδή και τον έπαιζαν και τέλειωναν στη μουρη μας!)

Αντε και γαμηθείτε, με το συμπάθειο κιόλας – καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται, γι' αυτό άλλωστε και σας στέλνουμε να …το κάνετε κι όχι κάτι άλλο. ΑΝ γαμηθεί κανείς από όσους διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα, μπορεί να έχουμε μια μικρή ελπίδα ότι θα ξελαμπικάρει!!!

όταν περπατάς πια στην πόλη συναντάς εικόνες που δυστυχώς πια δεν είναι πρωτόγνωρες.
Από το σπίτι μου στο σπίτι των γονιών μου, ούτε δύο χιλιόμετρα δρόμος, στο Παλαιό Φάληρο, σε κάθε κάδο σκουπιδιών κάποιος κάτι θα ψάχνει.
Στο κέντρο, χαμός! Απορώ, κι ελπίζω να μη το δούμε κι αυτό: να μαλώνουν ποιος θα ψάξει πρώτος τον κάδο.
Στα παιδιά μιλάμε ανοιχτά: να ξέρουν τι είναι αυτό που βλέπουν. 
Όταν ήμουν εγώ μικρός, αυτοί που έψαχναν στα σκουπίδια ήταν κάτι περίεργοι που όταν πέθαιναν εμφάνιζαν κάτι τρομερές περιουσίες. Νομίζω κάθε γειτονιά είχε το δικό της διακονιάρη ή διακονιάρισσα (όπως του έλεγε η γιαγιά μου η Πολυξένη)  που έχτιζε το δικό του "αστικό μύθο". Πώς έφτασε, ποια κακά παιδιά τον παράτησαν, ή τα χαρτιά που είναι άτιμα, ή τα ναρκωτικά – πιο σπάνια. Και πάντα, μα πάντα, όταν πέθαινε η φήμη για πολλά εκατομμύρια δραχμές στο στρώμα, το πατάρι, ή στην τράπεζα ερχόταν να φτιάξει την ιστορία. 
"Μακριά τους" μας έλεγαν οι μεγαλύτεροι όταν κυκλοφορούσαμε στο δρόμο. 

Σήμερα… σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στην πόλη, όταν ο άλλος πεινάει, πεινάει και θα πάει και στον κάδο και όπου μπορεί να βρει κάτι να φάει ή να εκμεταλλευτεί προς όφελός του. 
Στην επαρχία μπορεί να είναι αλλιώς και οι άνθρωποι που είναι λιγότεροι και γνωρίζονται να μην αντέχουν να δουν τους γνωστούς τους να εξευτελίζονται σαν τα γατιά που χώνονται στους ρυπαρούς κάδους σκουπιδιών για να βρουν κάτι να φάνε και να τους το δίνουν από τα πριν. 

Η πόλη είναι πιο σκληρή. Εμείς γινόμαστε πιο σκληροί γιατί φοβόμαστε. Ο φόβος μας κάνει σκληρούς. 
Δεν ξέρεις πότε από εκεί που ήσουν μια χαρά στη μέση του κεφιού, του ενδιαφέροντος, της σκηνής της προσωπικής σου ζωής, με ένα "τσακ" θα βρεθείς στην άκρη. 
Κι αυτό δεν εξαρτάται πια από εσένα, τις πράξεις ή τα λάθη σου. Δυστυχώς! Εξαρτάται από τους άλλους…
Ποιοι είναι οι άλλοι; Θα μπορούσαν να είναι οι "κύριοι με τα Γκρι" που έλεγε η Μόμο.
Πλέον όλα είναι πραγματικότητα. Ακόμη και η πιο σκληρή, η πιο νοσηρή φαντασία όπως αυτή έχει διατυπωθεί εις βάρος της προσωπικότητας του ανθρώπου, πολύ εύκολα πια μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Κυκλοφόρησε στο νετ, αλλά δεν την είχα κρατήσει, κι έτσι έφτιαξα μια δικιά μου!

 Είχαν δίκιο όμως και λυπάμαι που δεν το σκεφτηκα νωρίτερα! Είναι άλλωστε γνωστό ότι μ' αρέσει αυτό το παιχνίδι!

Για όσους δεν έτυχε η "σωσίας" της Ζωής μας είναι η νερντ-ο-γκόμενα από το Big Bang Theory (που το γουστάρω τρελλά)

Είναι ωραίο όταν οι πολιτικοί αφήνουν το συνεφάκι που ζουν, τον πλανήτη happy κι επιστρέφουν στη γη, στα σκατά, εκεί που ζούμε οι υπόλοιποι!